ΑΛΕΦ - ΛΑΜ - ΜΙΜ & ΚΚΑΦ

Αλ Ιμράν

1. Α. Λ. Μ. (Άλεφ - Λαμ - Μιμ)

2. Θεός. Δεν υπάρχει άλλος

παρά μονάχα Αυτός, - η Ζωή,

η Αύτο - Ύπαρξη, η Αιωνιότητα.

3. Σου έστειλε 

το βιβλίο με την αλήθεια,

επικυρώνοντας 

όσα προανήγγειλε :

Κι έστειλε πριν απ' αυτό τον Νόμο

και το Ευαγγέλιο

σαν οδηγό

για την ανθρωπότητα.

Κι έστειλε το Κριτήριο

(Φουρκάν - της κρίσης ανάμεσα

στο καλό και το κακό)


Κ (γράμμα μιάς συντετμημένης λέξης)

1. Κ (Κκαφ).
[...]

( "Το Ιερό Κοράνιον" (έκδοση δίγλωσση), κεφ. 3, εδάφια 1,2,3, σελ 71 -

 κεφ. 50, εδάφιο 1(αποσπασμα), σελ. 766, εκδ. Ι. Σ. ΛΑΤΣΗ - αθήνα 1978 )

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ...

ΣΙΜΩΣΕ ΥΣΤΕΡΑ να μου μιλησει ενας απο τους αγγ'ελους που σηκωναν τις εφτα κουπες : "ελα", μου ειπε, "να σου δειξω το τι κριθηκε για την πορνη τη μεγαλη οπο'υ θρονιαζει πανω στα νερα

και που με δαυτην ξεμυαλιστηκαν οι βασιλιαδες της γης κι οχι μονο αλλα και οι κατοικοι της γης που μεθυσανε κι εκεινοι απο το κρασι της πορνειας της."

Τοτε ηταν που με συνεπηρε το πνευμα και με πηγε σε τοπο ερημο. Ειδα καθισμενη πανω σ' ενα κοκκινο θηριο μια γυναικα. Κι ητανε το θηριο γιοματο λογια βλαστημα. Κι ειχε δεκα κερατα κι εφτα κεφαλια.

Η γυναικα ηταν ντυμενη στα πορφυρα και στα κοκκινα, παστωμενη στα μαλαματα και στα μαργαριταρια. Κρατουσε στα χερια της ενα ποτηρι χρυσο γιοματο απο τις μαγαρισιες της πορνειας της'

και στο μετωπο της επανω θωρουσες μια γραφη που 'λεγε : ΒΑΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ Η ΜΗΤΗΡ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ.

(απο : "ΙΩΑΝΝΗΣ - Η Αποκαλυψη" - μορφη στα νεα ελληνικα -, εκδ. "υψιλον/βιβλια", αθηνα - 11/1985, εξωφυλλο του Οδ. Ελυτη, Α' εκδοση.

Κεφ. 17, στιχοι 1-7, συμφωνα με : "Αποκαλυψις Ιωαννου".

Βιβλιοδεσια σε δερμα, μερικη μεταφορα, στο δερμα, του σχεδιου του Οδ. Ελυτη απο το εξωφυλλο της εκδοσης : Φροσω Γανιαρη )

Και ηρθε ενας απο τους εφτα αγγελους που κρατουσαν τα εφτα τασια, μου μιλησε και μου ειπε : " Ελα, θα σου δειξω την κριση της μεγαλης πορνης που καθεται στις οχθες των πολλων νερων.

> μ' αυτην πορνευτηκαν οι βασιλιαδες της γης, και οι κατοικοι της γης μεθυσαν απο το κρασι της πορνειας της ".

Και με πηρε και μ' εφερε το Πνευμα στην ερημο. Και ειδα μια γυναικα που ειταν καθισμενη σ' ενα θηριο κοκκινο, γεματο ονοματα βλαστημιας, μ' εφτα κεφαλια και δεκα κερατα.

Και η γυναικα ειταν ντυμενη στην πορφυρα και στα κοκκινα και ολοχρυση απο τα μαλαματα και με πολυτιμες πετρες και μαργαριταρια' και κρατουσε χρυσο ποτηρι γεματο σιχασιες και βρωμες της πορνειας της'

κι' απανω στο μετωπο της ειχε ονομα γραμμενο, μυστικο : ΒΑΒΥΛΩΝ Η ΜΕΓΑΛΗ, Η ΜΑΝΑ ΤΩΝ ΠΟΡΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΙΧΑΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ.

( απο : "Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ" - μεταγραφη -, εκδ. "Ικαρος", αθηνα - 12/66, εξωφυλλο του ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΡΑΛΗ, Α' εκδοση.

