Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλμς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλμς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 30 Μαρτίου 2013

Ο ΜΑΙΤΡ ΚΑΙ Η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ


...Λοιπόν, ποιός είσαι επιτέλους;
- Είμαι μέρος της δύναμης εκείνης
που αιώνια θέλει το κακό
και αιώνια πράττει το καλό.


Γκαίτε, Φάουστ




^^^^
Κλικ στην αφίσσα



"Αφού χόρτασε πιά το γέλιο, η Μαργαρίτα μ' ένα πήδημα πέταξε από πάνω της το μπουρνούζι και παίρνοντας άφθονη κρέμα άρχισε να τρίβει με απλωτές κινήσεις όλο της το σώμα, που πήρε μεμιάς μια τριανταφυλλένια απόχρωση και έλαμψε."




^^^^
Κλικ στην αφίσσα!!!


Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

ΚΑΣΣΑΒΕΤΗΣ Ι. / JOHN KASSAVETES




^ ^ ^
Κλικ στη φωτό!





^^^
Κλικ στη φωτό





















[...].
  Η κάμερα του Κασσαβέτη (που για πρώτη φορά παίζει σε ταινία σκηνοθετημένη από τον ίδιο, και μάλιστα πλάι στη γυναίκα του Τζίνα Ρόουλαντς) ακολουθεί ασταμάτητα τους δυο πρωταγωνιστές του, επιμένοντας στις λεπτομέρειες των προσώπων, στις κινήσεις και στην όλη συμπεριφορά τους κατά την προσπάθειά τους να βρουν κάποια ζεστασιά και κατανόηση, υποβάλλοντας τα καθημερινά άγχη τους, ενώ εκμεταλλεύεται με έμπνευση και πρωτοτυπία τους κλειστούς χώρους όπου κινούνται (ιδιαίτερα εκείνους στο σπίτι του Ρόμπερτ), καταγράφοντας με εσκεμμένη αδιαφορία τους διαλόγους τους, χρησιμοποιώντας όταν χρειάζεται και ονειρικές σκηνές, για να μας αποκαλύψει με τον καλύτερο και πιο αποτελεσματικό τρόπο την εσωτερική ζωή των ανθρώπων του και φτιάχνοντας τη συγκλονιστική τοιχογραφία της ανθρώπινης συμπεριφορας.


(Απόσπασμα από : Νίνου Φενέκ Μικελίδη "οι 100 καλύτερες ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΟΥ", πρόλογος Εμίρ Κουστουρίτσα, Εκδόσεις Καστανιώτη, αθήνα - Απρίλιος 2001 / "ΕΡΩΤΙΚΗ ΘΥΕΛΛΑ" - σ. 189)

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

J. B. PRIESTLEY



^^^
Κ Λ Ι Κ στην φωτό!



