ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ, 19γ

ΑΣΠΡΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ τ' ουρανού μέσα στη νύχτα
πάω μ' από κοντά τον σκύλο της σελήνης μου.

Κάποιος άγνωστος Γαβριήλ μου κάνει νοήματα
--Σύμφωνοι, θα πεθάνουμε όλοι μας' αλλά προς τί;

Ψηλά κοιτάω σαν άστρο το βορινό παράθυρο
που το ξεχάσανε ανοιχτό και μ' αναμμένο φως.

Οι άλλοι κοιμούνται ή προσωρινά ή αιώνια
ύπτιοι, με το πρόσωπο ακάλυπτο στον ουρανό.

Πάω μ' από κοντά τις μετρημένες μέρες μου
--Σύμφωνοι, ναι' αλλ' η ζωή αυτή δεν έχει τέλος...


Οδυσσέας Ελύτης (από το: "Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου")

Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΠΡΙΛΗΣ ΤΟΥ 1945

(του Γιάννη Τσαρούχη)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 10 β


ΚΑΠΟΥ, ΦΑΙΝΕΤΑΙ, θα διασκεδάζουν
μόλο που δεν υπάρχουν διόλου σπίτια ή άνθρωποι
ακούω κιθάρες κι άλλα γέλια που δεν είναι σιμά

Μπορεί και μακριά πολύ μέσα στων ουρανών 
          τ' αποκαίδια 
την Ανδρομέδα, την Άρκτο ή την Παρθένο...

Άραγες νά ΄ναι η μοναξιά σ' όλους τους κόσμους
η ίδια;



(Οδυσσέας Ελύτης - Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου, εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ, αθήνα Δεκ. 1981 / σ. 25)

Ο ΠΡΩΘΥΣΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ

Στην Ελένη, στον Γιώργο

και στα οράματά τους

...ότι εν πλήθει σοφίας πλήθος γνώσεως,

και ο προστιθείς γνώσιν προσθήσει άλγημα

"Εκκλησιαστής" α/18

...και τα βιβλία που σ' έμαθαν να δυστυχείς περίσσια...

ΑΝΘΟΣ ΦΙΛΗΤΑΣ, "Επαρχιακό Νοσοκομείο"

Το λίγο του Χρόνου


Κάτι βαθιές σιωπές ηχούν

Παραμερίζεις τα κλαδιά βλέπεις τώρα τα πράγματα πιό
σφαιρικά ωστόσο πάλι δεν κατανοείς τα σημαίνοντα του 
κόσμου ετούτου τελικά δεν ήμασταν γι' αυτήν εδώ τη ζωή
σίγουρα μας κράτησαν λάθος τραπέζι

Τώρα πλέον έχεις κατανοήσει
Το λίγο του χρόνου έχεις κατανοήσει
Σε ποιά οριακά σημεία βρίσκονται 
Τα φιλιά
Και τα λόγια


(Κλείτος Κύρου : "ΑΛΛΑ Η ΑΦΗ ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΑΣΩΘΕΙ", επιμέλεια και ανθολόγηση Μάρκος Μέσκος, έκδ. ΕΡΜΗΣ, αθήνα Νοέμβριος 2000 / 'επιμύθιο', από τη συλλογή : "Ο Πρωθύστερος Λόγος" / σ. 144)

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

ΠΕΜΠΤΗ, 2  γ


ΕΒΑΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΥ στα ράφια και στη γωνιά μιά
λυπημένη Αγγελική.

Το ποσοστό της ομορφιάς που μου αναλογούσε πάει, το
ξόδεψα όλο.

Έτσι θέλω να μ΄εύρει ο ερχόμενος χειμώνας, χωρίς
φωτιά, μ' ένα κουρελιασμένο παντελόνι, ν' ανακατεύω 
άγραφα χαρτιά σα να οδηγάω την ορχήστρα την εκκω-
φαντική ενός ανεκλάλητου παραδείσου.


(Από : "Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου", εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ, 
αθήνα - Δεκ. 1984 / σ. 13)

ΑΠΡΙΛΗΣ

Καλό μήνα!!

