Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εμπειρικος ανδρ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εμπειρικος ανδρ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

ΑΠΡΙΛΗΣ



Καλό μήνα!!



ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ






Έλα τώρα χέρι μου δεξί,
κείνο που σε πονεί δαιμονικά ζωγράφισέ το,
αλλ' από πάνω βάλ' του


Το ασήμωμα της Παναγίας
πόχουν τη νύχτα οι ερημιές μες στσ νερά
του βάλτου.



Τετάρτη, 1

ΟΛΟΕΝΑ Τ' ΑΛΟΓΑ* μασούν λευκά σεντόνια κι ολοένα ει-
σχωρούν θριαμβευτικά μέσα στην Απειλή.

Δρυς, οξιές, βαλανιδιές, ακούω να σέρνονται στη σκεπή
της παλιάς καρότσας όπου ρίχθηκα όπως όπως να φύ-
γω. Ξαναπαίζοντας ένα έργο που γυρίστηκε κάποτε
στα κρυφά και πάλιωσε χωρίς να το έχει δει κανένας.

Γρήγορα. Προτού ξεθωριάσουν οι εικόνες. Ή σταματή-
σουνε άξαφνα -κι η ταινία η φθαρμένη κοπεί.


ΤΕΤΑΡΤΗ, 1  β

ΚΕΙ ΚΑΤΑ ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ είδα τις πρώτες φωτιές
πάνω απ' τ' αεροδρόμιο.

Πιό δω το μαύρο κενό.

Ύστερα φάνηκε νά 'ρχεται η flora mirabilis ορθή πάνω
στο άρμα της και αδειάζοντας από 'να πελώριο χωνί
λουλούδια.

Τα θύματα έσκυβαν κι έπαιρναν τη στάση που είχαν
πριν χωρίσουν από τη Μητέρα.

Στο κοτσάνι της νύχτας η σελήνη σπάραζε.


(Από : "Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου", εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ,
αθήνα - Δεκ. 1984 / σελ. 7,9 και 10)


* σημ. Η υπογράμμιση είναι του blogger.






ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ







ΚΡΙΟΣ *


Της νηφαλίου πομπής τα περιστέρια

χτυπούν τα ράμφη τους στα γυάλινα ανθογυάλια
Κι από τα βήματα των οδηγών 
Ανθούν τα κόκκινα λουλούδια των ενόρκων
Για την συσπείρωση στους θάμνους
Της δεκτικής προδιαθέσεως των κρίνων
Στα βελουδένια γάντια των ανθρακωρύχων
Όταν σκορπούν τα σκύβαλα στους κύκνους.

(Από : "Ενδοχώρα", έκδ. ΓΑΛΑΞΙΑΣ, αθήνα - Νοέμβριος 1962 / σ. 78)

*σημ. Η υπογράμμιση είναι του blogger.






ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ









Το κριάρι *


Μου αλάφρωσεν η σάρκα με το απάντημα,

κι ο νους' κ' έφερα δίπλα το ποδάρι
στους πιστικούς. Το ωραίο το πάλεμα
με το τρισδύναμο το κριάρι
τα μέλη μόδενε, όταν τού 'βανα,
με ορμήν απάνω μου να δράμει,
μπροστά απ' το μέτωπο, σαν κάλεσμα
βαριάς οργής, την απαλάμη.
Κι εκείνο ερχόταν, κυματίζοντας
στο πήδημα τ' ωραίο κορμί του'
κάτου εχαμήλωνε τα κέρατα'
μα εγώ ξεγέλασα την ορμή του,
με το πλευρό γλιστρώντας, κ' έπεφτα
μπροστά εγώ από τα λιγνά του σκέλια.
Και γύρα οι πιστικοί δυνάμωναν
το γαίμα τους με ακράτα γέλια.

(Από : "ΛΥΡΙΚΟΣ ΒΙΟΣ" - Αλαφροίσκιωτος - Μέρος ΙΙΙ, έκδ. ΙΚΑΡΟΣ, αθήνα - 1965 / τόμος Α' σ. 132)

*σημ. Η υπογράμμιση είναι του blogger.









Σάββατο 18 Αυγούστου 2012

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ



Παντοτε μεσα στα φωτα της υψηλης εντασεως
Παντοτε μεσα στα χειμερινα λουλουδια της επαυλεως
Υποθρωσκουσα σαν βαμμα της αυγης
Ερχεσαι να καθησης στο τραπεζι της ελευθεριας
Χωρις τα στεναχωρα τειχη των καταυλισμων
Μ' ενα φιλι στο στομα
Μ' ενα διαμαντι στο λαιμο
Με μια σιταρηθρα στις πτυχες των ελπιδων σου που ειναι
και δικες μου ελπιδες
Με το σουραυλι του μεγαλου μας ταξειδιου εκδηλο
Επανω στο τραπεζι με τα λουλουδια της ανοιξεως
Ακουγοντας την καρδια σου για να πης ο,τι με βαβαιοτητα
προσμενω ν' αντηχηση
Μια μερα σαν σημερα στα σταυροδρομια
Κυκλοι στην επιφανεια των ποθων σου
Μεσα στους κυκλους των δικων μου ποθων
Παντοτινη διελευσις κατω απο τα συρματα του τηλεγρ'αφου
Τα χελιδονια που καθονται στα συρματα
Και τα δελφινια που σκιρτουν στη χλοη του περασματος μας
Ειναι μεσα στη φυσι των πραγματων σαν τα ονειρα
Που βλεπουμε με ανοιγμενα η κλειστα τα ματια μας
Μπροστα στη λιμνη που καθρεφτιζεται στα ματια σου
Μπροστα στα ματια σου που καθρεφτιζονται μεσ' στα δικα μου.