[...]
Ο δρόμος έκανε πάλι μιάν απότομη στροφή, ούτε πενήντα γυάρδες πιό πέρα, και ο Φίλιπ αποφάσισε να την πάρη με μεγάλη προσοχή. Τι φασαρία ήταν πάλι ετούτη; Καινούργιες βροντές; Ο Φίλιπ έβαλε μιά φωνή στους άλλους. Η Μάργκαρετ έσκυψε μπροστά και προσπάθησε να δη έξω."Πρόσεξε, Ουέβερτον" του φάνηκε πως άκουσε τον Πέντερελ να φωνάζη. Έφτασε στη στροφή, που ήταν το ίδιο κλειστή όπως και η πρώτη, την πήρε και μπήκε ξαφνικά σε ένα χάος, που μούγκριζε. Ένας αφρισμένος χείμαρρος κατέβαινε από τον δρόμο και κάτι -μεγάλος σβώλος χώμα ή βράχος;- χτύπησε το αυτοκίνητο. Ολόκληρη η πλαγιά από πάνω-τους φαινόταν να βουίζη  και να τρέμη. Ακόμα μιά στιγμή και θα βρίσκονταν θαμμένοι κάτω από χώματα ή θα πετάγονταν από την άλλη μεριά του δρόμου. Μ΄όλο όμως που ήταν ζαλισμένος, κατάλαβε πως τους έμενε ακόμα μιά ελπίδα να γλυτώσουν και πάτησε το γκάζι, ενώ το άλλο τρεμάμενο πόδι-του ακουμπούσε στο ποδόφρενο, γιατί φοβόταν πως ο δρόμος μπροστά μπορεί να ήταν μπλοκαρισμένος ή να είχε πάθει κατολίσθηση. Για την ώρα όμως φαινόταν ελεύθερος, μ' όλο που ολόκληρη η βουνοπλαγιά πίσω-τους έμοιαζε να γκρεμίζεται. Ο δρόμος γύριζε  προς τα πίσω διαγράφοντας μιά καμπύλη, ίσως γιατί προχωρούσε ανάμεσα σε δυό προεξοχές του λόφου. Η Μάργκαρετ τσίριζε  στο αυτί του. "Φώτα! Κοίταξε, Φίλιπ! Φώτα! Τράβα κατά εκεί". Τα είδε, όχι πολύ μακριά μπροστά τους... [...] Το βουητό και οι βροντές πίσω του, που δυνάμωναν από στιγμή σε στιγμή, τον ξύπνησαν και τον έκαναν να καταλάβη τον κίνδυνο, που τους απειλούσε εκείνη τη στιγμή.
[...]
Έγειρε πίσω, και εκείνος έσκυψε από πάνω της και του φάνηκε πως είδε τα μάτια της να θολώνουν πάλι από τη νύστα.
"Νομίζω πως πρέπει να πάω ως το παράθυρο, για να δω τι γίνεται έξω" είπε ο Φίλιπ.
Εκείνη τον κοίταξε και προσπάθησε να χαμογελάση. "Είναι διαφορετικά τώρα" του ψιθύρισε και τον είδε να της κουνάη το κεφάλι και να απομακρύνεται ελαφροπατώντας. Η Μάργκαρετ σκέφτηκε αόριστα πως τη νύχτα της φαινόταν ότι δεν θα ξημέρωνε ποτέ, ότι θα σκοτείνιαζε ολοένα περισσότερο, ολοένα πιό φριχτά, και ότι σε λίγο θα χανόταν και η ίδια μέσα στην τρέλα.[...]
Το παράθυρο δεν έδειξε στον Φίλιπ ούτε κοκκινωπές ανταύγειες, ούτε μια φωτεινή μπάλα να ανατέλλη, ούτε τον ξαφνικό θρίαμβο της μέρας. Ήταν μιά παγερή, ομιχλιασμένη αυγή, με σταχτιά χρώματα και καπνιά.[...] Η πρωινή αλήθεια δεν θα φανερωνόταν με αναιδή βιασύνη. Θα αποκαλυπτόταν πολύ αργά και πολύ ήρεμα.
[...]


(Αποσπάσματα από : "Nύχτα Καταιγίδας", μτφ. ΚΙΡΑΣ ΣΙΝΟΥ, έκδ. "Πάπυρος"/ σειρά ΒΙΠΕΡ - ξένη λογοτεχνία, αθήνα 1974, σελ. 15, 187-188 αντίστοιχα)






^^^
Κ Λ Ι Κ στην εικόνα !



* * * * * * *


Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013

RIMBAUD ARTHUR




^^^
Κ Λ Ι Κ στην φωτό




^^^
Κ Λ Ι Κ στην φωτό


Φωνήεντα


Α μαύρο, Ε άσπρο, Ι κόκκινο, Ο μπλάβο, Υ σμαραγδί,
θα ειπώ πως ήρθετε κρυφά στον κόσμο μιά φορά.
Α μαύρος χνουδωτός κορσές σ΄έντομα αστραφτερά
που σ' ανυπόφορες βρωμιές γυροβολούνε ομάδι,

ισκιεροί κόρφοι. Ε βαποριών, σκηνών ασπράδα τόση,

ρήγας λευκός, παγωτατζή δόρυ, ρίγη ανθών.
Ιώτα πορφύρες, αιμόφτυσμα, γέλοιο ωραίων χειλιών 
σ' ώρα θυμού ή μάνητας που έχουμε μετανιώσει.