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Έλα τώρα χέρι μου δεξί,

κείνο που σε πονεί δαιμονικά ζωγράφισέ το,

αλλ' από πάνω βάλ' του

Το ασήμωμα της Παναγίας

πόχουν τη νύχτα οι ερημιές μες στσ νερά

του βάλτου.

Τετάρτη, 1

ΟΛΟΕΝΑ Τ' ΑΛΟΓΑ* μασούν λευκά σεντόνια κι ολοένα ει-
σχωρούν θριαμβευτικά μέσα στην Απειλή.

Δρυς, οξιές, βαλανιδιές, ακούω να σέρνονται στη σκεπή
της παλιάς καρότσας όπου ρίχθηκα όπως όπως να φύ-
γω. Ξαναπαίζοντας ένα έργο που γυρίστηκε κάποτε
στα κρυφά και πάλιωσε χωρίς να το έχει δει κανένας.

Γρήγορα. Προτού ξεθωριάσουν οι εικόνες. Ή σταματή-
σουνε άξαφνα -κι η ταινία η φθαρμένη κοπεί.


ΤΕΤΑΡΤΗ, 1  β

ΚΕΙ ΚΑΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ είδα τις πρώτες φωτιές
πάνω απ' τ' αεροδρόμιο.

Πιό δω το μαύρο κενό.

Ύστερα φάνηκε νά 'ρχεται η flora mirabilis ορθή πάνω
στο άρμα της και αδειάζοντας από 'να πελώριο χωνί
λουλούδια.

Τα θύματα έσκυβαν κι έπαιρναν τη στάση που είχαν
πριν χωρίσουν από τη Μητέρα.

Στο κοτσάνι της νύχτας η σελήνη σπάραζε.


(Από : "Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου", εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ,
αθήνα - Δεκ. 1984 / σελ. 7,9 και 10)


* σημ. Η υπογράμμιση είναι του blogger.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

ΚΡΙΟΣ *


Της νηφαλίου πομπής τα περιστέρια
χτυπούν τα ράμφη τους στα γυάλινα ανθογυάλια
Κι από τα βήματα των οδηγών 
Ανθούν τα κόκκινα λουλούδια των ενόρκων
Για την συσπείρωση στους θάμνους
Της δεκτικής προδιαθέσεως των κρίνων
Στα βελουδένια γάντια των ανθρακωρύχων
Όταν σκορπούν τα σκύβαλα στους κύκνους.

(Από : "Ενδοχώρα", έκδ. ΓΑΛΑΞΙΑΣ, αθήνα - Νοέμβριος 1962 / σ. 78)

*σημ. Η υπογράμμιση είναι του blogger.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Το κριάρι *


Μου αλάφρωσεν η σάρκα με το απάντημα,
κι ο νους' κ' έφερα δίπλα το ποδάρι
στους πιστικούς. Το ωραίο το πάλεμα
με το τρισδύναμο το κριάρι
τα μέλη μόδενε, όταν τού 'βανα,
με ορμήν απάνω μου να δράμει,
μπροστά απ' το μέτωπο, σαν κάλεσμα
βαριάς οργής, την απαλάμη.
Κι εκείνο ερχόταν, κυματίζοντας
στο πήδημα τ' ωραίο κορμί του'
κάτου εχαμήλωνε τα κέρατα'
μα εγώ ξεγέλασα την ορμή του,
με το πλευρό γλιστρώντας, κ' έπεφτα
μπροστά εγώ από τα λιγνά του σκέλια.
Και γύρα οι πιστικοί δυνάμωναν
το γαίμα τους με ακράτα γέλια.

(Από : "ΛΥΡΙΚΟΣ ΒΙΟΣ" - Αλαφροίσκιωτος - Μέρος ΙΙΙ, έκδ. ΙΚΑΡΟΣ, αθήνα - 1965 / τόμος Α' σ. 132)

*σημ. Η υπογράμμιση είναι του blogger.

ΤΡΕΛΛΗ ΡΟΔΙΑ

χ

 

η επαναληψη...