Ανδρεας Εμπειρικος, απο τη συλλογη "ΕΝΔΟΧΩΡΑ"



^
Pink and purple
by Ondrej Michalek

Πέμπτη 12 Ιουλίου 2012

ANDREAS EMBIRICOS

WORDS


For Nanos Valaoritis




When at times we return from Paris and inhale the breeze of the Saronic Gulf  under its friendly light and the scent of pines, in the sobriety of myths - today's and those of antediluvian times - then like a blasting of wind instruments or like a vibrating percussion of drums there rise, like bright jets of water, certain words, oracular words, arched and culminating words of unity, words of incalculable significance for the present and the future, the words "Eleleu", " I love you", and "Glory in the highest", and then suddenly, as in the touch of crossed swords or the clanging arrival of an onrushing train in the underground tunnels of Paris, these words also rise : "Chardon-Lagache", "Denfert-Rochereau", "Danton", "Odeon", "Vauban", and "Gloria, gloria in excelsis".




(απο τη διγλωσση εκδοση με κειμενα του Ανδρεα Εμπειρικου σε μτφ. του ποιητη Γιαννη Γκουμα, "the blending of seasons and other selected poems / κραμα ενιαυτων και αλλα ποιηματα" - ΟΚΤΑΝΑ (ΑΙ ΛΕΞΕΙΣ), εκδ. : ΚΑ'Ι'ΡΕΙΟΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - ΑΝΔΡΟΣ, ιουν. 2012, σελις 131)

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

Ο Ηρως Αθανασιος Διακος
του Θεοφιλου !!!


ΤΟΥ ΑΙΓΑΓΡΟΥ



" Γεια και χαρα σου Αιγαγρε ! Γιατι να σου φανταξουν τα λογια του καμπου και οι φωνες του ; Γιατι να προτιμησης του καμπου τα κατσικια ; Εχεις ο,τι χρειαζεσαι εδω και για βοσκη και για οχειες και κατι παραπανω, κατι που, μα τον Θεο, δεν ηκμασε ποτε κατω στους καμπους - εχεις εδω τη λευτερια !

Τα κρυσταλλα που μαζωχθηκαν και φτιαξαν τον ΚΡΥΣΤΑΛΛΗ, ο Διονυσιος ΣΟΛΩΜΟΣ ο Μουσηγετης, ο Ανδρεας ΚΑΛΒΟΣ, ο πρωτοκλητος και πρωτοψαλτης Καλβος, ο Περικλης ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ που ελληνικα τα ηθελε ολα κ' εκρυβε μεσα του βαθια, μια φλογερη ψυχη Σαβανοραλα, ο Αρχαγγελος ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ που επλασε το Πασχα των Ελληνων και αναστησε (Πασχα και αυτο) τον Πανα, ο εκ του Ευξεινου ποιητης ο ΒΑΡΝΑΛΗΣ ο Κωστας, αι βατοι αι φλεγομεναι, ο Νικος Εγγονοπουλος και ο Νικητας Ραντος, ο Οδυσσευς ΕΛΥΤΗΣ , που την ψυχη του βαφτισε στα ιωνικα νερα του Ελληνικου Αρχιπελαγους, ο εκ Λευκαδος ποιητης, αυγερινος και αποσπεριτης, ο Νανος Βαλαωριτης, αυτοι που πηραν τα βουνα, να μην τους φαη ο καμπος, δοξολογουν τον οιστρο σου και το πυκνο σου σπερμα, γιε του Πανος και μιας ζαρκαδας Αφροδιτης.

.......

Γεια και χαρα σου, Αιγαγρε, που δεν θα πας στους καμπους ! Γεια και χαρα σου, που πατας τα νυχτοποδαρα σου στων απορρογων κορυφων τα πιο υψηλα Ωσαννα !

Ειπα και ελαλησα, Αιγαγρε, και αμαρτιαν ουκ εχω.



ΟΙ ΜΠΕΑΤΟΙ η ΤΗΣ ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ



"Ο Αζαρίας , ο Ανανίας και ο Μισαήλ , ο ΚΕΡΟΥΑΚ , ο ΓΚΙΣΝΜΠΕΡΓΚ και ο Κόρσο καθώς και προ αυτών ο μέγας πυρσός Ανδρέας Μπρετόν και η πλειάς του, και προ αυτών ακόμη ο κύκνος του Μοντεβιδέο Ισίδωρος Ducasse , ο Arthur Rimbaud , ο Raymond Roussel , ο ALFRED JARRY και ωρισμένοι άλλοι , ως ο Henry Michaux και εκτός αυτών και άλλων εθνών εκπρόσωποι και τηλαυγείς αστέρες , όπως