κεφ., στιχοι κ.λπ. ομοιως ως η πιο πανω εκδοση)

Ο ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ

1. Ουαι τω συκοφαντη,

2. Τω επισωρευοντι πλουτη και φυλαττοντι ταυτα δια το μελλον!

3. Φρονει οτι οι θησαυροι του θα χορηγησωσιν αυτω ζωην αιωνιον.

4. Βεβαιως θα ριφθη εις την Χουτταμα.

5. Τις διδαξει σε τι 'εστι Χουτταμα?

6. Αυτη εστ'ι το ανημμενον πυρ του Θεου,

7. Οπερ θα κατακαυση την καρδιαν των ασεβων.

8. Θα περιβαλη αυτους ως αλλοτε

9. Ερειδομενους επι στηλων.

( απο : " Το Κορανιον", κεφ. ΡΔ, εδαφια 9, μτφ. απο τα αραβικα

Γερασιμος Πεντακης, β' εκδ. απο Εκδ. Οικο "Ελευθερουδακης", αθηνα 1921 * )

* α' εκδοση στην Αλεξανδρεια της Αιγυπτου, περι το τελος του 19ου αιωνα.

CANTICUM

Δ'

1. Ιδου ει καλη, η πλησιον μου, ιδου ει καλη.

οφθαλμοι σου περιστεραι

εκτος της σιωπησεως σου.

τριχωμα σου ως αγελαι των αιγων,

αι απεκαλυφθησαν απο του Γαλααδ.

2. οδοντες σου ως αγελαι των κεκαρμενων,

αι ανεβησαν απο του λουτρου,

αι πασαι διδυμευουσαι,

και ατεκνουσα ουκ εστιν εν αυταις.

3. ως σπαρτιον το κοκκινον χειλη σου,

και η λαλια σου ωραια.

ως λεπυρον της ροας μηλον σου

εκτος της σιωπησεως σου.

4. ως πυργος Δαυιδ τραχηλος σου

ο ωκοδομημενος εις Θαλπιωθ'

χιλιοι θυρεοι κραμανται επ' αυτον,

πασαι βολιδες των δυνατων.

5. δυο μαστοι σου ως δυο νεβροι διδυμοι δορκαδος

οι νεμομενοι εν κρινοις.

6. εως ου διαπνευση η ημερα και κινηθωσιν αι σκιαι,

πορευσομαι εμαυτω προς το ορος της σμυρνης

και προς τον βουνον του Λιβανου.

7. ολη καλη ει, η πλησιον μου, και μωμος ουκ εστιν εν σοι.

8. Δευρο απο Λιβανου, νυμφη, δευρο απο Λιβανου'

ελευση και διελευση απο αρχης πιστεως,

απο κεφαλης Σανιρ και Ερμων,

απο μανδρων λεοντων, απο ορεων παρδαλεων.

9. Εκαρδιωσας ημας, αδελφη μου νυμφη,

εκαρδιωσας ημας ενι απο οφθαλμων σου,

εν μια ενθεματι τραχηλων σου.

10. τι εκαλλιωθησαν μαστοι σου, αδελφη μου νυμφη,

τι εκαλλιωθησαν μαστοι σου απο οινου?

και οσμη ιματιων σου υπερ παντα τα αρωματα.

11. κηριον αποσταζουσιν χειλη σου, νυμφη,

μελι και γαλα υπο την γλωσσαν σου,

και οσμη ιματιων σου ως οσμη Λιβανου.

12. Κηπος κεκλεισμενος αδελφη μου νυμφη,

κηπος κεκλεισμενος, πηγη εσφραγισμενη'

13. αποστολαι σου παραδεισος ροων μετα καρπου ακροδρ'υων,

κυπροι μετα ναρδων,

14. ναρδος και κροκος,

καλαμος και κινναμωμον

μετα παντων ξυλων του Λιβανου,

σμυρνα αλωθ μετα παντων πρωτων μυρων,

15. πηγη κηπων, φρεαρ υδατος ζωντος

και ροιζουντος απο του Λιβανου.

16. Εξεγερθητι, βορρα και ερχου, νοτε,

διαπνευσον κηπον μου, και ρευσατωσαν αρωματα μου'

καταβ'ητω αδελφιδος μου εις κηπον αυτου

και φαγετω καρπον ακροδρ'υων αυτου.

[απο "SEPTUAGINTA" - Cant(icvm), σελις 264/265, editio minor-duo volumina in uno, Wurtembergische Bibelanstalt/ Deutsche Bibelstiftung

Stuttgart ]

" Διακηρυξη "...

Δομηνικος Θεοτοκοπουλος

( ο Χριστος στο Σταυρο με τις δυο Μαριες και τον Ιωαννη )

Μακαριοι

αυτοι που πεινουν και διψουν τη δικαιοσυνη, γιατι αυτοι θα χορτασουν.