Υ, κύκλος, θεϊκοί παλμοί σε θάλασσα αγριεμένη,

αγρών σιγή με ζωντανά, ειρήνη τυπωμένη
αλχημικά, σε μέτωπα μεγάλα και σοφά.

Ο, σάλπιγγα που ξαπολνά στριγγές δαιμονισμένες,

Κόσμων κι Αγγέλων σιωπές μακροταξιδεμένες.
Ω μέγα, από τα μάτια Του ακτίνα βιολετιά!


(από : "ΠΟΙΗΤΑΙ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ", μτφ. ΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΑΚΗ,
σελίς 238)









Μπορείτε να δείτε ολόκληρο το φιλμ... > Ε Δ Ω < ... !


Ανάρτηση αφιερωμένη,
στην φίλη Σ. Κ.

Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

ΜΠΟΡΙΣ ΠΑΣΤΕΡΝΑΚ


ΜΕΡΟΣ  ΔΕΥΤΕΡΟ

ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟΝ ΚΥΚΛΟ




12


Ο καιρός αγωνιζόταν να μη χειροτερέψει. Οι στάλες της βροχής τονίζαν ρυθμικά το τικ - τακ τους στα λούκια και, κάθε σκεπή μετάδινε, τους δικούς της χτύπους στην πλαϊνή της, όπως την άνοιξη. Είταν αποχιονιά.

Έκανε όλη τη διαδρομή σα ναρκωμένη και μόνο όταν μπήκε στο σπίτι πήρε συνείδηση για το τι είχε γίνει.
Στο σπίτι όλοι κοιμόντανε. Ξανάπεσε σε βύθιση, κ' έτσι θολωμένη κάθησε στην τουαλέττα της μαμάς με το ανοιχτογάλαζό της φόρεμα, σχεδόν άσπρο, γαρνιρισμένο με νταντέλλα, και με το μακρύ βέλο, που τάχε πάρει για ένα βράδυ απ' το ατελιέ, σα να πήγαινε σε χορό μεταμφιεσμένων. Καθόταν απέναντι στο ίδιο της το είδωλο, μπρός στον καθρέφτη, μα δεν έβλεπε τίποτα. Ύστερα σταύρωσε τα χέρια πάνω στο τραπεζάκι κι ακούμπησε το κεφάλι.
Αν το μάθαινε η μαμά, θα τη σκότωνε. Πως μπόρεσε να γίνει κάτι τέτοιο ; Τώρα πιά είταν πολύ αργά. Έπρεπε να το σκεφτεί από πριν.
Τώρα πιά είταν μιά γυναίκα - έτσι δεν το λένε ; - χαμένη. Μια ηρωίδα γαλλικού ρομάντζου. Αύριο στο γυμνάσιο θα καθόταν στο ίδιο θρανίο πλάι στις άλλες, αθώες παιδούλες σε σύγκριση μ' αυτή. Κύριε, Κύριε, πως μπόρεσε να μου συμβεί !
Μιά μέρα, ύστερα από χρόνια, όταν θα είναι πιά δυνατό, η Λάρα θα τα διηγηθεί όλα στην Όλια Ντέμιν. Η Όλια θα της πάρει το κεφάλι στα χέρια και θα ξεσπάσει σε αναφυλλητά.
Έξω από το παραθύρι μουρμούριζαν οι στάλες της βροχής και τριζοβολώντας απαντούσε ο πάγος που έλειωνε. Κάποιος στο δρόμο χτυπούσε δυνατά στη διπλανή πόρτα. Η Λάρα δε σήκωσε το κεφάλι. Οι ώμοι της ανασκιρτούσαν απ' τους λυγμούς.