Ο William Blake

O Shelley

O Poe και ο Χέρμαν Μέλβιλ

Ο David Thoreau

O Henry Miller

Και εκείνος ο μέγας ποταμός όμοιος με δρυ βασιλική ψηλός Walt Whitman

Ο Έγελος

Ο ΚΙΡΚΕΓΚΑΡΝΤ

Ο Λέων Τολστόη, κόσμος και ήλιος θερμουργός, πατήρ θεών και ανθρώπων

Ο Sigmund Freud

Ο Άγγελος Σικελιανός

Ο Αρίσταρχος των ηδονών και ο Κ.Π.Καβάφης

Ο Μαρξ

Ο Λένιν

Ο ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ

Ο ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ

Ο Böhme

O ΝΙΤΣΕ

O Victor Hugo

O ΜΩΑΜΕΘ

Ο Ιησούς ΧΡΙΣΤΟΣ

Και ακόμη προ ολίγων ετών οι Essenin, Μαγιακόβσκη, Block (και θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλους) ως παίδες εν τη καμίνω – έκαστος στην ιδική του γλώσσα – έστω και αν όλοι δεν συμφωνούσαν μεταξύ των , άπαντες , εν τη ΚΑΜΙΝΩ ΕΨΑΛΛΑΝ και σήμερον ακόμη ψάλλουν, με λόγια που μεθερμηνευόμενα - όχι από τους ορθολογιστάς – το ίδιο νόημα, κατά βάθος, έχουν, απαράλλακτα όπως οι συγγενικές – τουτέστιν οι από τα ίδια καύσιμα – φωτιές, όπου και αν καίνε, την ίδια φλόγα κάνουν. Και οι παίδες εξακολουθούν την μέρα και την νύκτα, (όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, μεσ’ στις ψυχές σας σκύβοντας θα τους ακούστε) οι τίμιοι παίδες εξακολουθούν να ψάλλουν. Και ενώ οι φλόγες της πυράς, περιδινούμεναι γύρω από τα σώματά των (ω Ιωάννα ντ’ Αρκ! Ω ΑΘΑΝΑΣΗ ΔΙΑΚΟ!)... "



( αποσπασματα των δυο ποιηματων του Ανδρεα Εμπειρικου, απο την "ΟΚΤΑΝΑ" )



* * * * * * *



- Ανοιξτε τα παραθυρα, ανοιξτε τις ψυχες

φωτοστεφης ο ΚΕΡΟΥΑΚ διαβαινει, πινοντας το νεκταρ της καθημερινης ζωης παντου οπου το βρισκει

*

- Το λεγω και θα το ξαναπω πολλακις

ειναι μεγαλος ποιητης ο Κωστας ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

*

"Προσεπαθησα να εφαρμοσω εις την ζωη μου ολα οσα προσεπαθησε να κανει ο Τολστοη αρνουμενος τον πλουτον του πατρος".

*

- Ειμουν στα νειατα μου τολστο'ι'στης

ειλικρινης ρωσσομαθης απλος γεροδεμενος

Φορουσα ρουσσικα πουκαμισα και μποτες

Ωργωνα το φθινοπωρο εις το πλευρο των χωρικων

Το θερος ειμουν θεριστης...

*

"δεν παρεδεχθην καμιαν συντηρητικην στασιν και προσηλωσιν εις νεκρα στοιχεια που αλλοι νομιζουν ιδεωδη"

*

[... ] Αρχισα απο πολυ νωρις να απαρνουμαι την κοινωνικη ψευτια και αδικια και ολα αυτα τα δεινα που συσσωρευονται εν ονοματι πλαστων ιδεων, απανθρωπων.

*

"Παλαιοτερα ειχα απολυτα προσχωρησει στον μαρξισμον, ειχα βαθυτατα συγκινηθει απο την Ρωσσικη επανασταση"


(ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ)



σημ. του blogger :


- "Πολλοι 'ξεμπερδευουν' με τον Εμπειρικο, χαρακτηριζοντας τον ως 'εστετ'. Σε αλλες εποχες, με κυριαρχα τα λα'ι'κιστικα και 'αυριανιστικα' προτυπα, θα μπορουσαν να κατακεραυνωθουν οι αποψεις του ως 'ελιτιστικες και αντιδραστικες'. Σημερα, τα ευρυτερα στρωματα, ακομα και των νεων, απλως τις αγνοουν γενικως, οπως και την ποιηση εξαλλου. Το αιτημα ουσιαστικης παιδειας, το ελλειμα ευρυτερης καλλιεργειας, η απουσια ενος συλλογικου οραματος αποτελουν παθογενειες του κοινωνικοπολιτικου μας συστηματος, που ως ενα βαθμο επισημαινονταν στην τελευταια παρεμβαση του, για τις εκλογες της 17ης Νοεμβριου του 1974, οπου εκανε (σημ. νοειται ο Εμπειρικος) διαχωρισμο μεταξυ ενος τυχοδιωκτικου, δημαγωγικου, μικροαστικης εμπνευσεως ψευδοσοσιαλισμου και μιας 'μακρας επιπονου και ηρωικης πορειας προς τον πραγματικον σοσιαλισμον" (Η ΑΥΓΗ, 10.6.01).


(του ΚΩΣΤΑ ΚΡΕΜΜΥΔΑ, ποιητη και δοκιμιογραφου, περιοδικο 'ΟΥΤΟΠΙΑ', τευχος 49, μαρτ.-απρ. 2002, αφιερωμα στον Ανδρεα Εμπειρικο)


- οι υπογραμμισεις με κεφαλaiα γραμματα ειναι του blogger

* * *


Η αναρτηση αφιερωνεται σε... "γνωστους αγνωστους" ποιητες της σημερον

καθως και σε... "γνωστους αγνωστους" διαχειριστες ποιητικων ιστολογιων...


Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ



ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ


Επειδη δεν επεζησε η λαγνεια του δενδρου επειδη επτωχευσε το καμακι επειδη απεθρασυνθη ο σκαρφαλωτης των νυχτεριδων επειδη υπνωττει στα χαμουρα της οινοπομπης ο τζιτζικας κατεβληθη και καταβαλλεται καθε επιγονατις και διαπομπευονται και οι δυστυχεστεροι λεοντες. Η δυσπραγια αναστεναζει και ζητει να της βγαλουν το επανωφορι της μα τα δοντια του ειναι τοσο βαρεια που πεφτουν στις καμπιες και οι νυκτοβιοι των ιπποφορβειων νεμονται τις αναμοχλευσεις των δεσποινιδων που κατοικουν ακομη στις τζ'επες των αλουργ'ιδων. Περα απ' αυτες υπαρχει μονον η κομη τους και οι σωματοφυλακες εορταζουν.


(απο : Ανδρεα Εμπειρικου "Ποιηματα" - Υψικαμινος, εκδ. "Γαλαξιας",
αθηνα - 1962, σελις 47)

* * * * * * *


... και μετα το ποιημα του Ανδρεα Εμπειρικου : "ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ"



... επειδη,
αποψε εχουμε πανσεληνο του Φεβρουαριου :

αντι της Σονατας της Πανσεληνου του Μπετοβεν υπο τη δ/νση του Χοροβιτς ακολουθουμενη απο το ποιημα η "Σονατα της Κλιμακτηριου", του Γεωργιου Εψεντη (δειτε δυο προσφατες, προηγουμενες αναρτησεις μου),

ας ακουσουμε :

"Clair de Lune" του Ντεμπυσσυ, σε εκτελεση του 'Οιστραχ (επιλογη του blogger) και, στη συνεχεια ας διαβασουμε ενα ανθολογημενο, συγχρονο, ελληνικο... ακρως ρομαντικο... ερωτικο ποιημα, σε παραδοσιακη μορφη - συμφωνα με τους
ανθολογους - με τιτλο :

"Η ΜΝΗΣΤΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ" η ισως,

"Στη Μουσα" :






... < Στη Μουσα > ...


Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

^
"ιστιοπλο'ι'α"
του Ορεστη Κανελλη!



ΚΡΑΜΑ ΕΝΙΑΥΤΩΝ

Στον Ορεστη Κανελλη


Το συστημα της αριθμησεως των θερινων βροχων
Συμπιπτει με τις σταγονες των βαλσαμων
Ορθια η σιγη μα δεν αποκλειεται μια πλαγια κλισις
Μυριζει ωραια η χλοη και το χωμα
Οι μωλωπες της γης προσμενουν την βροχη
Ενα κοριτσι διασχιζει την αυλη
Τ' αφηνιασμενα αλογατα τα συγκρατουν τα χαλιναρια τους
Κατ'αντικρυ στον σταυλο ετοιμαζουν το νεο πατητηρι
Οι φαινομενικες αναστηλωσεις των ξιφολογχ'ων αποτελουν
αντιρροπον βαρος της βροχης
Μα η βροχη θα πεση
Το βαρος της ειναι ανυπολογιστο
Η σημασια της ειναι η ανακαταταξις των λογχοφορων
Οι δεξαμενες την περιμενουν
Μια κατσικα βοσκει ακομα εμπρος στην πορτα
Μια γυναικα περιεπλακη σ' ενα βατο και δεν μπορει να βγη
Μια σαυρα εισερχεται απο το ανοιγμα της μπλουζας της
Δ'υο κολεοπτερα βομβουν
Δ'υο αεροπλανα απο μακρια πλησιαζουν
Η σαυρα τερπεται
Το στηθος της γυναικος ειναι ωραιο
Τα ματια της γυαλιζουνε
Ειναι απλανη μα παρακολουθουν την συρροη των φιλων
Στα φυλλα των δεντρων τρεμουν οι πρωτες σταγονες
της βροχης


(απο "ΠΟΙΗΜΑΤΑ - υψικαμινος / ενδοχωρα", συλλ. ενδοχωρα - στη Ματση, ενοτητα
Οι σπονδυλοι της πολιτειας - 1935 - στον Andre Breton, εκδοσεις "Γαλαξιας", αθηνα 11/1962, σελ. 140)

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


"Ρεμβασμος"
^
... του Ορεστη Κανελλη




ΤΟ ΡΗΜΑ ΑΓΝΑΝΤΕΥΩ


Τουτη η αιθρια με το συννεφο που πλεχει στον αερα
Ειναι γαλαζιος πλους μιας κατασπρης φρεγαδας
Ισταμενος ακουμπιστος στην κουπαστη κοιταζω
Και βλεπω τα θηραματα των λογισμων μου
Δελφινια που αναδυονται κ' εισδυουν μεσ' στο κυμα
Παιδιαδες ακρογιαλια και βουνα
Και μια ξανθη νε'ανιδα που στεκει στο πλευρο μου
Μεσ' στης οποιας τα γαληνια ματια βλεπω
Το μελλον της ολοκληρο και το παρον μου.


