Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μικης θεοδωρακης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μικης θεοδωρακης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 1 Μαΐου 2013

1Η ΤΟΥ ΜΑΗ


Καλό μήνα,
Καλή Πρωτομαγιά!

Καλή Ανάσταση!

...καθώς από σήμερα - Μ. Τετάρτη - βαδίζουμε προς την κορύφωση του Πάθους



^^^
(Θλιμμένο στεφάνι)
Σπύρος Βασιλείου



9. ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ


Κάτου απ' τις λεύκες συντροφιά πουλιά και καπετάνιοι
συλλείτουργο αρχινίσανε με τον καινούργιο Μάη,

Τα φύλλα φέγγουνε κεριά στ' αλώνι της πατρίδας
κ' ένας αητός από ψηλά διαβάζει το Βαγγέλιο.





^^^
(Πρωτομαγιά 1944 - Σκοπευτήριο Καισαριανής)
χαρακτικό
του ΤΑΣΣΟΥ 


16. ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ


Το σπίτι αυτό πώς θα χτιστεί, τις πόρτες ποιός θα βάλει
πού 'ναι τα χέρια λιγοστά κι ασήκωτες οι πέτρες;

Σώπα' τα χέρια στη δουλειά τρανεύουν κι αυγαταίνουν
και μην ξεχνάς που ολονυχτίς βοηθάν κ' οι αποθαμένοι.

* * *

17. Ο ΤΑΜΕΝΟΣ


Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά, σωπαίνουν οι καμπάνες,
σωπαίνει κι ο πικρός Ρωμιός μαζί με τους νεκρούς του

Και πα στην πέτρα της σιωπής τα νύχια του ακονίζει
μονάχος κι αβοήθητος, της λευτεριάς ταμένος.


(ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ - από τα "ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΛΙΑΝΟΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ ΠΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ", έκδ. "ΚΕΔΡΟΣ" - αθήνα Σεπτ. 1974)

Από την ιδιόχειρη CΗΜΕΙΩCΗ του Ποιητή : 
To No 9 γράφτηκε - cτις 16 του Cεπτέμβρη του 1968- cτο ΠΑΡΘΕΝΙ της ΛΕΡΟΥ. Το 16 και το 17 γράφτηκαν την Πρωτομαγιά του 1970, cτο ΚΑΡΛΟΒΑCΙ της CΑΜΟΥ.







Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2013

ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 1969 μ.Χ.


Στην οδό Αιγύπτου -πρώτη πάροδος δεξιά-
Τώρα υψώνεται το μέγαρο της Τράπεζας Συναλλαγών
Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως
Και τα παιδάκια δεν μπορούνε πιά να παίξουνε από τα τόσα τροχοφόρα που περνούνε
Άλλωστε τα παιδιά μεγάλωσαν, ο καιρός εκείνος πέρασε που ξέρατε
Τώρα πιά δε γελούν, δεν ψιθυρίζουν μυστικά, δεν εμπιστεύονται,
Όσα επέζησαν, εννοείται, γιατί ήρθανε βαριές αρρώστιες από τότε
Πλημμύρες, καταποντισμοί, σεισμοί, θωρακισμένοι στρατιώτες'
Θυμούνται τα λόγια του πατέρα: εσύ θα γνωρίσεις καλύτερες μέρες
Δεν έχει σημασία τελικά αν δεν τις γνώρισαν, λένε το μάθημα οι ίδιοι στα παιδιά τους
Ελπίζοντας πάντοτε πως κάποτε θα σταματήσει η αλυσίδα
Ίσως στα παιδιά των παιδιών τους ή στα παιδιά των παιδιών των παιδιών τους.
Προς το παρόν, στον παλιό δρόμο που λέγαμε, υψώνεται η Τράπεζα Συναλλαγών
-εγώ συναλλάσσομαι, εσύ συναλλάσσεσαι, αυτός συναλλάσσεται-
Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως
-εμείς μεταναστεύουμε, εσείς μεταναστεύετε, αυτοί μεταναστεύουν-
Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει, έλεγε κι ο Ποιητής
Η Ελλάδα με τα ωραία νησιά, τα ωραία γραφεία, τις ωραίες εκκλησιές

Η Ελλάς των Ελλήνων.



(από "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ" 1941-1971, εκδ. ΝΕΦΕΛΗ, αθήνα 2000 / σελ. 162-163)






Τρίτη 17 Ιουλίου 2012

ΣΗΜΕΡΑ...

της Αγιας Μαρινας


^
στο βαθος...
Η Μονη της Αγιας Μαρινας στην Ανδρο


^
Κ Λ Ι Κ στη φωτο
^
( το Β. Αιγαιο, απο τ' Αποικια της Ανδρου )






...δωσε μου δυοσμο να μυρισω...