Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα borges j. l.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα borges j. l.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 2 Μαΐου 2013

ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΪΣ ΜΠΟΡΧΕΣ


Μ. ΠΕΜΠΤΗ



" [] Ποιός, όμως, αφοσιώνεται ν' αποδείξει κάτι στο οποίο δεν πιστεύει ή του οποίου τα κηρύγματα δεν τον ενδιαφέρουν;"



^^^
(Ο Μυστικός Δείπνος)
Θεοφάνης ο Κρης


"Η πρώτη έκδοση του Kristus och Judas φέρει την εξής κατηγορική προμετωπίδα, το νόημα της οποίας έμελλε να διαπλατύνει τερατωδώς, χρόνια αργότερα, ο ίδιος ο Νιλς Ρούνεμπεργκ : Όχι μόνο ένα πράγμα, αλλά όλα τα πράγματα που η παράδοση αποδίδει στον Ιούδα Ισκαριώτη, είναι ψευδή (Ντε Κουίνσι, 1857). Ακολουθώντας κάποιον Γερμανό, ο Ντε Κουίνσι διατύπωσε την άποψη πως ο Ιούδας κατέδωσε τον Ιησού Χριστό για να τον εξαναγκάσει να διακηρύξει τη θεότητά του και να πυροδοτήσει μιά εξέγερση κατά του ρωμαϊκού ζυγού' ο Ρούνεμπεργκ προτείνει μιά υπεράσπιση μεταφυσικής τάξεως. Αρχίζει επιδέξια, καταδεικνύοντας την περιττότητα της ενέργειας του Ιούδα. Παρατηρεί (όπως ο Ρόμπερτσον) πως, για ν' αναγνωριστεί ένας διδάσκαλος που αγορεύει κάθε μέρα στη συναγωγή και θαυματουργεί μπροστά σε συγκεντρώσεις χιλιάδων ανθρώπων, δεν απαιτείται  η προδοσία ενός αποστόλου. Κι όμως, αυτό συνέβη. Το να υποθέσει κανείς ένα σφάλμα στην Αγία Γραφή, είναι ασύγγνωστο' εξίσου ασύγγνωστο είναι να δεχτείς ένα τυχαίο συμβάν στο πιό ανεκτίμητο επεισόδιο της παγκόσμιας Ιστορίας. Ergo, η προδοσία του Ιούδα δεν ήταν τυχαία' ήταν ένα προκαθορισμένο συμβάν, που κατέχει τη μυστηριώδη θέση-του στην οικονομία της Λύτρωσης. Και συνεχίζει ο Ρούνεμπεργκ : Όταν ενσαρκώθηκε ο Λόγος, πέρασε απο την πανταχού παρουσία στο χώρο, από την αιωνιότητα στην Ιστορία, από την απεριόριστη ευτυχία στην αλλαγή και στο θάνατο' μια τέτοια θυσία απαιτούσε το αντίστοιχό της : ένας άνθρωπος, εκπροσωπώντας όλους τους ανθρώπους, έπρεπε να προβεί σε μιά θυσία αντάξια. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Ιούδας Ισκαριώτης' ο Ιούδας, ο μόνος από τους αποστόλους που διαισθάνθηκε τη μυστική θεότητα και τον τρομερό σκοπό του Ιησού. Ο Λόγος είχε ταπεινωθεί ως τον εξανθρωπισμό' ο Ιούδας, μαθητής του Λόγου, μπορούσε να ταπεινωθεί ως την προδοσία (τη χειρότερη μορφή ατιμίας) και να ενοικήσει αιώνια το πυρ το εξώτερον. Η κατώτερη τάξη καθρεφτίζει την ανώτερη' οι μορφές της Γης αντιστοιχούν στις μορφές του ουρανού' οι δερματικές κηλίδες μας είναι ένας χάρτης των ακατάλυτων αστερισμών' κατά κάποιον τρόπο, ο Ιούδας αντικατοπτρίζει τον Ιησού. Εξ ου τα τριάκοντα αργύρια  και το φιλί'  εξ ου ο εκούσιος θάνατος : έτσι, είναι ακόμα πιό επάξια κολασμένος. Με αυτά τα επιχειρήματα, ο Νιλς Ρούνεμπεργκ διαφώτισε το αίνιγμα του Ιούδα."