(από : "Δόκτορ Ζιβάγκο", μτφ. Μιχ. Λίλλη - Γ. Δυριώτη, εκδοτικός οίκος ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ, αθήνα - δεκ. 1958, σ. 48)






FIDDLER ON THE ROOF

Καλό Σαββατοκύριακο!



^^^
Κ Λ Ι Κ στη φωτό











Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ


" Ή Φωνή των Φαρσάλων ", 10 Μαρτίου 1959 :

ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ 
ΔΙΑ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

Ό αστυνομικός συντάκτης της " Φωνής των Φαρσάλων " πληροφορείται εξ εγκύρου πηγής τα κάτωθι : " Έν και το αυτό πρόσωπον είναι ο δράστης των μυστηριωδών συμβάντων τα οποία εσημειώθησαν τας νύκτας 5ης και 7ης Μαρτίου.
Ιδού τα προκύψαντα, αποκαλυπτικά πράγματι, στοιχεία : Την νύκτα της 5ης Μαρτίου, ο συμπολίτης κ. Ιωάννης Χαρίτος, εμπορορράπτης, διερχόμενος περί ώραν 9.30 εκ της οδού Τρικάλων, αντελήφθη άγνωστον άνδρα να ρίπτη λίθον εις την βιτρίνα του καφέ - ζαχαροπλαστείου " Η Ωραία Θεσσαλία " και να τρέπεται πάραυτα εις φυγήν. Ως εδήλωσεν εις την αστυνομίαν  ο κ. Χαρίτος, τα χαρακτηριστικά του δράστου συμπίπτουν απολύτως προς τα χαρακτηριστικά του αγνώστου ο οποίος έρριψε λίθον εις το παράθυρον της Λέσχης την νύκτα της 7ης Μαρτίου : ηλικία 40 ετών, ανάστημα μέτριον, σωματική διάπλασις μετρία, καλοενδεδυμένος. Πρόκειται συνεπώς περί ενός μόνον δράστου. Και ερωτάται : Ποίος ο δράστης ; Ποία τα αίτια των πράξεων του ;
Ενδεικτικόν της σοβαρότητος του ζητήματος είναι και το γεγονός, ότι, από της χθες, την υπόθεσιν ανέλαβε το Τμήμα Ασφαλείας, και δη προσωπικώς ο διοικητής αυτού, διακεκριμένον ανώτερον στέλεχος της Βασιλικής Χωροφυλακής, μοίραρχος κ. Δημοσθένης Προκοπίου.
Η " Φωνή των Φαρσάλων " είναι βεβαία ότι ο κ. Προκοπίου θα επιτύχη ως τάχιστα την σύλληψιν του δράστου, προς γαλήνευσιν της κοινής γνώμης της πόλεώς μας, η οποία τα τελευταία 24ωρα, τελεί υπό το κράτος βαθείας ανησυχίας.

[... ]



" Η Φωνή των Φαρσάλων ", 12 Μαρτίου 1959 :



" ΔΡΑΚΟΣ " ΕΙΣ ΤΑ ΦΑΡΣΑΛΑ !


