Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παπαδιαμαντης αλ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παπαδιαμαντης αλ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 5 Μαΐου 2013

ΠΑΣΧΑ ΡΩΜΕΪΚΟ

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !!!


Χριστός Ανέστη!




^^^
Κλικ στην κάρτα!!!





Στίχοι του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη



Προσκύνημα


Το ταξίδι ευόδωσέ μας στον ιερό της Σκέψης Άθω,
κύλα μας, σκοπέ μας άγιε, μπάτη μου, άφρινα άτια,
γλυκομούρμουρο του Αιγαίου, σίμωνέ μας προς τη Σκιάθο,
προς τη Σκιάθο που μας γνέφουν τ' αβασίλευτά του μάτια.

Με τα σύννεφα που φεύγουν αρμαθιά κατά τη δύση,
σα λιβανωτός που υψώνουν οι βωμοί της,
ταξιδεύουν τα πανιά μας κι η καρδιά μας κι η ορμή της,
κι έτσι πάνω απ' τους αφρούς θα τραγουδήσει:

Πίσω από τη νέα Αργώ μας η παλιά Κολχίδα σβύνει
και μιά νέα μας περιμένει Μέδινα από γη φτωχή, 
κι ένας ντροπαλός ιεράρχης δίχως άμφια κι άγιων σμήνη,
μ' ένα σκήπτρο απ' άγριο ξύλο και μιά Βίβλο για ψυχή.

Τα καίκια, συναγμένα στου Μπουρτζιού τα βράχια γύρα,
του πελάου χελιδόνες με πεσμένα τα φτερά,
τη γλυκιά σου αναθυμιούνται που τους τραγουδούσες λύρα,
καθώς έσκιζαν, σαίτες, τα νερά τ' αστραφτερά.

Και των δειλινών τις ώρες τις κεντούσες με ιστορίες
με τ' απλοϊκά γερόντια στα σκαμνάκια πες και πες,
καθισμένα στο προσήλιο στα φτωχά καφενεδάκια
με τις καλαμένιες τις σκεπές.

Κι όντας  λυπημένα ο ήλιος κύλαε στ' ασήμια μέσα
και φουσκώναν τα καράβια και μισεύανε γι' αλλού,
έγια μόλα-τους ψυχή-τους και ψυχούλα-σου έγια λέσα
και σμαράγδια και φεστόνια και μαντήλια του γιαλού.

Τώρα πιά ο Χριστός στο Κάστρο δεν ακούει την ψαλμουδιά σου
κι ούτε ο λόγος σου ακούεται ο αίδιος ,
ξεχασμένα στο μανάλι έχουν σβήσει τα κεριά σου,
και σαν σιγανή λαμπάδα έσβυσες κι ο ίδιος.

Πνίγηκε στα πένθη η σκέψη, μοίρεται ο γιαλός φαιός
στο σεπτό νησί της Σκιάθος πούγινε ναός της,
που γεννήθηκε κι εχάθη ένας ταπεινός θεός --
ο Θεός της !

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ - Νέα Εστία 1941


(Από "Παπαδιαμαντικά Τετράδια", τεύχος 2 - Φθινόπωρο 1993, Εκδόσεις Δόμος / σελ. 111-112)



Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !!!


του Φώτη Κόντογλου



Εικόν' αχειροποίητη...


Εικόν' αχειροποίητη, που στην καρδιά μου σ' είχα,
κ' είχα για μόνο φυλαχτό μιά της κορφής σου τρίχα !
Ονείρατα στον ύπνο μου μαυροφτερουγιασμένα
σαν περιστέρι στη σπηλιά μ' ετάραξαν για σένα.
Κίνδυνο, μαύρο σύγνεφο, οι μάγισσες μου λένε'
τ' αηδόνια αυτά που κελαδούν μου φαίνονται να κλαίνε.
Να σε χαρή κ' η άνοιξη μαζί με τα λουλούδια,
οπούναι σαν αμέτρητα ζωγραφιστά τραγούδια.
Συ στο σκολειό δεν έμαθες να γράφης ραβασάκια'
στα χείλη σου τα ρόδινα πού τάβρες τα φαρμάκια ;
Στα μάτια τα ψιχαλιστά, πόχει ο έρωτας καρτέρι,
πόσο μεθύσι μέθυσα ένας θεός το ξέρει.
Τα μάτια τα ψιχαλιστά γύρνα σ' εμέ, πουλί μου,
αγάπη μου περήφανη, αγάπη διαλεχτή μου !
Κι αυτό το μορφοδούλικο, το τιμημένο χέρι, 
αν έσφιξε ή τόσφιξαν ένας θεός το ξέρει...
Τη χάρη σου τη σπλαχνική μη μ΄αρνηστής, πουλί μου,
αγάπη μου αιώνια, αγάπη μου υστερνή μου !..


( του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, από Ανθολογία της Νεοελληνικής Γραμματείας - Η Ποίηση των Ρένου Ηρακλή & Στάντη Αποστολίδη, αθήνα 1983, τ. Β' - σ. 969 )

σημ. του blogger :
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ήταν αριστούχος απόφοιτος του Βαρβακείου, του έτους 1874.






Ευσταθίου εξ Ιωαννίνων (1638)





του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου ( EL GRECO)





Αγνώστου (16ος αιών - Μόσχα)

Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ *



ΑΓΑΠΕΣ ΤΑΞΙΔΙΑΡΕΣ


Αγαπες ταξιδιαρες στο κυμα το θολο'

κι εβουλιαξε η βαρκουλα κι επ'εσαν στο γυαλο.


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΑΝΑΜΕΛΟΥ


Βρεχει ο ουρανος, και βρεχουμαι,
ξενακ' ειμαι και ντρεπουμαι.

Ερχομαι, κυρα μ', δεν ερχουμαι,
εξω στην πορτα στεκουμαι,
βρεχει ουρανος και βρεχουμαι.

Ελα βαρια, σιγα και ταπεινα
μην παρουν τ' αρματα φωτια
και καψουνε τη γειτονια.

Ερχουμαι, καλε μ', δεν ερχουμαι,
οξω στην πορτα στεκουμαι,
ξενακ' ειμαι και ντρεπουμαι.


* * * * * * *



κυκλοφορει απο τις
"Εκδοσεις του Φοινικα"
σε μεγεθος εγκολπιου
με μαλακο εξωφυλλο απο,
ανακυκλωμενο δερμα
και προμετωπιδα
ξυλογραφια
της Φωτεινης Στεφανιδου
"Αλεξανδρος Παπαδιαμαντης" -1996

















* σημ. του blogger :

σε οσα ολοσωστα λεει ο αφηγητης και δημιουργος του video, να προσθεσω οτι,
ο κοσμοκαλογερος πηρε το απολυτηριο της Μεσης Εκπαιδευσης με το οποιο
γραφτηκε στο Παν/μιο Αθηνων, απο το Βαρβακειο αποφοιτωντας με Αριστα !

("Βαρβακειος Προτυπος Σχολη - Η Εποχη των Αριστων" του
Συλλογου Αποφοιτων Βαρβακειου, ενοτητα : Μνημη Τιμης - σελις 259, εκδ. "Κακτος", αθηνα - 2007, isbn : 978-960-382-733-7)