( 2 αποσπάσματα από : "Μυθοπλασίες", κομμάτι : "Τρείς εκδοχές του Ιούδα", έκδ. "Ελληνικά Γράμματα", αθήνα 2005, μτφ. ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ )


σημ. :
Η υπογράμμιση με κόκκινο χρώμα του 1ου αποσπάσματος είναι του blogger.






^^^
(Ο Μυστικός Δείπνος)
Λεονάρντο Ντα Βίντσι

Δευτέρα 14 Νοεμβρίου 2011

FRANCISCO TOLEDO




Κ Λ Ι Κ / CLICK

στην εικονα !












( το παραμυθι του κουνελιου
και του λυκου )


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΜΕΞΙΚΑΝΙΚΗΣ
ΕΚΔΟΣΗΣ ΤΗΣ "ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗΣ ΖΩΟΛΟΓΙΑΣ" ΤΟΥ
JORGE LUIS BORGES !

( ΤΟ... < ΒΙΒΛΙΟ > ... ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΩΝ ΟΝΤΩΝ )


ΚΛΙΚ / CLICK
στην εικονα








Δειτε κι... < Ε Δ Ω > ...


Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011

JORGE LOUIS BORGES


DULCIA LINQUIMUS ARVA


Φιλιωσανε οι πατεραδες μου
με την απεραντοσυνη της χωρας,
καταχτησαν τη φιλια της παμπας
και δεσανε με την αγαπη της δουλειας
τη γη, τη φωτια, το νερο, τον αερα.
Ητανε στρατιωτες και χωριατες
και θρεψανε την καρδια τους με την ελπιδα
κι ο οριζοντας
σαν υψηλη επωδος
ηχησε μες στην τραχια μερα.
Η μερα τους ηταν καθαρια σαν το ρυακι.
Δροσερη ηταν η εσπερα σαν το πηγαδι της αυλης
και στη ζωη τους ηταν τεσσερις εποχες
σαν τους τεσσερις στιχους μιας στροφης καρτερημενης.
Περασανε αγρια νεφη σκονης
πανω σ' αμαξια η καβαλλαρηδες
και τους ευφρανε η λαμψη
που αναβει η ευδια πανω στο φως του σπαθοχορτου.
Ο ενας πολεμησε τους γοτθους,
ο αλλος κουρασε το σπαθι του στην Παραγουαη,
ολοι γνωρισανε το αγκαλιασμα του κοσμου
κ' υποταχτικη γυναικα στην αγαπη τους ηταν η εξοχη.
Οι καρδιες των αλλων ητανε γαληνιες
σαν παραθυρι που βλεπει στον καμπο'
μεγαλες φανταζανε οι μερες τους
απο ουρανο και πεδιαδα καμωμενες.
Σοφια της γης ηταν η δικια τους,
σοφια καμωμενη
απο κονταρι που ειναι τροφη,
απο αστρο που ειναι μονοπατι
κι απο θερμη κιθαρα.
Μαυρο αιμα απο στροφες ξεπηδησε απο τα χερια τους
κ' εμπιστευτηκανε τον εαυτο τους στο τραγουδι ενος πουλιου.
Μα εγω ειμαι ενας αστος και δεν ξερω πια αυτα τα πραμματα,
ειμαι ανθρωπος της πολης, της συνοικιας, του δρομου,
τα μακρινα τραινα συνοδευουν τη θλιψη μου
μ' εκεινον τον μακρυ λυγμο που αφηνουμε μεσα στο βραδι.


( του ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ, απο την " ανθολογια
παγκοσμιου ποιησεως " του ΑΡΗ ΔΙΚΤΑΙΟΥ )