" Δράκος " κυκλοφορεί εις τα Φάρσαλα !
Χθες τη νύκτα εσημειώθη και νέον κρούσμα του μυστηριώδους αγνώστου, αποδεικνύον ότι "Δράκος" κυκλοφορεί εις την πόλιν μας, ωσεί να επρόκειτο περί του ομιχλώδους Λονδίνου. Ιδού τα συνταρακτικά γεγονότα : Χθες τη νύκτα, και περί ώραν 11.45, η κυρία Μαρία Καραδήμα, οικοκυρά, επιστρέφουσα εις την οικίαν της εκ τινός φιλικής οικίας, αντελήφθη, καθ' όν χρόνον διήρχετο την οδόν Γεωργίου Καραϊσκάκη, άγνωστον άνδρα να την παρακολουθή και να την πλησιάζη εις ερημικόν σημείον της οδού. Έντρομος η κυρία Καραδήμα, προσεπάθησε ν' απομακρυνθή, αλλ' ο άγνωστος, ο "Δράκος" ως οφείλομεν να τον αποκαλώμεν του λοιπού, την επλησίασεν έτι περισσότερον και επεχείρησε να της επιτεθή. Η κυρία Καραδήμα ουδέ εις βοήθειαν ηδυνήθη να καλέση, διότι είχε κυριολεκτικώς παραλύσει εκ φόβου. Την στιγμήν εκείνην, κατ' ευτυχή συγκυρίαν, εφάνησαν εις το βάθος διερχόμενοι διαβάται, και ο "Δράκος", φοβηθείς, ετράπη εις φυγήν και εξηφανίσθη.
Η κυρία Καραδήμα μετέβη ολίγον αργότερα εις το Τμήμα Ασφαλείας, συνοδευόμενη υπό του συζύγου της, και κατήγγειλε την επίθεσιν του " Δράκου ", του οποίου τα χαρακτηριστικά είναι τα γνωστά : ηλικία 40 ετών, ανάστημα μέτριον, σωματική διάπλασις μετρία, καλοενδεδυμένος. Ως επληροφορήθημεν, η κυρία Καραδήμα εδήλωσεν επίσης ότι ο "Δράκος " είχε μακράς χείρας και οφθαλμούς απαστράπτοντας εις το σκότος της νυκτός. Επληροφορήθημεν  εξ άλλου, ότι η κυρία Καραδήμα έχει καταληφθή υπό νευρικής ταραχής, έχουσα διαρκώς προ οφθαλμών τον " Δράκον ".
" Δράκος " λοιπόν κυκλοφορεί εις τα Φάρσαλα !!
Και ερωτώμεν τους αρμοδίους : Πού πάμε ;
Εφ' όσον ο " Δράκος " κυκλοφορεί ελεύθερος, ουδείς γνωρίζει τι τέξεται η επιούσα.

[... ]

Δε θυμάμαι ποιό δρόμο περνούσα, σαν άκουσα να με φωνάζουν από το αντικρινό πεζοδρόμιο. Ξαφνιάστηκα που με είχαν γνωρίσει παρ' όλο που η νύχτα είταν κατασκότεινη και παρ' όλο που εβάδιζα γρήγορα.