(απο : "ΠΟΙΗΜΑΤΑ - υψικαμινος / ενδοχωρα", συλλογη ενδοχωρα-στη Ματση /
ενοτητα : τα καστρα του ανεμου - 1934, εκδοσεις "Γαλαξιας", αθηνα - 11/1962,
σελ. 89)



Τετάρτη 21 Δεκεμβρίου 2011

ΚΟΝΤΕΥΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...

Το σκοτεινο πελαγο
Το καλεσμα του γλαρου
Ασπρο σχεδον

(Ματσουο Μπασοο)

Χειμωνιατικη βροχη
Κουτσουρα στο καλυβι
Ανταυγεια στο παραθυρι

(Νοζαβα Μποντσοο)

Ανοιγοντας την πορτα
Αααα
Πρωινο χιονι

(Ανωνυμου)


( απο : "91 Ιαπωνικα Ποιηματα συν 1", μτφ. Γιωργος Μπρουνιας, εκδ. "Το Ροδακιο", αθηνα - Οκτ. 2004 )






ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ


Σκοπος της ζωης μας δεν ειναι η χαμερπεια. Υπαρχουν απειρ'ακις ωραιοτερα πραγματα και απ' αυτην την αγαλματωδη παρουσια του περασμενου επους.
Σκοπος της ζωης μας ειναι η αγαπη. [...].


(αποσπασμα)


Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ



ΕΣ-ΕΣ-ΕΣ-ΕΡ ΡΩΣΣΙΑ






ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ καλεσμενος
Εις το Αρμπ'ατ εσταθηκα μια μερα
Μες στην καρδια της Μοσχας
Απο βαθεια συγκινηση συγκλονισμενος
Εκει που υψωνονται αχλαδωτοι των εκκλησιων οι τρουλλοι
Και απλωνονται οι δεικτες των χεριων του Λενιν
Υπο τα κοκκινα των υψηλων κτιριων αστρα
Που νυχτα-μερα στον ουρανο καρφωνουν
Την δοξα των Σοβιετ.

Και οπως κυλουσε ο Μοσκοβας κατω απο τους παγους τα
νερα του
( Ο μην ητο Δεκεμβριος 28 βαθμοι )
Ετσι κυλουσε η μνημη μου βαθεια μες στην ψυχη μου
Κατω απο τα εφημερα τα γεγονοτα
Τα παιδικα και νεανικα μου χρονια
Τα παραδεισια χρονια
Τα χρονια της Εδεμ.

[]

Δυο Εδεμ εγνωρισα στον βιο μου
Ανδρος λεγεται η μι'α
Η κορυφαια των Κυκλαδων...
Με το σουραυλι του Πανος και με την Τραμουντανα
(Λ'αμυρα, Στραπουργι'ες, Κυπρ'ι)
επος λαμπρο του Ελληνικου αρχιπελαγους
Ρωσσια λεγεται η αλλη
Με τον Χριστο να ευλογη
Σαν Αδωνις χρυσος πανω στα εικονοστασια

Θαθελα και τις δυ'ο να περιγραψω
Θαθελα και για τις δυ'ο υμνους να πω, να γραψω
Ομως εδω μιλω για την Ρωσσια μον'αχα
Και ως ειναι φυσικον
Και οπως συχνα συμβαινει
Πραξεις ανυπαρκτες η και υπαρκτες
Προσωπικες η ξενες
Να τις ενσωματωνουν οι ποιηται στα ποιηματα των
Ως πραγματα η βιωματα ιδικα των
Ετσι και εγω σε τουτο το ποιημα μου
Ενσωματωνω
Ο,τι με συγκινει (παρον η μελλον)
Ως βιωμα μου.

[]

Και ερχονται στο νου μου τωρα
Στιχοι παλαιου μου ποιηματος*
Που εδω λαμπρα ταιριαζουν :

"Ειρηνη Ειρηνη το φιορινι ας χαθη
Κρωγμοι γυπων να μην ακουωνται πλεον
Στους κηπους τα μικρα παιδια να παιζουν
Αμεριμνα πασιχαρα δοσμενα
Στους θρυλους των καλων καιρων που φερνουν
Των ενορμησεων την ευλογιαν
Σαν ξεσπασμα αγαλλιασεως που σημαινει
Ειρηνη Ειρηνη με τον φλ'οκο της Ειρηνης
Μεσα σε φως απιστευτον να πλαταγιζη
Με την οκταπηχη την λογχη μας μπηγμενη
Καταστηθα στο στηθος των πολεμων -
Ειρηνη Ειρηνη γελιο λαγαρο του Πανα
Ειρηνη ξεφωτο προφητικο στην Γιασναγια Πολιανα".


* η τελευταια στροφη, εντος εισαγωγικων, ειναι απο το ποιημα
"Η σημερον ως αυριον και χθες", την οποια επαναλαμβανει ο ποιητης
με μικρες διαφοροποιησεις.


( αποσπασματα απο το ποιημα "ΕΣ-ΕΣ-ΕΣ-ΕΡ ΡΩΣΣΙΑ", εκδ. "ΑΓΡΑ", επιμελεια
Γ. Γιατρομανωλακη, αρ. αντιτυπου 397/1500, τιμητικη εκδοση για τα 20 χρονια απο τον θανατο του ποιητη, αθηνα - 1995, isbn 960-325-158-5)

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

ΑΤΙΤΛΟ


[... ]

11 μ.μ.

