SILENA

^

"ΕΡΩΤΑΣ"

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

... Κων/ντινου και Ελενης σημερα !

... < εξαιρετικα > ...

αφιερωμενο

οι συμπτωσεις - 19 μαρ. '11... 19 απρ. '11

ΝΙΡΒΑΝΑ

... στη δινη των ... < χρωματων > ...

ΠΡΟ-ΑΓΓΕΛΟΣ

... < CLICK > ...

ΑΝΤΙΔΩΡΟ!

...στην Silena για την ονομαστικη της εορτη !

Ο ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ

"Καρδια σφυρι - κι' ο ποθος μας στο παλεμα, γυμνιτης.

Στα ματια Σου ειμαστ' εφηβοι, στον ισκιο Σου παιδια.

Κι' οπως η αηδονα, στη βαθια νυχτια, ' Ιτυς, Ιτυς, Ιτυς! '

φωναζει μεσ' στον πλατανον, ομοια για Σε, η καρδια!

Ποιος την ψυχη μας αγγιξε - και ποιος την απαλαινει

την αναπνια στα σπλαχνα μας, κρυφα, σα βρεφικη;

' Απο τις Πυλες τις Σκαιες αργοπερνα η Ελενη,

κι' οι γεροι ορθοι σηκωνονται, μπροστα-της, σκεφτικοι! '

Και μεις, οπου γευτηκαμε το μυστικο της σωμα,

που αγγιξαμε τα πεπλα της, που εφορει, τα μακρα,

που αγγιξαμε τα πεπλα της, στα βλεφαρα, στο στομα,

οπου επιαμε το αντιχολο στα παθη τα πικρα -

και στο κρυφον αντιδωρο μας εβουβαθη το αιμα

ν' ακουσουμε ολοκαθαρη την ιδια-της φωνη -

σαν τ' αγιο βασιλοπουλο, που αγγιζοντας το στεμμα,

στης μυστικης εικονας-του τη δοξα αδημονει,

και βαζοντας το σιωπηλα, σιγα, στο μετωπο-του,

δεν ξερει κι' αν επεθανε, δεν ξερει ουδε κι' αν ζει,

ποτε ασπρο, ποτε πυρινο φωταει το προσωπο-του,

κι' ο Θανατος κι' ο Υμεναιος του τραγουδαν μαζι, -

απ' το κρυφον αντιδωρο μας εβουβαθη το αιμα,

κι' ολη μαζευτη μεσα-μας η πνοη, μια προσταγη:

' Σερπει σα φιδι ο ανθρωπος, μα μπρος στο μαγο πνεμα,

χτυπαει φτερον αθανατο, βαθια-του, ως που να βγει! '

*******

[... ]

Σε Σε τα χερια υψωνουμε, ω Αθανατη, που κρυβεις,

σαν το ειδωλο της λατρας-σου κλεισμενο στη σμυρτια,

Φυλης ακεριας ανθισμα, στη θεια σκια της ηβης,

το σπορον, οπου φωλιασε, χρυσαφι στη φωτια!

Σε Σε, σε Σε, ακριματιστα σηκωνουμε τα χερια'

στο αρμα-μας, δος, να ζεψουμε για παντα τον καιρο.

Σε Σε, σε Σε ακριματιστα σηκωνουμε τα χερια'

Κι' οπως ανθουμε εδω στη γης, ν' ανθουμε και στ' αστερια,

ως να τα συρουμε ολα-τους στον αξιο-μας χορο!"

( του ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ, απ' τη συλλογη "Αντιδωρο -,

Πασχα των Ελληνων" - 1919, "Ο ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΝΗ",

ολοκληρη η 2η ενοτητα και τα δυο τελευταια 4στιχα της 5ης

ενοτητας με τα οποια τελειωνει το ποιημα )

ΕΥΧΕΣ ΠΟΛΛΕΣ !

...!!!

... πριν ενα 20λεπτο!

...στη... < Silena !.. > ... στην οποια οφειλεται η ιδεα της φωτογραφησης της αποψινης Πανσεληνου και ως εκ τουτου δικαιωματικα της ανηκει η φωτογραφια και της δωριζεται!

a great surprise, my early morning's gift fm L. !

... < Giuseppe Ungaretti > ...

ΤΑ ΣΤΑΧΥΑ

... < τα σταχυα > ...

I

Παρισι, 17 του Φλεβαρη 1903

Φιλε Κυριε,

Εδω και λιγες μερες πηρα το γραμμα σας. Θελω να σας ευχαριστησω για τη μεγαλη και πολυτιμη, για μενα, εμπιστοσυνη που μου δειχνετε. Δε μπορω να μπω στην τεχνικη των στιχων σας: καθε ειδους κριτικη βλεψη ειναι κατι τοσο ξενο απο μενα... Η κριτικη ειναι το χειροτερο μεσο για ν' αγγιξεις ενα εργο τεχνης: κατανταει παντα σε πετυχεμενες, λιγο η πολυ, παρανοησεις. Δε μπορουμε ολα να τα συλλαβουμε και να τα εκφρασουμε - οσο κι αν θελουν πολλοι να μας πεισουν για το αντιθετο. [...].