μητηρ πασης μαθησεως

,,,χρησιμοποιειται ευρεως εις την διδασκαλιαν...

για την εμπεδωση της γνωσης...

εις τους διδασκομενους...

ΣΗΜΕΡΑ...

της Αγιας Μαρινας

^

στο βαθος...

Η Μονη της Αγιας Μαρινας στην Ανδρο

^

Κ Λ Ι Κ στη φωτο

^

( το Β. Αιγαιο, απο τ' Αποικια της Ανδρου )

...δωσε μου δυοσμο να μυρισω...

ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΣΥΜΠΤΩΣΕΩΝ

...Ιουλιο μηνα !

- η γοργονα ρωτα : ζει ο βασιληας Αλεξανδρος ;

- ο ναυτιλος απαντα : ζει και βασιλευει !

δωσ' μου το χερι σου και παμε μαζι να τον βρουμε...

και εγενετο φως ηλιου

φωτεινοτερον !

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ

ΠΕΜΠΤΗ 7 Μ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥ να μην σκεπτομαι τιποτα και να μην
συγκινουμαι απο τιποτα, ξεθαρρεψε ο χρονος και μ'
απολυσε καταμεσης του Κρητικου πελαγους.


Εγινα χιλιαδων ετων και ηδη χρησιμοποιω τη Μινωι-
κη γραφη με τοση ανεση που ο κοσμος απορει και πι-
στευει στο θαυμα.


Το ευτυχημα ειναι οτι δεν καταφερνει να με διαβασει.




ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ


( απο το ημερολογιο ενος αθεατου απριλιου, β' εκδ. - αθηνα 1984, υψιλον/βιβλια )

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Χαιρε η Θαλασσινη

(Ανδρος - Χωρα)

Αξιον εστι εορταζοντας τη μνημη

των αγιων Κηρυκου και Ιουλιτης

ενα θαυμα να καιη στους ουρανους τ' αλωνια

ιερεις και πουλια να τραγουδουν το Χαιρε :

Χαιρε η Καιομενη και χαιρε η Χλωρη

χαιρε η Αμεταμελητη με το πρωραιο σπαθι !

Χαιρε η που πατεις και τα σημαδια σβηνονται

χαιρε η που ξυπνας και τα θαυματα γινονται !

Χαιρε του παραδεισου των βυθων η Αγρια

χαιρε της ερημ'ιας την νησιων η Αγια !

Χαιρε η Ονειροτοκος χαιρε η Πελαγινη

χαιρε η Αγκυροφορος και η Πενταστερινη !

(απο : " Το Αξιον εστι" - ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΝ )

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ...

ΣΙΜΩΣΕ ΥΣΤΕΡΑ να μου μιλησει ενας απο τους αγγ'ελους που σηκωναν τις εφτα κουπες : "ελα", μου ειπε, "να σου δειξω το τι κριθηκε για την πορνη τη μεγαλη οπο'υ θρονιαζει πανω στα νερα

και που με δαυτην ξεμυαλιστηκαν οι βασιλιαδες της γης κι οχι μονο αλλα και οι κατοικοι της γης που μεθυσανε κι εκεινοι απο το κρασι της πορνειας της."

Τοτε ηταν που με συνεπηρε το πνευμα και με πηγε σε τοπο ερημο. Ειδα καθισμενη πανω σ' ενα κοκκινο θηριο μια γυναικα. Κι ητανε το θηριο γιοματο λογια βλαστημα. Κι ειχε δεκα κερατα κι εφτα κεφαλια.

Η γυναικα ηταν ντυμενη στα πορφυρα και στα κοκκινα, παστωμενη στα μαλαματα και στα μαργαριταρια. Κρατουσε στα χερια της ενα ποτηρι χρυσο γιοματο απο τις μαγαρισιες της πορνειας της'

και στο μετωπο της επανω θωρουσες μια γραφη που 'λεγε : ΒΑΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ Η ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ.

