ΚΥΡΙΕ... KYRIE... CHRISTE ELEEISON

^^^

(φορητή εικόνα του 1653/ Βυζαντινό Μουσείο)

^^^

Peter Paul Rubens

KHALIL GIBRAN

^^^

Κλικ στην φωτό!!!

-- Δεν υπάρχει πέρα από την ομορφιά, ούτε θρησκεία, ούτε επιστήμη.

^^^

Υδατογραφία

(του Khalil Gibran)

-- Το φθινόπωρο, συγκέντρωσα όλες μαζί τις λύπες μου και τις έθαψα στον κήπο μου.
    Κι όταν ο Απρίλης ξαναγύρισε κι ήρθε η άνοιξη να παντρευτεί τη γη, ξεπρόβαλαν στον κήπο μου όμορφα λουλούδια που δεν έμοιαζαν με τα υπόλοιπα.
    Κι ήρθαν οι γείτονές μου να τα δουν, κι όλοι μαζί μου είπαν,     "Όταν ξανάρθει το φθινόπωρο, η εποχή της σποράς, θα μας δώ-
σεις   απ' τους σπόρους αυτών των λουλουδιών για νά 'χουμε κι εμείς στον κήπο μας;"

-- Η τέχνη ειν' ένα σκαλοπάτι απ' τη φύση προς το Άπειρο.

-- Το έργο τέχνης είναι μιά ομίχλη που λαξεύτηκε σε μιά εικόνα.

-- Λαχταρώ την αιωνιότητα, γιατί εκεί θα συναντήσω τα ποιήματα που δεν έγραψα και τους πίνακες που δεν ζωγράφισα.

-- Τα πιό ιερά δάκρυά μας ποτέ δεν ανεβαίνουν στα μάτια μας.


(Από : "Άμμος και Αφρός", απόδοση ΦΩΝΤΑΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ, έκδ. ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ, αθήνα 1981 / σελ. 59, 81 και 82)

^^^

"evocation of sultana tabet" 

κάρβουνο

(του Khalil Gibran - 1908)

JOACHIM SARTORIUS

^^^

ΚΛΙΚ στην φωτό

ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

Μιά Αιγυπτία
δεν άφησε ποτέ Έλληνα να την φιλήσει.
Φοβόταν πως θα χάσει τη λαλιά της.
Στίχους έγραφε όμως.
Στίχους έσκιζε η κρυόγρια.
Για τα λευκά σου πόδια
άφησε τα μαλλιά της να μακρύνουν.

Δεν είμαι άλλο από αυτά, έλεγε, στήθια,

σύκο, μπούκλες. Φοινικωτά μάτια.

Παλιά (σ' άλλους καιρούς) όλοι σιωπούσαν

σαν τα έδειχνε.

Η γραφή ακολουθούσε την ανάσα της,

βήμα με βήμα τα αποτυπώματα

ανάμεσα στα σκέλια, μαδημένα από

μαύρα οβάλ. Αχ, τα βαριά τα κρόσσια της βροχής.

Ησυχάζει. Αυτός ο στίχος είναι μιά σκιά της αγάπης.

(Από : "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ" - Ένας Κύκλος, μτφ. ΝΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ, ζωγραφιές και σχέδια ANNA BOGHIGUIAN, έκδ. ΡΟΔΑΚΙΟ, αθήνα Οκτ. 1999 / σ. 24)


* " Ο κύκλος ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ επικεντρώνεται γύρω από τη μορφή του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη και της γενέθλιάς του πόλης. Τα πρώτα ποιήματα γράφτηκαν μετά από ένα ταξίδι που έκανα το 1986 από την Κύπρο προς την Αλεξάνδρεια, στους τόπους του ποιητή. Τέσσερα από τα ποιήματα του κύκλου, που έγραψα από το 1986 μέχρι το 1996, δημοσιεύτηκαν στη συλλογή Der Tisch wird kalt. "

JOACHIM SARTORIUS

( Από την ενότητα  "Παρατηρήσεις" που βρίσκονται στη σελίδα 47 της ίδιας, ως ανωτέρω, έκδοσης )

^^^

της Anna Boghiguian (υδατογραφία)

Κ Λ Ι Κ στην ζωγραφιά!!!

* * * * * * *

HADEWIJCH

ΤΟΝ ΓΕΝΑΡΗ...

Τον Γενάρη, σίντας συμμαχούνε

σκοτεινιά και νύχτα, κ' η χρονιά

ξανανιώνει, τότε σε βουνά 

και ρέμματα οι φουντουκιές ανθούνε.

Έτσι κ' η αγάπη ανθίζει μες

στης τύχης τις καταδρομές.

( Ρούμπενς - roman charity )

^^^

Κ Λ Ι Κ στην εικόνα

ΕΧΩ ΣΤΟΝ ΕΥΓΕΝΗ ΕΡΩΤΑ ΔΟΘΕΙ

Έχω στον ευγενή έρωτα δοθεί

ολόκληρη. Το λιγο ή το πολύ,

κέρδος, χασούρα είναι δικό του'

σ' όλα έχει αυτός το μερτικό του.