VIII

Borgeby gard, Flaedie, Σουηδια

12 Αυγουστου 1904

[... ] Πως θα μπορουσαμε να ξεχασουμε τους αρχαιους εκεινους μυθους, που ανταμωνουμε στα πρωτα βηματα ολων των λαων, τους μυθους των δρακων που, την κρισιμη στιγμη, μεταμορφωνονται σε πριγκιπεσσες; Ισως ολοι οι δρακοι της ζωης μας ναναι πριγκιπεσσες, που δεν προσμενουν παρα την ωρα που θα μας δουν ομορφους και τολμηρους. Ισως καθε τι τρομαχτικο ναναι, στο απωτατο βαθος του, ερημο κι αβοηθητο και να προσμενει απο μας βοηθεια.

Δεν πρεπει, λοιπον, αγαπητε κυριε Kappus, να τρομαζετε οταν καποια θλιψη ορθωνεται μπροστα σας, ακομα κι αν ειναι πιο τρανη απ' ολες τις θλιψεις που περασατε ως τα σημερα' οταν μια ανησυχια, ομοια με φως και συννεφοσκια, περναει πανω απ' τα χερια σας και πανω απο καθε σας πραξη. Πρεπει να σκεφτοσαστε, τοτε, πως κατι γινεται εντος σας, πως η ζωη δε σας ξεχασε, πως σας κραταει στα χερια της και δε θα σας παρατησει.[... ].

VII

Ρωμη, 14 του Μαη 1904

Αγαπητε μου Κυριε Kappus,

[... ]. Δεν αργει η μερα ( σιγουρα σημαδια το μαρτυρανε κιολας, προπαντων στις χωρες του βορρα ) δεν αργει η μερα που η Νεα Κοπελα θα υπαρξει, η Γυναικα θα υπαρξει' που οι λεξεις "νεα κοπελα" και "γυναικα" δε θα σημαινει πια μοναχα το αντιθετο του αρσενικου, μα κατι ξεχωριστο, που θαχει δικη του αξια κι υποσταση, κατι που δε θαναι απλο συμπληρωμα αλλου, μα ολοκληρωμενη μορφη της ζωης και της υπαρξης - : η γυναικα - γνησιος ανθρωπος. [... ]

( του Rainer Maria Rilke, "ΓΡΑΜΜΑΤΑ Σ' ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΙΗΤΗ" - γ' εκδοση, μτφ. ΜΑΡΙΟΥ ΠΛΩΡΙΤΗ, εκδ. ΙΚΑΡΟΣ - αθηνα 1965 )

La Nina de Puerta Oscura

το πεπρωμενον

... φυγειν αδυνατον

. . . . . . .

ΩΔΗ ΕΙΣ ΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

αποσπασμα

Γλυκυτατη φωνη βγαν' η κιθαρα,

Και 'σε τουτη την αφραστη αρμονια

Της καρδιας μου αποκρινεται η λαχταρα'

Γλυκε φιλε, εισαι συ, που, με τη θεια

Εκσταση του Οσσιανου, εις τ' ακρογιαλι

Της νυχτος εμψυχεις την ησυχια.

Καθισε για να 'πουμε υμνον 'ς τα καλλη

Της Σεληνης' αυτην εσυνηθουσε

Ο τυφλος ποιητης συχνα να ψαλλη.

Μου φαινεται τον βλεπω, 'που ακουμβουσε

'Σε μιαν ετια, και το φεγγαρι ωστοσο

'Σ τα γενεια τα ιερα 'λαμποκοπουσε.

Απ' το Σκοπο, να το, προβαινει' ω ποσο

Συ την νυχτα τερπνα παρηγοριζεις !

Υμνον παθητικον θε να σου υψωσω'

Παθητικο 'σα' εσενα, οταν λαμπιζεις

Στρογγυλο, μεσουρανιο, και το φως σου

'Σε ταφοπετρα ολοασπρη αποκοιμιζεις

του Διονυσιου Σολωμου

Η Σονατα του Σεληνοφωτος

Η Ελενη

βιβλιοδεσια σε δερμα και χρυσοτυπια, της Φροσως Γανιαρη

μαρμαροκολλα απο μεταξωτο χαρτι,

σχεδιασμενη στο χερι απο τη

Φροσω Γανιαρη

λιθογραφια ενυπογραφη της Βασως Κατρακη

Maria Elena

Ο Οικος του Ανατελλοντος Ηλιου

... 4η εκρηξη αντιδραστηρα, πριν λιγη ωρα

- - - - - - -

ΚΑΤΑΚΟΠΟΣ

. . . . . . .