Τι νομιζεις πως μου ειπαν οι δυο φιλοι? Μου προτειναν να βγαλουν εκεινοι την "Ενδοχωρα". Φυσικα δεχθηκα με χαρα την προταση τους. Επιτελους θα τυπωθει και ενα βιβλιο δικο μου. Για δες, Βιβικα, καιτοι ειμαι εκεινος που αρχισε να γραφη πολυ πιο νωρις απο τους περισσοτ'ερους η μαλλον απ' ολους τους νεους που εκδιδουν βιβλια απο το 1937, τα ποιηματα αυτα που ειναι του 1933-1936, θα βγουν τελευταια. Ευτυχως που εχω γερα, πολυ γερα νευρα. Αλλοιως ισως να κλαιγομουν και εγω, οπως ο Εγγονοπουλος. Θυμασαι που σου ελεγα προ ημερων οτι υπαρχουν ακομη Ηρακλεις. Κοιταξε, σε παρακαλω, την δικη μου περιπτωση. Ατυχης στον πιο μεγαλο ερωτα της ζωης μου, ατυχης στο ζητημα της εκδοσεως των εργων μου, μη αναγνωριζομενος οπως θα επρεπε στον τοπο μου, υστερα απο τοσους και τοσους κοπους και αγωνες για μια υπεροχη επιστημη της οποιας, παρα τους διωγμους και τις συκοφαντιες, παρα τα τοσα εμποδια και τις τοσες δυσκολιες, ειμαι εγω αναμφισβητητα ο πρωτοπορος, ο θεμελιωτης και πρωτεργατης εν Ελλαδι. Και ομως στεκω ορθιος και απτοητος, και πολεμω και παλαιβω σχεδον χωρις βοηθεια (εκτος απο την πολυτιμη ηθικη υποστηριξη ολιγων καλων φιλων τους οποιους μ' ευγνωμοσυνη ευχαριστω), χωρις σχεδον καμμια ανταποδοση (πλην ολιγων ωραιων εξαιρεσεων), ενω εγω προσεφερα και εξακολουθω να προσφερω αφειδως και ολοκαρδα και ηθικη και υλικη και πνευματικη υποστηριξη και βοηθεια, σε αναριθμητους αλλους. Παρ' ολα ταυτα, λεγω, στεκω ορθιος και πολεμω, παντα γιοματος αγαπη για τη ζωη, παντα γιοματος θελησι και καλη θελησι, παντα γιοματος ελπιδες, παντα γιοματος σθενος και πνευμα αγωνιστικο, παρα τις τοσες και τοσες εναντιοτητες, παρα τις τοσες πικριες και απογοητευσεις, με καλη καρδια, χωρις να χασω ποτε το θαρρος μου, εκφραζων ανθρωπινα τα παραπονα μου μοναχα κατω απο τα εξαιρετικως βαρια πληγματα, απο τα οποια, θελω να ξερης, οτι το πιο βαρυ και οδυνηρο, ειναι εκεινο που μου εδωσε μια μερα του Ιουλη του 1945, μια ωραιοτ'ατη κορη των Αθηνων, ακριβως αυτη που αγαπησα περισσοτερο απο καθε αλλη γυναικα στη ζωη μου.
Εχω η δεν εχω δικαιο, Βιβικα μου, οταν λεγω οτι υπαρχουν ακομη Ηρακλεις σε αυτον τον κοσμο? Ας ειναι. Πρεπει να παυσω αυτον τον χαβα. Οτι και να πω επι πλεον, θα ειναι σαν να περιαυτολογω περισσοτερο απ' οτι αρμοζει στους πραγματικους γενναιοδ'ωρους, στους πραγματικους ηδονιστας, στους πραγματικους αγωνιστας και στους πραγματικους gentlemen εις την χορειαν των οποιων εχω την υψηλην τιμην να ανηκω.
Μεγαλη η καλωσυνη και η ευγενεια του Ξυδη και του Βουσβουνη, αλλα, νομιζω, πρωτιστως, της Ματσης, η οποια, εχω την υποψια, οτι υπεκινησε τους δυο συμπαθητικους νεους να ελθουν να μου μιλησουν για το ζητημα της εκδοσεως της "Ενδοχωρας". Ας ειναι καλα αυτη η εξαιρετικη κοπελλα που πρεπει να πω οτι σταθηκε παντα για μενα μια χρυση και αφοσιωμενη φιλη.
Αφου μου μιλησαν για το βιβλιο μου αυτο, οι δυο νεοι εθιξαν ενα αλλο ζητημα. Με παρακαλεσαν θερμα να δεχθω ν' αλλαξω 3 λεξεις που μεταχειριζομαι στο αρθρο μου για τον Εγγονοπουλο [αυτο που σου διαβασα στο καφενεδακι "Εμπορικον" την τελευταια φορα που συναντηθηκαμε (17 Ιουλιου 1945)], οχι διοτι δεν τις παραδεχονται, αλλα διοτι αν δεν το εκανα, θα μπορουσε να αποτυχη η προσπαθεια που κανουμε καμποσοι φιλοι αυτου του μεγαλου αλλα δυστυχως πασχοντος σχεδον απο πραγματικη μανια καταδιωξεως ποιητου, να τον βοηθησουμε. Εγω ηρνηθην απολυτως ν' αλλαξω αυτες τις τρεις λεξεις και ζητησα την επιστροφη του χειρογραφου μου. Τοτε οι δυο νεοι, μου εκαναν δυο αλλες προτασεις : Να γραψω αλλο αρθρο με την ιδια εννοια αλλα χωρις τετοιες λεξεις (οι λεξεις αυτες ειναι : πεος, αιδοιον, σκατα), η, αν δεν ηθελα να δεχθω αυτη την προτασι, τοτε να τους επιτρεψω να δημοσιευσουν το αρθρο που γνωριζεις με κενες τις θεσεις αυτων των λεξεων στο κειμενο, κατα τροπον που να φαινεται αμεσως στον αναγνωστη οτι οι λεξεις αφαιρεθηκαν αθελα τους. Την προτασι να γραψω αλλο αρθρο χωρις τετοιες λεξεις την απερριψα αμεως, λεγων οτι η αποδοχη μιας τετοιας προτασεως θα ισοδυναμουσε με το να επαιρνε ενας ενθερμος εραστης πισω, η να αλλαζε, μιαν ερωτικη εξομολογησι του σε μια κοπελλα. Την δευτερη ομως, (να μεινουν κενες οι θεσεις των τριων λεξεων στο κειμενο) την δεχθηκα, ως μια θυσια για να εξυπηρετησω τον Εγγονοπουλο.
Ο Ξυδης και ο Βουσβουνης εξετιμησαν πραγματικα την υποχωρησι που εκανα, και μ' ευχαριστησαν θερμα, με λογια που με συνεκινησαν πολυ. Ετσι, Βιβικα, το αρθρο μου αυτο για τον αγαπητο μας φιλο, θα δη το φως στο 3ο τευχος του "Τετραδιου".
Πριν τελειωσω τουτο το γραμμα θα επανελθω στην χρυση καρτουλα σου, για να σου γραψω δυο λογια τα οποια φυλαγα για να σου πω ως κατακλειδα της σημερινης μου επιστολης, με την ιδια αγαπη, [... ].