Στάθηκα. Ο άνθρωπος από το αντικρινό πεζοδρόμιο ήρθε. Είταν ο κύριος Χιδίρογλου, υπάλληλος της Εμπορικής Τραπέζης. Ψηλός, αδύνατος, με πολύ μικρά μάτια σα χάντρες, θα είταν πενήντα και πλέον, έδειχνε όμως νεώτερος.
"Πολύ χαίρομαι που σας συναντώ απόψε", είπε. Και το σάλιο του μού ήρθε καταπρόσωπο και αηδίασα. "Παρομοίως", είπα, και, για κάθε ενδεχόμενο, έκανα ένα βήμα πίσω. Παραλίγο να πω: "Δεν καταλαβαίνω πώς διάβολο με γνωρίσατε νυχτιάτικα !".
"Μάτι όμως, έ ; Αητός !" είπε ο κύριος Χιδίρογλου. Και πρόσθεσε : "Να χτυπήσω ξύλο !". Πήγε στο στύλο του ηλεκτρικού και χτύπησε ξύλο δυό φορές. Ύστερα ήρθε κοντά μου. "Έχω κάτι για σας", είπε με ύφος εμπιστευτικό. "Πρώτης τάξεως κοπέλα ! Άλφα - άλφα ! Και το σημαντικώτερον : τρείς χιλιάδες κομμάτια τοίς μετρητοίς !".
Ένα τέταρτο, ίσως και παραπάνω, με κράτησε εκεί ο κύριος Χιδίρογλου με τη φλυαρία του. Είπε πολλά, πάρα πολλά. Πως είταν καιρός ν' αποφασίσω το γάμο, πως η ευκαιρία, το συνοικέσιο που μού επρότεινε, είταν κάτι εξαιρετικό, πως η κοπέλα, δεν είταν βέβαια ούτε πολύ νέα, ούτε πολύ όμορφη, εμφανίσιμη πάντως, είχε πολλά χαρίσματα, τα γαλλικά της, το πιάνο της, και προ παντός τρείς χιλιάδες κομμάτια τοις μετρητοίς...
Αδύνατον να τον διακόψω με τη φόρα που είχε πάρει. Εδέησε να φταρνιστεί δυό φορές απανωτά, για να βρω την ευκαιρία να του πω : "Με συγχωρείτε, είμαι βιαστικός. Θα το συζητήσουμε το πράγμα άλλη φορά". "Εν πάσει περιπτώσει, εθεώρησα χρέος μου...", είπε φανερά δυσαρεστημένος. Και πρόσθεσε : "Απροπό ! Είναι και χριστιανικών αρχών ! Να πάρει ο διάβολος, έπρεπε να το πω ευθύς εξ αρχής !".
Μου έδωσε το χέρι του. Είταν ιδρωμένο και αηδίασα. "Έχομε 5 Μαρτίου απόψε", είπε. "Θα σας δώσω προθεσμία να σκεφθείτε έως τας 7 Μαρτίου. Προθεσμία τεσσαράκοντα οκτώ ωρών ! Λοιπόν, αν δεν έχω απάντησίν σας έως τας 7 Μαρτίου, μεσονύκτιον ακριβώς, τότε θα είμαι ελεύθερος να διαθέσω αλλού...". Σκόνταψε. ¨Το εμπόρευμα" παραλίγο να πω. "Σύμφωνοι", είπα. "Θα σκεφθώ". "Ωρίμως !" ετόνισε ο κύριος Χιδίρογλου. "Ωρίμως", είπα και χωρίσαμε.
Ούτε δέκα βήματα δεν είχα κάνει, όταν με φώναξε : "Κύριε Βασιλειάδη !". Στάθηκα. "Με συγχωρείτε, γιατρέ μου ! Έχετε ώραν ακριβείας ;". "Υποθέτω", είπα. Στον αναπτήρα μου, κοίταξα το ρολόϊ. Είπα : "Είναι 9.13".
Στις 9.30 έριξα την πέτρα στη βιτρίνα του καφεζαχαροπλαστείου  "Η Ωραία Θεσσαλία".


(αποσπάσματα από το μυθιστόρημα του ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑΚΗ : "Σήμα Κινδύνου", έκδ. Εστία, αθήνα - 1962, σελίδες 75, 76, 77, 83 και 84)






...για κυρίους

με... ΨΗΛΑ ΚΟΛΑΡΑ                                                                                 
και
"ποιητές"
του... ΣΩΡΟΥ

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

90 ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΑ ΔΕΛΤΑΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ


Από τα χθεσινοβραδυνά εγκαίνια της ομαδικής εικαστικής έκθεσης - αφιέρωμα στα 90 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή.