Τι μου συμβαίνει; Άχ, δε μου ανήκει

η ζωή μου πιά. Ο έρωτας με σφάζει,

ν' αναγνωρίσω, μ' αναγκάζει,

τούτο το φλογερό κακό

σαν αγαθό κι ως νίκη.

(από : περιοδικό "ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ" - αφιέρωμα στο Βέλγιο, αθήνα - 1η Δεκ. 1980, μτφ. ΑΡΗΣ ΔΙΚΤΑΙΟΣ / σ. 2011)

( Ieronymus Bosch - Η Φρύνη ενώπιον του Αρείου Πάγου )

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !!!

του Φώτη Κόντογλου

Εικόν' αχειροποίητη...

Εικόν' αχειροποίητη, που στην καρδιά μου σ' είχα,
κ' είχα για μόνο φυλαχτό μιά της κορφής σου τρίχα !
Ονείρατα στον ύπνο μου μαυροφτερουγιασμένα
σαν περιστέρι στη σπηλιά μ' ετάραξαν για σένα.
Κίνδυνο, μαύρο σύγνεφο, οι μάγισσες μου λένε'
τ' αηδόνια αυτά που κελαδούν μου φαίνονται να κλαίνε.
Να σε χαρή κ' η άνοιξη μαζί με τα λουλούδια,
οπούναι σαν αμέτρητα ζωγραφιστά τραγούδια.
Συ στο σκολειό δεν έμαθες να γράφης ραβασάκια'
στα χείλη σου τα ρόδινα πού τάβρες τα φαρμάκια ;
Στα μάτια τα ψιχαλιστά, πόχει ο έρωτας καρτέρι,
πόσο μεθύσι μέθυσα ένας θεός το ξέρει.
Τα μάτια τα ψιχαλιστά γύρνα σ' εμέ, πουλί μου,
αγάπη μου περήφανη, αγάπη διαλεχτή μου !
Κι αυτό το μορφοδούλικο, το τιμημένο χέρι, 
αν έσφιξε ή τόσφιξαν ένας θεός το ξέρει...
Τη χάρη σου τη σπλαχνική μη μ΄αρνηστής, πουλί μου,
αγάπη μου αιώνια, αγάπη μου υστερνή μου !..


( του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, από Ανθολογία της Νεοελληνικής Γραμματείας - Η Ποίηση των Ρένου Ηρακλή & Στάντη Αποστολίδη, αθήνα 1983, τ. Β' - σ. 969 )

σημ. του blogger :
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ήταν αριστούχος απόφοιτος του Βαρβακείου, του έτους 1874.

Ευσταθίου εξ Ιωαννίνων (1638)

του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου ( EL GRECO)

Αγνώστου (16ος αιών - Μόσχα)

E. E. CUMMINGS

ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Αν δεν μπορείς να φας ανάγκη

να καπνίσεις κ' εμείς δεν έχει
τίποτα να καπνίσουμε : πάμε κούκλα μου

ώρα για ύπνο
αν δε μπορείς να καπνίσεις ανάγκη

Να τραγουδήσεις κ' εμείς δεν έχει

τίποτα να τραγουδήσουμε' πάμε κούκλα μου
ώρα για ύπνο

αν δε μπορείς να τραγουδήσεις ανάγκη
να πεθάνεις κ' εμείς δεν έχει 

Τίποτα να πεθάνουμε, πάμε κούκλα μου

ώρα για ύπνο 
αν δε μπορείς να πεθάνεις ανάγκη

να ονειρευτείς κ' εμείς δεν έχει
τίποτα να ονειρευτούμε (πάμε κούκλα μου

Ώρα για ύπνο)

ψηλά στη σιωπή την πράσινη
σιωπή με μια λευκή γη μέσα της

θα (φίλα με) φύγεις

έξω στο πρωινό το νεαρό
πρωινό μ' ένα ζεστό κόσμο μέσα του

(φίλα με) θα φύγεις

μέσα στο ηλιόφως τ' όμορφο
ηλιόφως με μιά στέρεη μέρα μέσα του

θα φύγεις (φίλα με

χαμηλά στη μνήμη σου και
μιά μνήμη και μνήμη
εγώ) φίλα με (θα φύγω)

(από : "Ανθολογία Παγκοσμίου Ποιήσεως" του Άρη Δικταίου, ποίημα πρώτο, εκδόσεις Φέξη, αθήνα - 1960 / σελ. 678, 679)

^^^

Κ Λ Ι Κ στη φωτό

 του e. e. cummings 
( η σύζυγος του ποιητή και ζωγράφου )

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ

^^^

Μεταξοτυπία  

(Σε μεταξωτό ύφασμα σύμφωνα με την κλασσική τεχνική της Άπω Άνατολής, απο την Ινδονησία)

ΔΗΜΟΥΛΑ ΚΙΚΗ

... >> Ε Δ Ω ! <<  ...

^

by PAUL CEZANNE 

^

by GUSTAV KLIMT

MI CORAZON ME RECUERDA