(αποσπασμα επιστολης του Εμπειρικου προς την Βιβικα Ζηση,
τη μετεπειτα συζυγο του, περιοδικο "Ουτοπια" - αφιερωμα στον Ανδρεα Εμπειρικο,
τευχος 49 - Μαρτιος/Απριλιος 2002, επιμελεια Γ. Γιατρομανωλακη, σελ. 41-42)

Δειτε κι... < Ε Δ Ω > ...


Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ



ΩΣ ΕΡΓΟΝ ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΟΝ

Στον Μαρακη

Η μεθη των κυματων ειναι μηνυμα
Που παει ο ποντοπορος στην καλη του
Γαληνια νυχτα το βελουδο της σιγης
Μεσα στ' αστερια που κυλουν στην πρυμη
Για το ταξιδι των ιστων για το ταξιδι των αρματων
Αρματωσιας μιας σκουντας ηνιοχου
Τεθριππου βαινοντος προς την χαρα
Καταυλισμων ατσιγγανων με κοριτσακια
Πιο θελκτικα κι απο τα ματια τους
Οταν σκιρτουν στην παχνη της πρωιας


( απο τη συλλογη "ΕΝΔΟΧΩΡΑ" - στη Ματση - ενοτητα
"στα καστρα του ανεμου", εκδ. "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΛΑΞΙΑ",
αθηνα - 1962 )

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


Η ΦΙΛΙΑ


Οταν εγγιζη το χνουδι της ημερας το πουλι
Η σκονη πεφτει και στη θεσι της πηδα γυμνος ο ιμερος
Δεν αναλισκονται τα πρωινα τεχνασματα της επιουσης
Φωναζουν αυριο αυριο και μετατρεπουν την ιδικη τους ευστοχι'α
Σε θαλπωρη μαστων που δεν ξεχνα ποτε ο ουριος ανεμος
Την στρογγυλαδα τους και τους αναπαλμους που προκαλουνε
οι θωπειες
Κι ετσι η αυριο γινεται σημερα
Και πεφτουν μονομιας τα στορια της επαυλεως
Πεφτουν οι πεπλοι και αποκαλυπτεται ο θυσανος
Της κεντρικης επιθυμιας
Ενω στη μεση της πλατειας
Χειρονομουν ομαδες ανθρωπων σιωπηλα
Και σφιγγουν μεσ' στα χερια τους τα γαντια.


( συλλογη "ΕΝΔΟΧΩΡΑ" , ενοτητα " Οι σπονδυλοι της πολιτειας " - 1935 -
στον Andre Breton, " ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΛΑΞΙΑ ", αθηνα - 1962, σελις 128 )

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

DEAUVILLE *


Ξανθη σχισμη, ξανθη σκια και μαυρη στηλη. Και η σχισμη γινεται πηγη που ηχει και ρεει' και η κολονα πιδαξ - λαλος πιδαξ, λευκος και λαγαρος, που σελαγιζει και αναβλυζει. Αναμεσα στα χειλη λαμπουν οι μαργαριται ως κομπολο'ι' υγρο, ρευστο και ανεκλαλητως πλουσιον.
Ετσι, οταν ασπαιρει η στιγμη και απο τα εγκατα ο αλαλαγμος υψωνεται υγρος και [ο] θολος του κτισματος γεμιζει και ανθιζει - χιλια τα χρονια της στιγμης, χιλια τα επη της κραυγης που εκτοξευεται και υπερυψουται.
Και οταν, καθε φορα που η χλαλοη περνα και συσπειρουται εκ νεου η κραυγη μεσ' στην ξανθη σκια και επανω απο την μαυρη στηλη, παλι χιλια τα χρονια της στιγμης, χιλια τα επη της κραυγης και μεσ' στη σιωπη που απλωνεται και αυτη και υπερυψουται επανω απο την ξανθη σκια και επανω απο την μαυρη στηλη ως πιδαξ λευκος γλυπτος, ως πιδαξ ακινητος στητος, ως ομβρος πετρωμενος, ως λογος ορθιος μαρμαρωμενος και η σιωπη και η σιωπη, αλαλαγμος και αυτη αλαλαγμος, μεσα στη μνημη της σαρκος εις [τον] αιωνα τον απαντα κρυσταλλωμενος.