(απο : "ΙΩΑΝΝΗΣ - Η Αποκαλυψη" - μορφη στα νεα ελληνικα -, εκδ. "υψιλον/βιβλια", αθηνα - 11/1985, εξωφυλλο του Οδ. Ελυτη, Α' εκδοση.

Κεφ. 17, στιχοι 1-7, συμφωνα με : "Αποκαλυψις Ιωαννου".

Βιβλιοδεσια σε δερμα, μερικη μεταφορα, στο δερμα, του σχεδιου του Οδ. Ελυτη απο το εξωφυλλο της εκδοσης : Φροσω Γανιαρη )

Και ηρθε ενας απο τους εφτα αγγελους που κρατουσαν τα εφτα τασια, μου μιλησε και μου ειπε : " Ελα, θα σου δειξω την κριση της μεγαλης πορνης που καθεται στις οχθες των πολλων νερων.

> μ' αυτην πορνευτηκαν οι βασιλιαδες της γης, και οι κατοικοι της γης μεθυσαν απο το κρασι της πορνειας της ".

Και με πηρε και μ' εφερε το Πνευμα στην ερημο. Και ειδα μια γυναικα που ειταν καθισμενη σ' ενα θηριο κοκκινο, γεματο ονοματα βλαστημιας, μ' εφτα κεφαλια και δεκα κερατα.

Και η γυναικα ειταν ντυμενη στην πορφυρα και στα κοκκινα και ολοχρυση απο τα μαλαματα και με πολυτιμες πετρες και μαργαριταρια' και κρατουσε χρυσο ποτηρι γεματο σιχασιες και βρωμες της πορνειας της'

κι' απανω στο μετωπο της ειχε ονομα γραμμενο, μυστικο : ΒΑΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ, Η ΜΑΝΑ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΙΧΑΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ.

( απο : "Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ" - μεταγραφη -, εκδ. "Ικαρος", αθηνα - 12/66, εξωφυλλο του ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΡΑΛΗ, Α' εκδοση.

κεφ., στιχοι κ.λπ. ομοιως ως η πιο πανω εκδοση)

ANGEL EYES

"αγγελος και πουλι"

κολλαζ του

Οδυσσεα ΕΛΥΤΗ

ΚΛΙΚ >>>

στην εικονα

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ ( 2 )

" Ειναι ανοιχτη για τον καθενα μας η ιδιωτικη του οδος. Και ομως' την ακολουθουν ελαχιστοι. Μερικοι, μονον οταν συμβει μια η δυο φορες στη ζωη τους να ειναι ερωτευμενοι. Κι οι υπολοιποι ποτε. Ειναι αυτοι που αποχωρουν μια μερα απο τη ζωη χωρις να εχουν παρει καν ειδηση τι τους συνεβει. Και ειναι κριμας. Ειναι κριμας αυτος ο ισοβιος εγκλεισμος στην κιβωτο της Αναγκης, με καθηλωμενες τις αισθησεις σε υπηρετικο επιπεδο. Και να 'φταιγε μονον η ελλειψη παιδειας? Εδω κι ενας αμπελουργος η ενας ψαρας, εαν ειναι αυθεντικοι, φτανουν απο την αποψη της συνειδητοποιησης των δρωμ'ενων στον ιδιο βαθμο που φτανει και ο ποιητης. Μυριαδες ανεπαισθητες δονησεις απο την πυρωμενη γης η το πρωινο πελαγος επενεργουν επανω τους, με αποτελεσμα ο ψυχισμος τους να δεχεται και ν' αποταμιευει εγχαραξεις ανωνυμα θε'ι'κες. Κατι αλλο λοιπον συμβαινει' που σφραγιζει την ψυχη και σ' εμποδιζει να παρεις θεση απεναντι στο διλημμα που δεν επαψε ποτε να θετει με τον πιο απλο τροπο η ζωη και στο πρακτικο και στο θεωρητικο επιπεδο. Η παραμενεις με τις πεντε σου αισθησεις αγυμναστες και τον ψυχικο σου κοσμο εκτεθειμενο σε συμβαντα επιφανειας που απλως καταγραφεις, οποταν, μειον τη διαφορα της ποιοτητας, τοποθετεισαι στην ιδια παραλληλο με τα λα'ι'κα τραγουδια και τ' αναγνωσματα των εβδομαδιαιων περιοδικων' η αποδεχεσαι, κατ' αρχην, την υπαρξη μυστηριου, οποταν θετεις υπο αμφισβητηση τα εξαγομενα καθε πρωτοβαθμιας εμπειριας και εισχωρεις με μια βαθια τομη στην πραγματικοτητα, επιδιωκοντας ν' α ν α σ υ ν θ ε σ ε ι ς το φαινομενο της ζωης βασει των στοιχειων που σου προσκομιζουν, η αποδεσμευμενη απο καθε προκαταληψη σκεψη, αφ' ενος' και αφ' ετερου, οι ασκημενες, οπως ενα λαγωνικο, αισθησεις που ενιοτε αν εισαι τυχερος τις βλεπεις να επιστρεφουν απο τα πεδια οπου τις ειχε εξαπολυσει, κρατωντας στα δοντια τους θηραματα της ιδιας σπουδαιοτητας μ' αυτα που κατα καιρους εχουν επιτυχει να 'χτυπησουν' οι θρησκειες."

