JOACHIM SARTORIUS

^^^

ΚΛΙΚ στην φωτό

ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

Μιά Αιγυπτία
δεν άφησε ποτέ Έλληνα να την φιλήσει.
Φοβόταν πως θα χάσει τη λαλιά της.
Στίχους έγραφε όμως.
Στίχους έσκιζε η κρυόγρια.
Για τα λευκά σου πόδια
άφησε τα μαλλιά της να μακρύνουν.

Δεν είμαι άλλο από αυτά, έλεγε, στήθια,

σύκο, μπούκλες. Φοινικωτά μάτια.

Παλιά (σ' άλλους καιρούς) όλοι σιωπούσαν

σαν τα έδειχνε.

Η γραφή ακολουθούσε την ανάσα της,

βήμα με βήμα τα αποτυπώματα

ανάμεσα στα σκέλια, μαδημένα από

μαύρα οβάλ. Αχ, τα βαριά τα κρόσσια της βροχής.

Ησυχάζει. Αυτός ο στίχος είναι μιά σκιά της αγάπης.

(Από : "ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ" - Ένας Κύκλος, μτφ. ΝΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ, ζωγραφιές και σχέδια ANNA BOGHIGUIAN, έκδ. ΡΟΔΑΚΙΟ, αθήνα Οκτ. 1999 / σ. 24)


* " Ο κύκλος ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ επικεντρώνεται γύρω από τη μορφή του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη και της γενέθλιάς του πόλης. Τα πρώτα ποιήματα γράφτηκαν μετά από ένα ταξίδι που έκανα το 1986 από την Κύπρο προς την Αλεξάνδρεια, στους τόπους του ποιητή. Τέσσερα από τα ποιήματα του κύκλου, που έγραψα από το 1986 μέχρι το 1996, δημοσιεύτηκαν στη συλλογή Der Tisch wird kalt. "

JOACHIM SARTORIUS

( Από την ενότητα  "Παρατηρήσεις" που βρίσκονται στη σελίδα 47 της ίδιας, ως ανωτέρω, έκδοσης )

^^^

της Anna Boghiguian (υδατογραφία)

Κ Λ Ι Κ στην ζωγραφιά!!!

* * * * * * *

ΚΑΒΑΦΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΤΕΧΝΗΤΑ ΑΝΘΗ

Δεν θέλω τους αληθινούς ναρκίσσους - μηδέ κρίνοι
μ΄ αρέσουν μηδέ ροδ' αληθινά.
Τους τετριμμένους, τους κοινούς κήπους κοσμούν. Με δείνει
η σάρκα των πικρία, κούρασι, κι' οδύνη -
τα κάλλη των βαρυούμαι τα φθαρτά.

Δόστε με άνθη τεχνητά - η δόξαις του τσινιού και του μετάλλου -
που δεν μαραίνονται και δεν σαπίζουν, με μορφαίς που δεν 
γερνούν.
Άνθη των εξαισίων κήπων ενός τόπου άλλου,
που Θεωρίαις, και Ρυθμοί, και Γνώσεις κατοικούν.
Άνθη αγαπώ από υαλί ή χρυσό πλασμένα,
της Τέχνης της πιστής δώρα πιστά'
με χρώματ΄απ' τα φυσικά πιο εύμορφα βαμμένα,
και με σεντέφι και με σμάλτο δουλευμένα,
με φύλλα και κλωνάρια ιδανικά.

Παίρνουν την χάρι των από σοφή κι' αγνότατη Καλαισθησία'
μέσα στα χώματα δεν φύτρωσαν και μες σταις λάσπαις ρυπαρά.
Εάν δεν έχουν άρωμα, θα χύσουμ' ευωδία,
θα κάψουμ' εμπροστά των μύρα αισθηματικά.

( 1903 )

ΚΑΒΑΦΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ

...Ετσι που τη ζωη σου ρημαξες εδω

στην κωχη τουτη τη μικρη, σ' ολη την γη την χαλασες...

το εγκλημα και η τιμωρια σου

ΣΤ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ - Ν. ΚΗΠΟΥΡΓΟΣ

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ

Το ταξιδι αρχισε κιολας... σημερα

" Την δυσκολη ζωη μου ασφαλη να κανω

εγω στην Τραπεζα του Μελλοντος επανω

πολυ ολιγα συναλλαγματα θα βγαλω... "

( Ο Κ. Καβαφης εγραφε το 1897 )

ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΑ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

Σε τρια απο τα τελευταια τευχη των Παναθηναιων εγραφησαν πολλα για το μη αναγνωστικον του Ελληνος και την ολιγη ενθαρρυνσι που βρισκουν το βιβλιο και το περιοδικο.

Οι γνωμες ολων ησαν συμφωνες που δεν διδεται στην φιλολογια η υποστηριξις που επρεπε προς οφελος υλικο των γραφοντων, και οφελος ηθικο του

λαου.

