το πρώτο διαδικτυακό δώρο που πήρα (άνοιξη 2011)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα tango - youtube. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα tango - youtube. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 17 Μαΐου 2013
Κυριακή 12 Αυγούστου 2012
Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011
Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011
Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2011
τα 3 TOP ( ...ΤΟΠ )
... καλοκαιρινα, ιντερνετικα αναγνωσματα μου... μεχρι σημερα:
- ποιος ο ρολος του πατρος, της μητρος και του συζυγου.
στη γυναικεια καλλιτεχνικη δημιουργια...
- ποιος ο ρολος των καλλιγραμμων η μη, γυναικειων ποδιων,
στην εξευρεση φιλου, συντροφου, εραστη η συζυγου...
- ειδικη μελετη περι της γυναικειας υστεριας...
και γελακια... ο δικος σου
----------
Τρίτη 7 Ιουνίου 2011
Τετάρτη 25 Μαΐου 2011
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
Maria Dolores Pradera
"Μπορεις στα αισθηματα να επιβαλλεις σιγη,
ομως δεν μπορεις να επιβαλλεις ορια"
Necker
Τρίτη 26 Απριλίου 2011
Δευτέρα 25 Απριλίου 2011
Κυριακή 17 Απριλίου 2011
Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
Ενα τανγκο
... μ' ενα κοριτσι που παιζει accordion!
Ημουν στο πρωτο ετος της Αρχιτεκτονικης, στη Ρωμη.Μια μερα, ο επιμελητης της ομαδας των φοιτητων στην οποια ανηκα, μας ειπε οτι εχει κανονισει για την επομενη ημερα, να παμε στη Santa Maria Maggiore, μια απο τις ομορφοτερες εκκλησιες της Ρωμης, στη Piazza Navona, να την αποτυπωσουμε!
Μας χωρισε ανα δυο, ενα κοριτσι ενα αγορι - οσο γινοταν δυνατο -, ορισε σε καθε διδυμο το τμημα της εκκλησιας που θα αποτυπωνε, μας ειπε τι υλικο απο χαρτια, μολυβια, μαρκαδορους κ.λπ. θα παρουμε μαζι μας και βεβαια απο μια κορδελλα μετρηματος και απο μια φωτογραφικη μηχανη. Και μας ενημερωσε οτι ο ιδιος δεν θα μας συνοδευσει.
Πραγματι, την αλλη ημερα το πρωι, την προκαθορισμενη ωρα, συναντηθηκαμε στην εκκλησια και ξεκινησαμε δουλεια.
Μαζι με την Ιταλιδα συμφοιτητρια μου, βρηκαμε το προκαθορισμενο τμημα, εκεινο που θα επρεπε να αποτυπωσουμε και, ξεκινησαμε.
Μετα τρεις, τρεις και μιση - μαζι με τα ενδιαμεσα μικροδιαλειμματα και τη σχετικη κουβεντουλα -, περιπου, ωρες ειχαμε τελειωσει. Μ' αρεσε παντα, οταν επισκεπτομουν τις εκκλησιες της Ρωμης, να πηγαινω στη κορυφη του τρουλου, ανεβαινοντας σκυφτος, ολη τη σπειροειδη σκαλα που οδηγουσε στον κυκλικο εξωστη του, και απ' εκει ν' αγναντευω τις σκεπες των παλαιων σπιτιων της Αιωνιας Πολης! Ετσι εκανα και 'κεινη τη φορα, σ' ενα απο τα διαλειμματα μας. Κι αντικρυσα μια απο τις ωραιοτερες εικονες!
Οταν, λοιπον, τελειωσαμε οι δυο μας, λεω στη Gabriela - αυτο ηταν το ονομα της κοπελας - : Gabriela, εγω ξανανεβαινω στο τρουλο, αν θελεις να ερθεις κι εσυ, εχει καλως! Αν ομως οχι, μην με περιμενεις να φυγουμε μαζι. Συγνωμην γι αυτο!
Με ρωτα: τι θελεις να κανεις παλι εκει πανω, ξανανεβαινοντας τοσα σκαλια;
Της απαντω: πριν ειχα πολυ λιγο χρονο, γιατι επρεπε να συνεχισουμε. Τωρα, ομως, που ειμαι ελευθερος, θελω ν' ανεβω ξανα, να δω τη θεα με την ησυχια μου και να απολαυσω ολη αυτη την ομορφια!
Και 'κεινη μου απαντα: Tu ragazzo mio... sei un Greco matto! Scusa mi, ma io me ne vado! Ciao! Arrivederci! Α domani!
- Ciao Gabriela, arrivederci!
Παρασκευή 1 Απριλίου 2011
Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)