* * * * *




\





Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012





" Το αριστουργημα του, <<Ο διαβολος στους λοφους>>, ο Τσέζαρε Παβέζε το εγραψε στα 1948, ενα χρονο πριν απο το <<Κοπελες Μονες>>.
Αλλα το θεμα της <<ντολτσε βιτα>> προβληματιζε κι απο πιο νωρις τον τραγικο συγγραφεα, του εχει γινει εμμονη σκεψη. Εκπροσωπος της εδω ειναι ο Πόλι, ενας νεος, ζαπλουτος, παραδομενος στο κυνηγι της πολυμορφης ηδονης, που ωστοσο περναει κριση θρησκευτικη. Αυτος ενσκυπτει απροσδοκητα στην παρεα τριων αγοριων κι ανατρεπει τη ζωη τους συθεμελα.
Οι τρεις φιλοι, φοιτητες του Τουρινου, δεν ειναι πια παιδια, δεν ειναι ακομη αντρες' βρισκονται πανω στην ωρα που τα μεγαλα ερωτηματα - θανατος, μοιρα, ελευθερια, Θεος, κακο, αδικια, ερωτας - τους σπρωχνουν σε νυχτερινες περιπλανησεις μεσα στους δρομους και στην εξοχη για να βρουν την απαντηση. Κι η γευση της πολιτειας, ο παλμος της φυσης γεμιζουν τη ζωη τους με την αισθηση μιας εμπραχτης ποιησης.
Ο συγγραφεας, αφου μας περασει απο ενα μαιανδρο, οπου τα σημεια <<ορασεως>> εναλασσονται, οπου συνεχως μετατοπιζεται η πλαστιγγα της αληθειας, θα μας αφησει να δωσουμε μονοι μας τις απαντησεις. Μας πλουτιζει ωστοσο με το δικο του κατασταλγαμα απο τη ζωη : εναν οικτο απεραντο.".


* * *

Και δυό μικρά αποσπάσματα :

σελίς 26 :
[... ]
Η ορχήστρα ξανάρχισε, αλλά τούτη τη φορά δίχως τραγούδι. Τ΄άλλα όργανα σωπάσανε και συνέχισε το πιάνο, που έπαιξε σόλο μερικά λεφτά ακροβατικές βαριατσιόνες, άξιες για χειροκρότημα. Και χωρίς να το θέλεις άκουγες. Ύστερα η ορχήστρα σκέπασε το πιάνο και το κατάπιε. Όσο κρατούσε το νούμερο, οι λάμπες και οι προβολείς που φωτίζανε τα δέντρα, αλλάζανε ως διά μαγείας χρώματα και μείς γινήκαμε πράσινοι, γινήκαμε κόκκινοι, γινήκαμε κίτρινοι.
[... ]

σελίς 87 :
[... ] 
"Θρησκεία", είπε ο Πιερέτο σταματώντας, "είναι να καταλαβαίνεις πως πάνε τα πράματα. Ο αγιασμός δεν φελά. Πρέπει να κουνεντιάζεις με τους ανθρώπους, να τους καταλαβαίνεις, να ξέρεις τι γυρεύει ο καθένας. Όλοι γυρεύουν κάτι από τη ζωή, γυρεύουν να κάνουν κάτι, χωρίς ποτέ να ξέρουνε τι ακριβώς. Έ, λοιπόν, ο καθένας μέσα σ' αυτή τη λαχτάρα βρίσκει το Θεό. Είναι αρκετό να καταλαβαίνεις, και να βοηθάς να καταλαβαίνουν...".
[... ]

σημ. του blogger :
Οι επισημανσεις (διαφορα μεγεθους στη γραφη) δικες μου.

( Από : "Ο διαβολος στους λοφους", μτφ. Αλεξανδρος Κοτζιας, εκδοσεις Κεδρος, σειρα : μικρη βιβλιοθηκη ελληνικης και ξενης λογοτεχνιας, αθηνα - Δεκ. 1969, σελιδες 165 )


... > Τσέζαρε < ... Παβέζε !



* * * * *




Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2012

ΑΝΝΥ ΚΟΥΤΡΟΚΟΗ


ΩΧΡΑ ΥΠΟΚΟΣΜΗ


Σβησμένοι φανοστάτες τα θαμπά σου ματια
φρουρούσανε την είσοδο της ρημαγμένης πόλης σακατεμένος άνεμος ξεφύσαγε στους δρόμους
βραχνός καημός οι στερεμένες βρύσες
ράγισε το φθινόπωρο κι έσταξε ώχρα υπόκοσμη
πάνω στο άδειο σπίτι στην άκαρπη αυλή
σε φύλλα που ξεράθηκαν χλωμιάσαν τα φιλιά
σε ζαρωμένα στήθια χαμίνια της φθοράς
σ΄εύφορα χείλη π' απόμειναν στέρφα
στη λύσσα που ξεθύμανε σώμα νεκρό.
Κορίτσι απ΄τα παλιά φιλί βαθύ μες στην καρδιά
στο πεθαμένο φως σου τώρα
φαντάσματα τα θλιβερά απομεινάρια.


