Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εξαιρετικα αφιερωμενο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εξαιρετικα αφιερωμενο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ

...απο τα υψη του παθους
στα βαθη της απελπισιας...



^
Κ Λ Ι Κ στην φωτο





<  Κ Λ Ι Κ στην αφισσα





χ

Κ Λ Ι Κ στην φωτο











μετα ενα χρονο... μαυρο στο κοκκινο 'η... λογια αγαπης... οπως βλεποντας θερινο σινεμα απ' τ' απεναντι μπαλκονι... ειδαμε και... μνημες...

Παρασκευή 6 Ιουλίου 2012

κι ετσι, σημερα, πουρνο πουρνο, με την... δροσουλα,



μιας και επιασαν οι... πολλες καψες, πινοντας τον καφε μου και καπνιζοντας, ως συνηθως, τελειωσα και την... 400η ιστορια της Χαλιμας.















Κ Λ Ι Κ 
στην αφισσα


... αποσιωπητικα... JOHN
M alkovich

Πέμπτη 5 Ιουλίου 2012

INNOCENTS WITH DIRTY HANDS

Κ Λ Ι Κ 
στην αφισσα

















επικυνδυνες σχεσεις... j. m. - ...η λυση No. 2... τελικη λυση

ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΑΔΕΙΑ...



idiot ενικος αρ., idiots πληθ. αρ.

Κ Λ Ι Κ
στην αφισσα

^
Κ Λ Ι Κ
στην φωτο

... η λυση του προβληματος

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΝΑΣΙΟΣ



μπερδεψαν τα μπουτια... τους (τριο)

Σάββατο 30 Ιουνίου 2012

πρωι πρωι... με την αυγουλα, ξεκινησα το διαβασμα του 302ου παραμυθιου
της Χαλιμας και  ολα δειχνουν οτι, θα ειναι μια εξισου
Ομορφη... < Ιστορια > ...και,
ακρως... ποιητικη οπως και ολες οι προηγουμενες...





αααα... κ+κ+ησ+γμ+πσ+.+.+.

Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

Σάββατο 9 Ιουνίου 2012

ΠΑΝΩ Η... ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΚΑΤΩ Η ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑ...


Ομορφο καλοκαιρινο Σαββατοβραδο αποψε...
νεα... παιδια ειστε,
χορεψτε... cheek to cheek,
γλεντηστε το αλα ελληνικα...


για ολα φταινε... οι μαμαδες... 
(οι πρωην και οι επομενες)



Καλη σας διασκεδαση...!





KIESLOWSKI KRZYSZTOF & PREISNER Z.








Πέμπτη 7 Ιουνίου 2012

ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ ΚΩΣΤΑΣ


ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ


Φθονω την τυχη σας, προνομιουχα
πλασματα, κουκλες ιαπωνικες.
Κομψα, ροδινα μελη, πλαστικες 
γραμμες, μεταξωτα, διαφανη ρουχα.

Ζωη σας ολη τα ωραια σας ματια.
Στα χειλη μονο οι λεξεις των παθων.
Ενα εχετ' ονειρο : τον αγαθον 
αντρα σας και τα νομιμα κρεβατια.

Χορος ημιπαρθενων, δυο δυο,
μ' αλυγιστο το σωμα, θραμβικα,
επισημα και τελετουργικα,
πηγαινετε στο ντανσιγκ η στο ωδειο.

Εκει απειραριθμες παιρνετε ποζες.
Σαν τη σεληνη πριν ρομαντικες,
αυριο παναγιες, οσο προχτες,
ακουοντας τη "Valenzia", σκαμπροζες.

Ενα διαστημα παιζετε το τερας
με τα τεσσερα ποδια κολλητα.
Τρεχετε και διαβαζετε μετα
τον οδηγο σας "δια τας μητερας".

Ω, να μπορουσε ετσι κανεις να θαλλει,
μεγα ροδο καποιας ωρας χρυσης,
η να βυθομετρουσατε και σεις
με μια φουρκετα τ' αδειο σας κεφαλι !

Ατιθασα μελη, διαφανη ρουχα,
γλοιωδη στοματα  υποκριτικα,
ανυποψιαστα, μηδενικα
πλασματα, και γι' αυτο προνομιουχα...