ΚΑΤΑΚΟΠΟΣ απο τις ουρανιες περιπετειες, επεσα τις

πρωινες ωρες να κοιμηθω.

Στο τζαμι, με κοιταζε η παλαια Σεληνη, φορωντας

την προσωπιδα του Ηλιου.

( του Οδυσσεα Ελυτη, απο το "Ημερολογιο ενος αθεατου Απριλιου" )

Νυχτες

. . . . . . .

Οι Συμπτωσεις

Στη ζωη μου, εχουν παιξει ενα παραξενο παιχνιδι οι συμπτωσεις. Αρκετες φορες, συγκυρια συμπτωσεων! Ειναι για μενα ενα αλυτο προβλημα! Εχω καποια αποψη αλλα, δεν με πειθει απολυτα.

Στις 27 Ιανουαριου, αργα τη νυχτα και λιγο πριν το χαραμα, μην εχοντας υπνο, πραγμα συνηθες για μενα, δεν ξερω πως, μου ηρθε να αναρτησω το φιλμ "Χιροσιμα Αγαπη μου" του Αλαιν Ρενε! Το ειχα δει στον κινηματογραφο Αστυ, μαζι μ' ενα φιλο μου και συμμαθητη μου, σημερα καθηγητη Παν/μιου, κανοντας, οι δυο μας, σκασιαρχειο, στη τελευταια ταξη του Γυμνασιου!

Στις 29 Ιανουαριου, την ιδια περιπου ωρα, εκανα μια αλλη αναρτηση, με θεμα την Ιαπωνικη Τεχνη. Την αναρτηση αφιερωσα σε μια γιαπωνεζα που με ειχαν συνδεσει μαζι της δεσμοι φιλιας και κοινωνικο-πολιτικων αγωνων, κατα τη διαρκεια της φοιτησης μου στη Ρωμη. Εκεινη φοιτητρια, τοτε, της δημοσιογραφιας που, για να αυξησει λιγο τα χρηματα που της εστελναν οι γονεις της, ταυτοχρονα, εστελνε και μικροανταποκρισεις σε μια μικρη, αριστερης αποκλισης, εφημεριδα στο Τοκυο, απ' οπου καταγοταν. Ηταν, οπως κι εγω, οικοτροφος στη Φοιτητικη Εστια της Ρωμης.

Πριν μερικες ημερες εγινε στην Ιαπωνια, ενας απο τους τρομεροτερους σεισμους, στην ιστορια του Πλανητη!

Πριν δυο μερες, στις 12 του μηνα, την ιδια, περιπου, ωρα η ισως λιγο νωριτερα, παλι εκανα μια αναρτηση μ' ενα γιαπωνεζικο χα'ι'κου, ενα στιχο του Δ. Σολωμου κι ενα διστιχο του Κ. Παλαμα!

Νωρις το πρωι, μου τηλεφωνει ενας φιλος, ξεροντας οτι, πολυ σπανια ανοιγω τη τηλεοραση και, με πληροφορει οτι σ' ενα πυρηνικο αντιδραστηρα, στην Ιαπωνια, εγινε εκρηξη! Χθες σημειωθηκε αλλη εκρηξη σε αλλο αντιδραστηρα, του ιδιου συγκροτηματος. Σημερα νεα εκρηξη, σε τριτο αντιδραστηρα!

Εχω μεινει εκπληκτος, αναυδος! Αισθανομαι μια απεραντη συντριβη!

Διερωτωμαι ποσο, αραγε, ανεγκεφαλοι η μηπως εγκληματιες;

ειναι αυτοι οι οποιοι ηγουνται των λαων και κυβερνουν, σημερα, αυτο το κοσμο. Γιατι, ποια αλλη εξηγηση μπορει να υπαρχει, οταν, σε μια χωρα που εχει δοκιμασει στη πλατη της, την καταστροφη της Χιροσιμα και του Ναγκασακι, που ολοι γνωριζουν οτι, ειναι μια απο τις πλεον ηφαιστειογενεις χωρες του πλανητη, υπαρχουν πανω απο δεκα πυρηνικοι αντιδραστηρες!

************

... ειμαι αυτος που επεζησε, φιλε Οππενχα'ι'μερ!

Τα χερια μου και τα ποδια μου ταχω ξεθαψει

απ' τη Χιροσιμα.

Τα χειλη μου γινηκαν σκονη και πεσανε.

Μονο το στομα μου εμεινε ν' ανοιγοκλεινει.

Το ασπρο μου σαν ασβεστωμενο προσωπο.

δε μπορει πια να κλαψει, να γελασει, ναχει

ενα ονομα...

"Στον Ρομπερτ Οππενχα'ι'μερ"

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

************

IL MIO GRIDO

PER TE CARA zARi!

SPERO CHE MI "ASCOLTI"!

TI BACIO!