Μια τετοια καταστασις ειναι αναντιρρητως δυσαρεστη και βλαβερη. Η ελλειψς προσηκουσης υλικης υποστηριξεως εμποδιζει συχνα την αναπτυξι πολλων ταλαντων, αν οχι της πρωτης γραμμης (διοτι η μεγαλη διανοια,πιστευω, ειτε ενθαρρυνομ'ενη ειτε οχι, θα παραξει παντα το εργον της) ομως ταλαντων αξιας, κ' εν εαυτοις και ως εκ της συντελεστικης επιρροης των επι της μορφωσεως της ολης φιλολογιας.

Αλλα κοντα στα πολλα δυσαρεστα και βλεβερα που εχει η καταστασις, τα οποια καθημερινως γινονται τοσον αισθητα, ας σημειωσω - για ναχουμε και μια παρηγορια στον κα'υ'μο μας - κ' ενα καλο της. Αυτο το καλο ειναι η πνευματικη ανεξαρτησια την οποιαν χαριζει.

Οταν ξερει ο γραφων που ετσι κ' ετσι δεν θ' αγορασθουν απο την εκδοσι του παρα ολιγιστοι τομοι ( και που θα διαβασθει το βιβλιο του κυριως υπο την ιδιοτητα δανεινου σωματος ) διαφορα δεσμα πεφτουν αμεσως απο επανω του και αποκτα μια ελευθερια μεγαλη στην δημιουργικη του εργασια.

Ο συγγραφευς που εχει υπ' οψιν βεβαιοτητα, η και πιθανοτητα, να πουλησει ολοκληρη την εκδοσι του, και ισως κατοπι κι αλλεςεκδοσεις, επηρεαζεται ενιοτε απ' αυτην την μελλουσα πουλησι. Οσο κι αν ειναι ειλικρινης και με πεποιθησεις θα τυχουν - σχεδον χωρις να το θελει, σχεδον χωρις να το νοιωθει - στιγμες που, γνωριζοντας πως σκεπτεται και τι αρεσει και τι αγοραζει το κοινον, θα καμει κατι μικρες θυσιες - θα πει τουτο κομματι αλλεως, και θα παραλειψει εκεινο. Και δεν υπαρχει πραγμα πιο ολεθριο για την Τεχνη (μονο που το βαζει ο νους μου, και φριττω) παρα να λεγεται τουτο κομματι αλλεως και να παραλειπεται εκεινο.

Σ' αυτην την ανεξαρτησια αποδιδω πολυ μερος της προοδου, κατα την ποιοτητα, της συγχρονου ελληνικης φιλολογιας.

Ας πω ακομη οτι αν και βεβαια ειναι οδυνηρη η αδιαφορια την οποιαν η ελληνικη κοινωνια δειχνει για την φιλολογια μας, και οτι δεν μας τιμα η συγκρισις με αλλα εθνη εις τα οποια η αναγνωσις θεωρειται ως σχεδον καθηκον, εν τουτοις να μη ξεχνουμε οτι κι αλλου δεν βρισκει παντα πολυαριθμο κοινον - τουλαχιστον στην πρωτη της εμφανισι - η υψιστη μορφη του στιχου, 'η η τεχνικωτ'ατη ρυθμισις του πεζου λογου.

Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

( απο: "Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗ - ΠΕΖΑ - ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΔΗΜΟΣΙΕΥΤΑ",

εκδ. Αναστασιος Καρακουσης, αθηνα-1995 )

ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΑΒΑΦΗ

ΕΠΟΣ ΚΑΡΔ'ΙΑΣ

Μετα σου το παν, νομιζω, προσηνες με μειδια,

στον καθρεπτη των 'ματιων σου την χαραν αντανακλα.

Στασου φως μου και ακομη δεν σε ειπα τα μισα

απ' εκεινα που πιεζουν την ερ'ωσαν μου καρδια

και στα χειλη μου ορμουνε με μια μονη σου 'ματια.

Μη με ομιλεις αν θελης, μη με πεις γοητευτικα

λογια αγαπης και λατρειας. Φθανει νασαι εδω κοντα,

να σε λεγω πως σε θελω, να σ' εγγιζω, την δροσια

του πρω'ι'ο'υ που αναπνεεις ν' αναπνεω, κι' αν και αυτα

υπερβολικα τα βρισκης να σε βλεπω μοναχ'α!

(1886)

EPIC OF THE HEART

With you, I feel, everything sweetly greets me,

in the reflection of yoyr eyes, its joy is revealed

Stay, my precious , as I still haven't told you half

of all that strain my enamored heart

and what rushes to my lips after one gaze from your eyes.

Don't talk if you don't wish to, don't say

seductive words of love and adoration.

It is enough that you are near by,

that I tell you that I want you, that I touch you,

that I breathe the morning dew you breathe -

and if you find even these too much,

it's enough just to see you.

( μτφ./ trans. ALEXANDRA CHARITATOU )

( απο: " ... η Ιθακες τι σημαινουν. ", εκδ. Ε.Λ.Ι.Α., αθηνα - 2002 )