Τρίτη 5 Ιουνίου 2012

LUIS BUNUEL

... η κρυφη γοητεια της μπουρζουαζιας 




και,
το σκοτεινο αντικειμενο του ποθου





Δευτέρα 4 Ιουνίου 2012

1η ΘΕΡΙΝΗ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ


αποψε αρχιζει... 
το ξαναλουλουδιασμα
των ερωτων...
καποιων...  
ρομαντικων...
του περσινου καλοκαιριου,


κι αυτο γιατι, ως γνωστον, 
τα... καλοκαιρινα...ποιητικα και ρομαντικα ειδυλλια των... ελαχιστων ρομαντικων που εχουν απομεινει, και... 'αξια στοχαζομενων περι του δηθεν Ερωτος, ανθοφορουν, παντα, κατα τις Πανσεληνους του θερους... μοιαζοντας με ξαναζεσταμενο φαγητο μαγειρεμενο απο κακο μαγειρα.

Παρασκευή 1 Ιουνίου 2012

ΑΝΤΕ... ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΣΑΣ !


ΚΟΥΝΤΕΡΑ ΜΙΛΑΝ


Η ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ


Την ειχε αγαπησει απο τα παιδικα του χρονια ως τη στιγμη που τη συνοδευσε στο νεκροταφειο, και την αγαπουσε μεσα στις αναμνησεις του. Σ' αυτο αναφεροταν και η ιδεα του οτι η πιστη ειναι η πρωτη αναμεσα στις αρετες, οτι η πιστη δινει στη ζωη μας την ενοτητα της, οτι η ζωη χωρις αυτην θα σκορπιζοταν σε χιλιαδες φευγαλεες εντυπωσεις.
Ο Φραντς μιλουσε συχνα στη Σαμπινα για τη μητερα του, ηταν ισως απο μερους του ενας ασυνειδητος υπολογισμος : υπεθετε οτι η Σαμπινα θα γοητευοταν απο τη ροπη του προς την πιστη και οτι αυτο θα ηταν ενας τροπος να δεθει μαζι του.
Μονο που τη Σαμπινα τη γοητευε η προδοσια, οχι η πιστη. Η λεξη πιστη της θυμιζε τον πατερα της, ενα πουριτανο επαρχιωτη που τις Κυριακες ζωγραφιζε για προσωπικη του ευχαριστηση τον ηλιο που εδυε πανω απ' το δασος και μπουκετα με τριανταφυλλα σ' ενα βαζο. Χαρη σ' αυτον αρχισε να ζωγραφιζει απο μικρη. Στα δεκατεσσερα χρονια της, ερωτευθηκε ενα αγορι της ηλικιας της. Ο πατερας της φοβηθηκε και της απαγορευσε για ενα χρονο να βγαινει μονη της. Μια μερα, της εδειξε μερικα αντιγραφα του Πικασσο σκασμενος στα γελια. Καθως δεν ειχε το δικαιωμα ν' αγαπησει ενα αγορι της ηλικιας της, μπορεσε τουλαχιστον να ερωτευθει τον κυβισμο. Μετα το απολυτηριο του γυμνασιου, εφυγε για την Πραγα με την παρηγορη εντυπωση οτι μπορουσε επιτελους να προδωσει την οικογενεια της.
Η προδοσια. Απο την παιδικη μας ηλικα, ο μπαμπας και ο δασκαλος στο σχολειο μας επαναλαμβανουν οτι ειναι το πιο βδελυρο πραγμα που μπορει να συλλαβει κανεις. Το να προδωσεις, σημαινει να βγεις απ' τη γραμμη και να φυγεις στο αγνωστο. Η Σαμπινα δεν γνωριζει τιποτα ωραιοτερο απο το να φευγει στο αγνωστο.
Γραφτηκε στη σχολη Καλων Τεχνων, αλλα δεν της επιτρεποταν να ζωγραφιζει σαν τον Πικασσο. Επρεπε, λοιπον, να εφαρμοζει υποχρεωτικα αυτο που ονομαζοταν σοσιαλιστικος ρεαλισμος, και στη Σχολη Καλων Τεχνων κατασκευαζαν πορτραιτα των κομμουνιστων αρχηγων κρατων. Η επιθυμια της να προδωσει τον πατερα της εμενε ανεκπληρωτη επειδη ο κομμουνισμος δεν ηταν παρα ενας αλλος πατερας, το ιδιο αυστηρος και περιορισμενος, που απαγορευε τον ερωτα ( ηταν η εποχη του πουριτανισμου ) και τον Πικασσο επισης. Παντρευτηκε εναν μετριο ηθοποιο απ' την Πραγα, μονο και μονο επειδη ειχε τη φημη εκκεντρικου και επειδη και οι δυο πατερες τον θεωρουσαν απαραδεκτο.
Επειτα πεθανε η μητερα της. Την επομενη, επιστρεφοντας στην Πραγα μετα την κηδεια, ελαβε ενα τηλεγραφημα : ο πατερας της ειχε αυτοκτονησει απ' τον πονο.
Την ετρωγαν οι τυψεις : ηταν τοσο κακο, απο μερους του πατερα της, που ζωγραφιζε τριανταφυλλα μεσα σ' ενα βαζο και δεν του αρεσε ο Πικασσο; Επρεπε τοσο πολυ να τον μεμφεται κανεις επειδη φοβηθηκε μηπως η κορη-του του γυριζε εγκυος στα δεκατεσσερα χρονια της; Ηταν γελοιο που δεν μπορεσε να ζησει χωρις τη γυναικα του;
Και παλι, ομως, εγινε λεια της επιθυμιας της για προδοσια: προδοσια της πρωταρχικης της προδοσιας. Αναγγειλε στον αντρα της ( δεν εβλεπε πια σ' αυτον τον εκκεντρικο αλλα μαλλον εναν ενοχλητικο μεθυστακα ) οτι θα τον εγκατελειπε.
Αλλα, αν προδιδεις τον Β. για τον οποιον εχεις προδωσει τον Α. αυτο δεν σημαινει οτι θα συμφιλιωθεις με τον Α. Η ζωη της διαζευγμενης καλλιτεχνιδας δεν εμοιαζε με τη ζωη των προδομενων γονιων της. Η πρωτη προδοσια ειναι ανεπιδιορθωτη. Προκαλει με αλυσιδωτη αντιδραση, αλλες προδοσιες, η καθεμια απο τις οποιες μας απομακρυνει ολο και περισσοτερο απο το σημειο της αρχικης προδοσιας. *