Μακαριοι

αυτοι που εχουν καθαρη καρδια, γιατι αυτοι θα δουν τον Θεο.

Μακαριοι

οι ειρηνοποιοι, γιατι αυτοι θα ονομαστουν γιοι του Θεου.

Μακαριοι

αυτοι που καταδιωχτηκαν για τη δικαιοσυνη, γιατι αυτονων ειναι η βασιλεια των ουρανων.

( ερανισματα απο: " Το Αγιο και Ιερο Ευαγγελιο κατα τον Ματθαιο ", μτφ. Ντινου Χριστιανοπουλου, εκδ. " το ροδακιο " )

Βεδες - Ουπανισαδες

RIG VEDA

Υμνος στον Ηλιο

Κιολας, ψηλα στον ουρανον, οι αχτιδες

αγγελουνε τον Ηλιο, που τα βλεπει

ολα κι ολα τον βλεπουν' και μακρυα

φευγουν τα διαυγη βλεμματα των αστρων

ως κλεφτες. Οι αναβρυζουσες-του αχτιδες

τα πλασματα φωτιζουν, καθως φλογες

μαρμαρυγωδεις.

Ποριμος, προσιτος σ' ολους, το φως,

ω Ηλιε, δημιουργεις και το τεντωνεις

στην διχως ακρα ατμοσφαιρα' στο πληθος

μπροστα των θεων ορθωνεσαι και μπρος

στους ανθρωπους, και μονον ο ουρανος

σε περιβαλλει.

Με τα φλογωδη βλεμματα που ριχνεις

στη γη, την οικημενη απ' τους ανθρωπους,

πανω στον ουρανο γεννας τη μερα

και τη νυχτα, ω Προστατη, ω των πλασματων

Γνωστη!

Εφτα αλογα αγρια το αρμα σου οδηγουν'

ω Θεε, με τη σπιθοβολουσα κομη

και τα πυραυγη βλεμματα, που ζευεις

τα εφτα αγρια, καθαροχρωμα αλογα σου,

κ' εκεινα, απο τα ηνια σου κατω, κανουν

το αρμα σου να πετα.

Εμεις, που πιο πολυ απο το σκοταδι

το φως τιμουμε, τον Πυραυγην Ηλιον

επικαλουμαστε, τον φωτοδοτη,

που φως ειναι ο ιδιος.

Ι,2

( ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΙΗΣΕΩΣ - η αρχα'ι'κη εποχη της Ποιησεως - οι Βεδες,

του ΑΡΗ ΔΙΚΤΑΙΟΥ, εκδ. ΦΕΞΗ, αθηνα 1960 )

KATHA(ΚΑΘΑ)

" Αυτο με το οποιο διακρινουμε χρωματα κι ηχους,

αρωματα και φιλια της αγαπης' που απο μονο του

μας παει στη γνωση' που μ' αυτο αληθινα μπορουμε

να ΄χουμε συνειδηση του καθετι'

αυτο στ' αληθεια ειναι Αυτο. "

( ΟΥΠΑΝΙΣΑΔΕΣ - Καθα, κεφ. 4, στ. 3 & 4, μτφ. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Λ. ΣΚΑΡΤΣΗΣ,

εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, αθηνα 1989 )

Ο Ντουν Νουν - ο Αβικενας κι' Ενας Σουφι

Ι.

Ενας που ηθελε να γινει μαθητης του Ντουν-Νουν του Αιγυπτιου ειπε:

- Πανω απ' ολα στον κοσμο θελω να μπω στην Οδο της Αληθειας.

Ο Ντουν-Νουν του ειπε:

- Μπορεις να συνοδεψεις το καραβανι μας μονο αν δεχτεις πρωτα δυο πραγματα. Το ενα ειναι πως θα πρεπει να κανεις πραγματα που δε θελεις να κανεις. Το αλλο ειναι πως δε θα σου επιτρεπεται να κανεις πραγματα που επιθυμεις να κανεις. Ειναι το θ ε λ ω που στεκεται αναμεσα στον ανθρωπο και στην Οδο της Αληθειας.

ΙΙ.

Αναφερεται πως ο Αβικενας ο φιλοσοφος ειπε σ' ενα Σουφι:

- Τι θα υπηρχε να φαινεται, αν δεν ηταν κανενας να το δει;

Ο Σουφι απαντησε:

- Τι δ ε θα φαινοταν, αν ηταν ενας σοφος να το δει;

( ΣΟΥΦΙ - οι Αραβες Μυστικοι, εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ - αθηνα 1990, μτφ. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Λ. ΣΚΑΡΤΣΗΣ)