(από το περιοδικό "ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ", τεύχος 97, σελίς 28)


*****




Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012

Ο ΚΑΙΣΑΡ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ



Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΟΡΦΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ...



Η ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ...



^^^^
Κ Λ Ι Κ στη φωτό



Κ Λ Ι Κ κι... > Ε Δ Ω < ... !

... ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ !

Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012

Η ΧΑΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΜΠΛΟΥΜ





The Lost Honour of Katharina Blum
Directed byVolker Schlöndorff
Margarethe von Trotta
Written byHeinrich Böll (novel)
Volker Schlöndorff
StarringAngela Winkler
Mario Adorf
Dieter Laser
Jürgen Prochnow
Music byHans Werner Henze
Editing byPeter Przygodda
Release date(s)
  • 3 October 1975(premiere at NYFF)
  • 10 October 1975
Running time106 minutes
CountryWest Germany
LanguageGerman



- ...μ' ενα λαβυρινθο ξεκιναω την ... αυτη, αυτη ... την περιπλανηση...
- ...μοιαζει με τον λαβυρινθο των ... των σκεψεων ... με ο,τι...

οι συνειρμοι... 
οι κ. κ. -εδες > η Χαμενη Τιμη... > τρομοκρατια > αν. γερμανια > angela merkel > φιλμ > η Χαμενη Τιμη της Κατερινας Μπλουμ > Angela Winkler >  μουσικη Hans Werner Henze > λαβυρινθος > ακουσματα... > εξομολογησεις... > μνημες... βιωματα... εμπειριες... > Πλατων / Σωκρατης... γηρασκω αει διδασκομενος...


Πέμπτη 30 Αυγούστου 2012

ON THE OCCASION OF THE BLUE MOON


...αφιερωμενο... στους εικονικους θαυματοποιους και ταχυδακτυλουργους
του internet... που βγαζουν καθημερινα - τρις η και τετρακις ημερησιως - 
τους "λαγους" με πετραχηλια... που κρυβουν στο τσεπακι τους...
για να μη τους βαραινει πολυ... η απιστευτη ελαφροτητα του ειναι τους...

...εν αναμονη, λοιπον, της αυριανης μπλε σεληνης...








^
... < GEORGES MELIES > ...








< < <  Κ Λ Ι Κ στην αφισσα !





















...δε λεω, ισως φταινε τα φεγγαρια... ισως φταιω κι εγω

...ετσι, για να ικανοποιησω καποιους η και καποιες...
δεν μπορω, παρα να απαντησω, με μεγαλη-μου χαρ'α - σε χρονο πρωθυστερο βεβαια -
πολυ περισσοτερο δε, καθως συμπιπτει η εμφανιση του μπλε φεγγαριου
να σημαδευει και το τελος του ημερολογιακου καλοκαιριου
με ενα :
"σο'υκραν ικτ'ιρ"... !


Πέμπτη 9 Αυγούστου 2012

SAYOME

!..


^
Κ Λ Ι Κ στην φωτο 
(για ευκρινη αναγνωση)









<<< Κ Λ Ι Κ στην αφισσα

LA RONDE (replay)... ΠΡΟΣ ΕΜΠΕΔΩΣΗ...

απο τους/τις γνωστους/ες - αγνωστους/ες ιντερνετικους/ες ποιητισκους της σημερινης παρακμης

... τα παιδ'ια παιζει και ξαναπαιζει ...
το γα'ι'τανακι... του ερωτα... 


χ



<<< Κ Λ Ι Κ στην φωτο





ως γνωστον, η συνηθεια γινεται δευτερη φυση
... βοηθουντος του διαδικτυου...

γιατι ενω...
ο κοσμος καιγεται, τα... και οι... χτενιζονται...