του Ανδρεα Εμπειρικου

Ανδρος (Μπατσι) / 21-6-1956


(πηγη: περιοδικο "ΟΥΤΟΠΙΑ", τευχος 49, Μαρτιος - Απριλιος 2002)

* Το ποιημα φερει σαν τιτλο το ονομα του γνωστου γαλλικου θερετρου

**********
Και τωρα, οσα αταλαντα οψωνια της ποιητικης τεχνης και της λογοτεχνιας, παραλαβετε το ποιημα αυτο του Εμπειρικου, αυτου και των ισαξιων του, τον/τους οποιον/ οποιους κακεκτυπως προσπαθειτε να μιμηθειτε, σκυλευστε την ψυχη του ποιηματος, εκχυδα'ι'στε το σωμα του, τιτλοφορειστε το αναλογα, αριθμολογειστε το με αξια αναλογη της ευτελειας σας και, βγαλτε το στη γυρα στα παζαρια, ω ανιστορητα ρακη, προς πωληση


Τρίτη 5 Ιουλίου 2011

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ


Ο (Μεγας... )
Ανδρεας Εμπειρικος
αποτιει φορο τιμης στους Ελληνες
ποητες που τον ενεπνευσαν,
μνημονευοντας πρωτον πρωτον
τον Κωστα Κρυσταλλη!


... μερικoι επιδοξοι - υποτιθεται... - νεοι σημερινοι Ελληνες ποιητες(;), ισως, ουτε καν γνωριζουν την υπαρξη του Κ. Κρυσταλλη η, κι αν τη γνωριζουν δεν τον αναγνωριζουν. Ολοκληρωτικα σχεδον αλλοτριωμενοι, ενσωματωμενοι στο Συστημα,
δεν κανουν τιποτε περισσοτερο απο το να πετανε τη ψυχη της ποιησης στους καδους απορριματων και, να απογυμνωνουν ακομη και το σωμα της... κι αυτο το θεωρουν επανασταση... εναντιον ποιων?

**********
Αντιγραφω απο ενα αποσπασμα επιστολης του Ανδρεα Εμπειρικου προς την μετεπειτα συζυγο του Βιβικα που δημοσιευτηκε στο τευχος 49 του περιοδικου Ουτοπια (Μαρτιος-Απριλιος 2002) τα παρακατω σημεια:

[...] Τι νομιζεις πως μου ειπαν οι δυο φιλοι? Μου προτειναν να βγαλουν εκεινοι την "Ενδοχωρα". Φυσικα δεχθηκα με χαρα την προτασι τους. Επιτελους θα τυπωθει και ενα βιβλιο δικο μου. Για δες, Βιβικα, καιτοι ειμαι εκεινος που αρχισε να γραφη πολυ πιο νωρις απο τους περισσοτερους, η μαλλον απ' ολους τους νεους που εκδιδουν βιβλια απο το 1937, τα ποιηματα αυτα που ειναι του 1933-1936, θα βγουν τελευταια. Ευτυχως που εχω πολυ γερα νευρα. [...]. Την προταση να γραψω αλλο αρθρο χωρις τετοιες λεξεις την απερριψα αμεσως, λεγων οτι η αποδοχη μιας τετοιας προτασεως θα ισοδυναμουσε με το να επαιρνε ενας ενθερμος εραστης πισω, η να αλλαζε, μιαν ερωτικη εξομολογησι του σε μια κοπελλα. [...].

σημ. δικη μου:
το αρθρο στο οποιο αναφερεται ο Εμπειρικος θα εξυπηρετουσε τον ποιητη Ν. Εγγονοπουλο!

- Σημειωστε τη διαφορα με τα σημερινα "καλλιτεχνικα" ηθη... της lifestyle συμπεριφορας! Ετσι φτασαμε στο σημειο της πληρους απαξιωσης της ποιησης οπου ακομη και η καλυτερη συγχρονη ελληνικη ποιηση να μη πουλα πανω, το πολυ, απο 300 αντιτυπα. Η καλη λογοτεχνια να πουλιεται στα supermarkets μαζι με τα ξενοτιτλα lifestyle ελληνικα περιοδικα, εφημεριδες κ.λπ. εντυπα μαζικης "κουλτουρας" και τα εικαστικα εργα σε ειδικες σειρες καταστηματων σε ψηφιακη εκτυπωση.

**********

... Δεκακισχιλιοι αιωνες μας εδιδαξαν. Εκλεκτοι επιβητορες μας εγαλουχησαν. Ποθους δεν κορο'ι'οδευουμε. Εχουμε ακομη καρουλια που το νημα τους κατεσκευασθη απο γαλα και ελπιδες

Σκοπος της ζωης μας[] η αγαπη