( απο: ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ "ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ" - Δ' )

Αυτα

...επειδη στη ζωη μου και τις ανα τον κοσμο περιπλανησεις μου,

εχω συναντησει αληθινους ποιητες που δεν ειχαν γραψει

ουτε ενα στιχο, κι αντιθετα εχω συναντησει παμπολλους,

που ειχαν γραψει πολλους στιχους,

αλλα, μονο ποιητες δεν ηταν...

ο blogger

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ

" Δυστυχως, οι ανθρωποι αποκτουν ευκολα μεγαλη παιδεια και σε ο,τι απαιτειται μοναχα εγκεφαλος, διαπρεπουν. Σε ο,τι ομως απαιτειται να μετεχουνε οι αισθησεις, υπνωττουν. Τα αισθητηρια τους, σε κατασταση μονιμου υποθερμιας, αδυνατουν να μετατρεψουν την πηγη του ερεθισμου σε ειδωλο που να καθρεφτιζεται κατ' αναλογιαν μεσα στο πνευμα. Εξ ου και ο περιφημος διανοητισμος της εποχης μας' που αποκοπτει ενα ενα οσα νηματα μας συνδεουν με την αμεση ζωη και μας καταδικαζει σε πεινα θερμης αγκαλιας και αληθινων δακρυων.

Τι σ'οι 'ποιητικη' μπορει να ειναι η ζωη σου οταν και το κοριτσι που φιλησες και το σκοτεινο δρομακι οπου το φιλησες και τη μουσικη που σου ερχοτανε απο μακρια οταν το φιλησες, πρεπει να ψαξεις για να το βρεις μεσα στα λεξικα. "

( απο: ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ " ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΔΟΣ " - προσω ηρεμα Β' )

ΕΥΧΕΣ ΠΟΛΛΕΣ ! . .

... στις δυο ΜΑΡΙΑΝΘΕΣ ( τη μεγαλη και, τη μικρη!!!)

... στη Μαρω μου ( οπου κι αν βρισκεται... )

... στη Μαρια μου!

... στις δυο Μαριγουλες και, τη Δεσποινα (τις γιαγιαδες... εκει ψηλα στ' αστερια...)

...και, σ' ολες τις Μαριες και τους Μαριους ( ειδικωτερα εκεινον... στην Ελβετια),

τις Μαριανθες, τις Δεσποινες, τις Παναγιωτες και Παναγιωτηδες (οσες και οσους, απ' αυτες / αυτους, γιορταζουν σημερα) και οποιες αλλες / αλλους, οπου γης...

...............

Χαιρε η Καιομενη και χαιρε η Χλωρη

χαιρε η Αμεταμελητη με το πρωραιο σπαθι!

Χαιρε η που πατεις και τα σημαδια σβηνονται

χαιρε η που ξυπνας και θαυματα γινονται!

