... ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ

Φευ !

Περιεβληθημεν χιτωνα χρυσοπορφυρον,
απαστραπτοντα και περιλαμπρον.
Εστολισαμεν στολιδια τους καρπους,
τα δακτυλα και τ' αυτια μας.
Εννοειται, πατσουλι'α, ψιμυθια και
τα... τοιαυτα !
Και ξεχυθηκαμεν ως χειμαροι.
Να καταλαβωμεν τας οδους.
Οι πλακες των πεζοδρομιων,
στεναζουν κατω απο τα σιγουρα
και περηφανα τακουνια μας.
Ξαφνου, γλιστραμε και πεφτουμε.
Καποιος εφτυσε φαινεται !
Δεν το αντιληφθηκαμεν εγκαιρως.
Φευ ! Την επατησαμεν !

Τιποτα !

Ουρλιαζω απο πονο.
Για σενα, για μενα, για κεινον...
Παει, μας παγιδεψανε !
Δεν θελω, μωρε, δεν θελω.
Οχι σου λεω.
Φοβαμαι, χανομαι.
Κι εσυ τιποτα.
Δωσε μου να σφιξω το χερι σου.
Με κοιτας απορημενα.
Ναι, ξεχασα.
Δεν εχεις χερι, δεν εχεις ποδι, δεν εχεις... τιποτα !
Μοιαζεις χαριτωμενη χορευτρια σε... στριπτηζ.
Με θαυμασιες και αναλαφρες κινησεις,
πετας απο πανω σου ο,τι σε βαραινει.
Λικνιζεσαι και πετας, και πετας, και πετας...
Κι ετσι, τωρα αιωρεισαι, εκειδα
απεναντι μου πανευτυχης και ελευθερη.
Χωρις ποδι, χωρις χερι, χωρις κεφαλι,
χωρις... τιποτα.
Ας με συγχωρησει ο θεος που σε μισω
και σε ζηλευω θανασιμα !


(της Μαριαννας Κορκοδειλου-Δημητρακοπουλου, απο τη συλλογη 
"Καθ' ... Υπερβολην !")

Υπερβαση


Αγκαλιασμενοι πανω στα ξερα φυλλα 
της μουσμουλιας.
Κοντευει το ξημερωμα.
Κι εμεις ακομη εκει.
Τ' αυγουστιατικα αστερια
φωτιζουν το προσωπο σου.
Σιωπες γεματες μελωδια γυρω-τριγυρω,
το νερο στη βαθεια χαραδρα,
τα φιδακια σουρσουριζουν στο χωμα φοβισμενα.
Και το νυχτοπουλι πετα.
Ο Θεος μου χα'ι'δευει τα μαλλια.
Αιωρουμαι.
Ποσο σ' αγαπω !


( Απ' τα παληα)
Φεβρουαριος 2006


(της ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ Κορκοδειλου-Δημητρακοπουλου, απο τη συλλογη "Καθ' ... Υπερβολην !)

ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ !

Μια καλημερα !


Περπατας στους δρομους
χαμενος στο πληθος.
Λογης-λογης 'ανθρωποι περα-δωθε.
Εχεις την περιεργεια να δεις.
Δεν ξερεις τιποτα, δεν γνωριζεις κανεναν.
Δεν βγαζεις συμπερασμα.
Χαλασμενες πλακες σε απειλουν,
μαζι και αυτοκινητα.
Νιωθεις εγκλωβισμενος,
αρχιζεις να φοβασαι.
Μια φιγουρα πλησιαζει,
κατι σου θυμιζει.
Χαμογελας, λες και καλημερα.
Νατο το διεξοδο !
Σταματας. Εκανες λαθος.
Ζητας συγνωμη.
- "Μα τι λετε !", απαντα και γελα.
- Χιλια ευχαριστω, για την ευλογημενη,
κατα λαθος, τουτη καλημερα !




2002

Αυγουστιατικο


Τοφερε, στα ξαφνικα αποψε η κουβεντα
και μιλησα για σενα.
Για κοιτα συμπτωση !
Τα ιδια εκεινα αστερια τ' Αυγουστιατικα.
Πανε τοσα χρονια...
Ε, και τι μ' αυτο ;
Εισαι διπλα μου και σου κρατω το χερι.
Τ' αστερια ψαχνουν το χαμογελο σου.
Απορουν.
Μα δεν τους μιλησες ποτε γι' αυτο ;
Εισαι πλ'αι μου, σ' αγγιζω.
Αρχισα κιολας να κρυωνω και φοβαμαι.
Αληθεια, ποιο τραγουδι θαθελες να σου πω ;



( της ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ Κορκοδειλου- Δημητρακοπουλου, απο τη συλλογη "Καθ' ...Υπερβολην !")

...και,

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ !

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΡΚΟΔΕΙΛΟΥ-ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (3)

Χαμενες ζωες !