( απο " Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ", του ΜΙΛΑΝ ΚΟΥΝΤΕΡΑ, μερος 3ο, κεφ. 3ο - μικρο λεξικο των ακατανοητων λεξεων (μερος πρωτο), σελ. 116-118, μτφ. Κατερινα Δασκαλακη, εκδ. ΕΣΤΙΑ - αθηνα 1986 )


*  σημ. 
η επισημανση ειναι του blogger

Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

ΠΩΛ ΚΛΩΝΤΕΛ

Η αναχωρηση


Αυτη τη φορα δεν φερθηκες με χαρη και μεγαλειο ! Εσυ, που εισαι τοσο αμεμπτη, αγαπη μου, δεν νιωθεις αραγε τυψεις για κεινο το απογευμα του Ιουλιου οταν εφυγες, με μια αιφνιδια, σιβυλλικη φραση και μ' ενα βλεμμα τρομαγμενο γι' αυτο το ταξιδι, το τοσο μακρινο, χωρις ουτε ενα φιλι ουτε ενα αντιο; Ηξερα ωστοσο οτι σε λιγο θ' αναχωρουσες, κι ημασταν καθισμενοι μεσα στο φεγγος της παρακμης του ηλιου, εσυ να μου ψιθυριζεις χαμογελωντας, με μια φωνη τοσο ανημπορη, εκεινο το ευχαριστω που με πονουσε. Παρ' ολα αυτα ητανε ομορφα, να σε ακουω να μου μιλας κι εγω να μπορω να σου λεω κατι που εριχνε στα ερωτευμενα ματια σου το φασμα μιας σκιας που ολο μεγαλωνε, οπως οταν ο ανεμος του Νοτου βαθαινει το μαυρο φυλλωμα. Και φερθηκες και τοτε με χαρη και μεγαλειο, καθως εστρεψες τη συζητηση σε πραγματα τετριμμενα, γλυκια μου, καθως σηκωσες, για να φανει η αστραπη ενος χαμογελου, αυτα τα λαμπερα, παθητικα βλεφαρα. Αλλα το να μ' αφησεις ετσι ξαφνικα εντελει, αποσβολωμενο απο την εκπληξη μαλλον παρα απο την απωλεια, με μια φραση βεβιασμενη, σιβυλλικη, και να φυγεις για το παντοτινο ταξιδι σου χωρις ουτε ενα φιλι ουτε ενα αντιο, να χαθεις ριχνοντας μου ενα βλεμμα χωρις ερωτα - α οχι, αυτο δεν ηταν το δικο σου φερσιμο γεματο χαρη και μεγαλειο.


( Απο την αλληλογραφια του Πωλ Κλωντελ, μτφ. Στρατης Πασχαλης,
" Οδηγος Σκηνης 08/09 " του ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ, σελις 22, εκδ. αθηνα - νοεμβριος 2008 )







^
Κ Λ Ι Κ 
στην φωτο



" Το ατλαζενιο γοβακι " 
του Πωλ Κλωντελ