Χαιρε του παραδεισου των βυθων η Αγρια

χαιρε της ερημι'ας των νησιων η Αγια!

Χαιρε η Ονειροτοκος χαιρε η Πελαγινη

χαιρε η Αγκυροφορος και η Πενταστερινη! [...]

η Αγγελικα, ο Πολικος, οι Τρεις Ιεραρχαι,

ο Ατρομητος, η Αλκυων, η Ναυκρατουσα,

το Μαρακι, το Εχει ο Θεος, η Ευαγγελιστρια, [...]

.................

( Οδυσσεα Ελυτη, "ΤΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ" - Δοξαστικον )

σημ. : οι υπογραμμισεις στους 3 τελευταιους στιχους (... ονοματα

καραβιων), δικες μου.

ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - ΕΛΥΤΗΣ

Τι ομορφη!

Τι ομορφη! Εχει παρει τη μορφη της σκεψης που την αισθανεται οταν αυτη αισθανεται πως της ειναι αφιερωμενη...

( απο: " Προσανατολισμοι ", του Οδ. Ελυτη )

ΕΝ ΛΕΥΚΩ

- Να υποβιβαζεις ενα ποιημα στο ουσιαστικο του νοημα δεν εχει κανενα νοημα.

- Προσοχη στη συγκινηση. Αν ειναι γοησσα, δεν παυει να 'ναι και ρουφιανα.

- Η αποσταση απο το "τιποτε στο ελαχιστο", ειναι πολυ μεγαλυτερη παρ' ο,τι απο το ελαχιστο στο "πολυ".

- Ειναι αστειο, αλλα οι λεξεις που σε βοηθαν να ζησεις βοηθαν τον αλλο να σε πεθανει.

( απο: " Εν λευκω - τα μικρα εψιλον - δολωματα για τον κανενα ", του Οδ. Ελυτη )

ΑΣΜΑ ΗΡΩΙΚΟ... !

Ηταν ωραιο παιδι. [... ].

Ηταν γερο παιδι'

Τις νυχτες αγκαλια με τα νεραντζοκοριτσα

Λερωνε τις μεγαλες φορεσιες των αστρων,

Ητανε τοσος ο Ερωτας στα σπλαχνα του

Που επινε μεσα στο κρασι τη γεψη ολης της γης

Πιανοντας υστερα χορο μ' ολες τις νυφες λευ'κες

Ωσπου ν' ακουσει και να χυσ' η αυγη το φως μεσ' στα μαλλια του

Η αυγη που μ' ανοιχτα μπρατσα τον εβρισκε

Στη σελα δυο μικρων κλαδιων να γρατσουναει τον ηλιο,

Να βαφει τα λουλουδια,

Η παλι με στοργη να σιγονανουριζει

Τις μικρες κουκουβαγιες που ξαγρυπνησαν...

Α τι θυμαρι δυνατο η ανασαιμια του

Τι χαρτης περηφανειας το γυμνο του στηθος

Οπου ξεσπουσαν λευτερια και θαλασσα...

Ηταν γενναιο παιδι'

Με τα θαμποχρυσα κουμπια και το πιστολι του

Με τον αερα του αντρα στην περπατηξια

[... ].

( κεφ. ΣΤ' - " Ασμα Ηρωικο και Πενθιμο για τον Χαμενο Ανθυπολοχαγο

της Αλβανιας " , του Οδ. Ελυτη )

ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΑΣΧΑ)

ΚΥΡΙΑΚΗ (ΠΑΣΧΑ), 26 β

Ασματιον

ΑΝΕΜΟΕΣΣΑ ΚΟΡΗ ενηλικη θαλασσα

παρε το κιτρο που μου 'δωκε ο Καλβος

δικια σου η χρυση....... μυρωδι'α

Μεθαυριο θα 'ρθουν τα αλλα πουλια

θα 'ναι παλι ελαφρες των βουνων οι γραμμες

μα βαρια η δικη μου...... καρδι'α.

( του Οδυσσεα Ελυτη, απο το " Ημερολογιο ενος αθεατου Απριλιου )