Σαν φυλλαρακια, παραδαρμενα απο τον ανεμο,
πεσατε στη γη και ξεραθηκατε.
Καποιος σας πατησε, σας ελιωσε.
Ξανασμιξατε με το χωμα,
εξαφανιστηκατε, χαθηκατε.
Ουτε ενα παραπονο δεν ακουστηκε.
Αρα υπηρξατε ποτε ;
Διερωτωμαι !!


(Καλοκαιρι στην Ανδρο, 2004)






Πανικος


Ανθρωπακια, γυρω τριγυρω απειρα.
Ανθρωπακια, κοντα, μικρα, συρρικνωμενα.
Με φαγωμενα νυχια και στραβες μασελες.
Ανθρωπακια,
σκαρφαλωμενα πανω στο κεφαλι,
στους ωμους, στην πλατη,
μεσα στην παλαμη μου.
Ολ'οιδια, λευκα, καταλευκα,
αιγαιοπελαγητικα περιστερια.
Η κομμενη, φοβισμενη τους ανασα
μου ζεσταινει το χερι.
Οι αναρθρες σαλιωμενες κραυγες τους
μου παγωνουν την καρδια.
Τα κοιταζω μεσ' τα ματια, βαθεια.
Να τα πεισω οτι δεν απειλουνται.
Αυτα τα φοβερα στοματα, τα φοβισμενα μελη,
ουρλιαζουν απο τον πονο.
Δεν υπαρχει αμφιβολια,
ο κινδυνος ειναι εκει μπροστα μου.
Δεν μου μενει τιποτα αλλο να κανω.
Σκυβω με ΦΡΙΚΗ και τα φιλαω !

Χαρισμενο στα ανθρωπακια

που κατα καιρους γνωρισα

( απο τη συλλογη "Καθ'... Υπερβολην !")

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΡΚΟΔΕΙΛΟΥ-ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (2)

δειτε και την... εισαγωγη (προηγουμενη αναρτηση μου)

<<  της Μαριαννας Κορκοδειλου-Δημητρακοπουλου *
(... σε επιμελεια εκδοσης της Ελενης Μπενεκη,
καλλιτεχνικη επιμελεια Νατασσας Παντου, τυπωθηκε
στο τυπογραφειο Δαβιας** Γραφικες Τεχνες, αθηνα - Ιαν.
2011 - εκτος εμποριου)

^

Κ Λ Ι Κ στην φωτο !..

Θεση ζωης


Το γιασεμακι

Το γιασεμακι ανασκελα στο χαλακι του μπαλκονιου μου
κοιταζει τον ουρανο και καληνυχτιζει τον ηλιο.
Το μαζευω με ευλαβεια να μην το τσαλαπατησουν.
Ας ερθει το τελος, δεν λεω.
Μα, με λιγη αξιοπρεπεια !


σημ. του blogger :

* Η Μαριαννα καταγεται απο την Ανδρο και ζει στην Αθηνα.

** Ο Πανος Δαβιας συνεχιζει την παραδοση του πατερα του - και φιλου μου ! - στην καλλιτεχνικη τυπογραφια !..

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΡΚΟΔΕΙΛΟΥ-ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

προλογος ...

Προδοσια

Παιξαμε στα ζαρια

Την καρδια μας

Τον εγκεφαλο

Και την ψυχη ακομα.

Τα ζαρια μας προδωσανε.

Δεν φερανε γαληνη.

Οι υποσχεσεις ... απειρες

Θρηνουμε απαρηγορητοι

Με χειμαρρο το δακρυ, ξεπλενουμε τα ματωμενα ζαρια

Αληθεια, ποιος να το 'λεγε !

Ρωταμε ... απορημενοι.

Πως προεκυψε στα ... ξαφνικα σε μας η απονη, απαραδεκτη,

καταραμενη ετουτη προδοσια !!

8 / 6 / 2012

( απο τη συλλογη " Καθ'... Υπερβολην ! ", καλλιτεχνικη επιμελεια Νατασσας Παντου, τυπωθηκε απο τον Πανο Δαβια, αθηνα - ιουνιος 2012 - εκτος εμποριου )

Ενα... χωρις υπερβολη Ευχαριστω Μαριαννα για τα δυο πολυτιμα δωρα σου,
το "Ροδι" και το "Καθ' ... Υπερβολην !" !

Σ' ευχαριστω Μαριαννα ! ( α' δημοσιευση )

Εκει στην ακρη της ταρατσας ...

Εκει στην ακρη της ταρατσας

συναχθηκαμε και οι τεσσερις

Κουβεντες πολλες και υψηλης εντασης

Προφανως αποψε θα βρεθει... η λυσις

Ο καθεις απο μας την προβαλλει με παθος

Αναρθρες κραυγες, συγκεχυμενες

αγκαλιαζουν το νερο, τον αερα, τα πλατανια

και χανονται μες στη χαραδρα...

Το φεγγαρι απο πανω μας 

εχει σκασει στα γελια...

Ανδρος 2 / 8 / 2012