2.- ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

ΑΙΤΗΣΗ

Δωσε μου απο σενα

το δωρο

θα το στησω στην οδο Κριεζωτου

στην οδο Πανορμου και στη Λεωφορο.

Δωσε μου.

Με λενε Πριγκηπα Ιονδερτη.

Πριγκηπα Μορεως

( Λεωφ. ... )

και αλλα ονοματα.

Δωσε μου το - πανω στο μαξιλαρι

σε μακρυ διαδρομο Ανακτορων

με μαυρο υπηρετη η αξιωματικο φρουρας

ναυτικου - δωσε ενα - εστω -

λοχαγο Κριμαιας η ο,τι.

Με λενε αιτηση - ευπειθεστατος ειμαι

σε ο,τι ειναι

σε ο,τι βουιζει εν Αιγυπτω

σε ο,τι βουνο ορος γινεται.

Δωσε μου η ωρα ειναι 7 και 5.

Δεν εχει αλλη διορια.

Δωσε μου.

( απο την ενοτητα " Αιτηση και Μπαραμπαντου ", συλλογη: 4 μαζινο )

( ντα ... )

... και οι νοουντες...

μπαραμπαντου μπαραμπαντου...

1.- ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

ΑΙΤΗΣΗ

ΚΑΙ

ΜΠΑΡΑΜΠΑΝΤΟΥ

Παρακαλω αναγνωστη

διαβασε τα δυο

τελευταια

και βγαλε ανηθικο

συμπερασμα

για ποιητες

και ξιπασμενους πλεον

ιπποτες.

------------------------------------------------

Η ΜΠΑΡΑΜΠΑΝΤΟΥ

Η Μπαραμπαντου εβγαλε Ορεστη

και νατην θελει οικο ν' ανοιξει.

Κι εφερε βαλιτσακι - που? -

την αθλια - στην Ιντερνασιοναλ οδο.

Σκεψου απεναντι στον πυργο του δουκος

με ολους τους αλιεις μαργαριταριων

και μ' ολα τα σεα και μεα.

Μας παριστανει η Μπαραμπαντου τον ανδρα

κι ανοιξε σπιτι ντυθηκε πριγκιπισσα

- πεταξε τα μεταξωτα -

και μπαζει κοσμο και προσκεκλημενους

και τι χορους και τι κρασια και εβιβα.

Μα τι εχει και ο πριγκιψ ο απεναντι

θυμωνει και ζητα πληροφοριες

αν

η Μπαραμπαντου εχει ολιγη τσιπα αν

κοκκινιζει

απο ντροπη

με σπιτικο και με μπαουλο - ποσο θα κρατησει.

Και βαζει κατασκοπους και ανθρωπους

να της το κλεισουν.

Μα εκεινη δεν υποψιαζεται τιποτα.

Ο πριγκιψ πλουσιος επιτιθεται'

αυτη η νεα Πρισκιλα με Ορεστη νεο

δεν απαντα

νομιζει οτι δεν τη βλεπουνε.

Στο κατω κατω τι

αν ο πλουσιος αντιπαλος της

τη νικησει

αυτη Μπαραμπαντου ητανε

Μπαραμπαντου θα μεινει

και ειναι ετοιμη η αθλια

να φωναξει απο τωρα :

Ε ! Μαεστρο ντα - καπο.

( απο την ενοτητα " Αιτηση και Μπαραμπαντου ", συλλογη : 4 μαζινο )

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

4

Ιδου τωρα ο λαος μου εμεγαλυνθη σφοδρα.

Εφηβος ο Δαυιδ

ηρεν το ονειδος του λαου του.

Δαυιδ με ονομασες.

Η τρυφερα κνημη του εις την Κυανην - Φαια

περικνημιδα.

Το ατιθασον ενδυμα σου επι των ωμων μου.

Το ξιφος μου απο τα ορη σου λαμπον.

Δαφνες επι της κεφαλης μου και αι πτερυγες

σου υψουντο.

Απο πολη σε πολη τα τρενα σου με

μετεφερον.

Διεσχιζα τα ορη, τους καμπους και τους

ποταμους

κραδαινων το αρχαιο μου δορυ.

Ποσες φορες σε εθρηνησα επι των φυλακων

επι των φονων

επι των θαλασσων

επι των ανεμων.

Ιδου ο Δαυιδ ηρεν ονειδος.

( απο την ενοτητα ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, συλλογη: " 4 μαζινο ")