ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ

( του Αλεξανδρου Αλεξανδρακη,

" ετσι πολεμουσαμε" )

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

. . . . . . . . . . . . . .. . . . . . . . .

Σπρωχνω τη θυρα' ανοιξε'

Τι θεαμα ! . . . Τι τοπους. . .

Τι τοπους ειδα σκιερους ! . . .

Τι χλοαις ! . . . Τι λουλουδια ! . . .

Τι δενδρα, δενδρα ανθηρα ! . . .

Ποσ' ακουγα τραγουδια

Απ' τα πουλια ! . . . Ποσους εκει

Εγνωρισα ανθρωπους ! . . .

Ειδα 'ς τον ισκιο μιας μυρτιας

Τον Ομηρο' και γυρα,

Γυρα του τραγωδουσανε

Τα επη τους τοσοι αλλοι

Διασημοι μας ποιηται,

Και ταραχη μεγαλη

Εγινονταν, κι' ακουγονταν

Η Ποιηση κ' η Λυρα,

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Περα μακρυα σε υψωμα,

'Σ την ακρη μιας κοιλαδος,

Σε υψωμα κατασκιο,

Σε δροσερα χορταρια

Εις κυκλον εκαθοντανε

Ολα τα παλληκαρια,

Που τοσω, τοσω δοξασαν

Τ' ονομα της Ελλαδος.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

( απο : " ποιηματα - πεζα " , αι σκιαι του αδου - ασμα δευτερον, τομος

Α' , σελις 34 - 35, εκδοτης ΙΩΑΝΝΗΣ Δ. ΚΟΛΛΑΡΟΣ - βιβλιοπωλειον της "Εστιας", αθηνα - 1912 )

ΒΟΥΚΟΛΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

Ηθελα ναμουν τσελιγγας

Ηθελα ναμουν τσελιγγας, ναμουν κ' ενας σκουτερης,

να παω να ζησω στο μαντρι, στην ερημια, στα δασα,

ναχω κοπαδι προβατα, ναχω κοπαδι γιδια

κ' ενα σωρο μαντροσκυλα, ναχω και βοσκοτοπια

το καλοκαιρι στα βουνα και τον χειμω στους καμπους!

Ναχω απο παλιουραν βορο και στρουγκα απο ροδαμι,

ναχω και σε ψηλην κορφη καλυβα απο ρουπακια,

ναχω με τα βοσκοπουλα σε καθε σκαρον γλεντι,

ναχω φλογερα να λαλω, ν' αντιλαλουν οι καμποι,

ναχω και κορην ομορφη, στεφανωτην μου ναχω,

να μου βοηθαη στο σαλαγο, να μου βοηθαη στα γρεκια,

κι οντας θα τα σταλιζουμε τα δειλινα στους ισκιους,

στης ρεμματιας τη χλωρασια μαζι της να πλαγιαζω,

να με κοιμιζει με φιλια στους δροσερους της κορφους!

( του Κωστα Κρυσταλλη )