1Η ΤΟΥ ΜΑΗ

Καλό μήνα,

Καλή Πρωτομαγιά!

Καλή Ανάσταση!

...καθώς από σήμερα - Μ. Τετάρτη - βαδίζουμε προς την κορύφωση του Πάθους

^^^

(Θλιμμένο στεφάνι)

Σπύρος Βασιλείου

9. ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ

Κάτου απ' τις λεύκες συντροφιά πουλιά και καπετάνιοι

συλλείτουργο αρχινίσανε με τον καινούργιο Μάη,

Τα φύλλα φέγγουνε κεριά στ' αλώνι της πατρίδας

κ' ένας αητός από ψηλά διαβάζει το Βαγγέλιο.

^^^
(Πρωτομαγιά 1944 - Σκοπευτήριο Καισαριανής)
χαρακτικό
του ΤΑΣΣΟΥ 

16. ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ

Το σπίτι αυτό πώς θα χτιστεί, τις πόρτες ποιός θα βάλει

πού 'ναι τα χέρια λιγοστά κι ασήκωτες οι πέτρες;

Σώπα' τα χέρια στη δουλειά τρανεύουν κι αυγαταίνουν

και μην ξεχνάς που ολονυχτίς βοηθάν κ' οι αποθαμένοι.

* * *

17. Ο ΤΑΜΕΝΟΣ

Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά, σωπαίνουν οι καμπάνες,

σωπαίνει κι ο πικρός Ρωμιός μαζί με τους νεκρούς του

Και πα στην πέτρα της σιωπής τα νύχια του ακονίζει

μονάχος κι αβοήθητος, της λευτεριάς ταμένος.

(ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ - από τα "ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΛΙΑΝΟΤΡΑΓΟΥΔΑ ΤΗΣ ΠΙΚΡΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ", έκδ. "ΚΕΔΡΟΣ" - αθήνα Σεπτ. 1974)

Από την ιδιόχειρη CΗΜΕΙΩCΗ του Ποιητή : 

To No 9 γράφτηκε - cτις 16 του Cεπτέμβρη του 1968- cτο ΠΑΡΘΕΝΙ της ΛΕΡΟΥ. Το 16 και το 17 γράφτηκαν την Πρωτομαγιά του 1970, cτο ΚΑΡΛΟΒΑCΙ της CΑΜΟΥ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

... < Ε Δ Ω !.. > ...

ΡΙΤΣΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Υστερ' απ' την πανωλεθριαν των Αθηναιων στους Αιγος Ποταμους, και λιγο αργοτερα

μετα την τελικη μας ηττα, - πανε πια οι ελευθερες κουβεντες-μας παει κι η Περικλεια αιγλη,

η ανθηση των Τεχνων, τα Γυμναστηρια και τα Συμποσια των σοφων μας. Τωρα

βαρια σιωπη στην Αγορα και κατηφεια, κι η ασυδοσια των Τριαντα τυραννων.

Τα παντα (και τα πιο δικα μας) γινονται ερημην μας, χωρις καθολου

τη δυνατοτητα μιας καποιας προσφυγης, μιας υπερασπισης η απολογιας,

μιας εστω τυπικης διαμαρτυριας. Στη φωτια τα χαρτια και τα βιβλια μας'

κι η τιμη της πατριδας στα σκουπιδια. Κι αν γινοταν ποτε να μας επετρεπαν

να φερουμε για μαρτυρα καποιον παλιο μας φιλο, αυτος δε θα δεχοταν απο φοβο

μηπως και παθη τα δικα μας - με το δικιο του ο ανθρωπος. Γι' αυτο

καλα ειναι εδω - μπορει και ν' αποχτησουμε μια νεα επαφη με τη φυση

κοιτωντας πισω απο το συρμα ενα κομματι θαλασσα, τις πετρες, τα χορταρια,

η καποιο συννεφο στο λιογερμα, βαθυ, βιολετι, συγκινημενο. Κι ισως

μια μερα να βρεθη ενας νεος Κιμωνας, μυστικα οδηγημενος

απο τον ιδιο α'ι'το, να σκαψη και να βρη τη σιδερενια αιχμη απ' το δορυ μας,

σκουριασμενη, λιωμενη κι αυτην, και να την κουβαληση επισημα

σε πενθιμη 'η δοξαστικη πομπη, με μουσικη και στεφανια στην Αθηνα.

ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ, Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ... ΚΑΙ

οι σκυλοκοιτες και νεκροσιτοι

Ποιητες 

Θεωρουμε ανιδεους, αναξιους κι ευτελεις

γυρω μας ολους, κι απαξιουμε μια ματια μας

σ' αυτους να ριξουμε, κι η νεα ξανα σελις

το θρηνο δεχεται του ανουσιου ερωτα μας.

Αναμασαμε καθε μερα τα παλια

χιλιοειπωμενα αισθηματα μας' εξηγουμε

το ταλαντο μας : "κελαηδουμε σαν πουλια"'

την ασχολια μας τοσ' ωραια δικαιολογουμε.

Για μας ο κοσμος ολος μονο ειμαστ' εμεις.

και τυλιγομαστε, μανδυα μας, ενα τοιχο.

Μ' επαρση εκφραζουμε τα παθη της στιγμης

σ' εναν - με διχως χασμωδιες - μουσικο στιχο.

Γυρω μας κι αλλοι κι αν πονουν κι αν δυστυχουν,

κι αν τους λυγιζει, αν τους φλογιζει η αδικια - 

ω, τετοια θεματα πεζα ν' ανησυχουν 

τους αστρικους μας στοχασμους, ειναι βλακεια.

( οι 4 τελευταιες στροφες απο το ποιημα του Γ. ΡΙΤΣΟΥ "Ποιητες",
αφιερωμενο στον Κ. ΚΑΡΙΩΤΑΚΗ, εκδ. Κεδρος : Ποιηματα Α 1930-1942,
αθηνα - 1997)

Η προδοσία

«Σκυλοκοίτες και νεκρόσιτοι κι ερεβομανείς κοπροκρατούν το μέλλον.» – Οδυσσέας Ελύτης

«…αν ήταν ικανοί κι αυτοί,

ας υποχωρούσαν λίγο, ας ελίσσονταν λιγάκι…

Τους έξυπνους μας κάνουν τώρα;» –Πάνος Θασίτης

Δε θάν΄ η προδοσία τους ποτέ μικρή

Ορνεοκέφαλοι ανύποπτους διαβάτες

θ’ αποκεφαλίζουν στις πλατείες

νεκρόσιτοι κόκκαλα παιδιών

θα γλύφουνε στα πάρκα

και σκυλοκοίτες θα διδάσκουν ήθος στην τιβί

και θα κοπροκρατείται το παρόν

τα σαββατόβραδα

τη συνοδεία δημοφιλών καλλιτεχνών

Θα σβήνει ο ουρανός θα σβήν’ η γη

όσο οι ποιητές θα ιδιωτεύουν

και θα υποχωρούν

έναντι ποικιλίας καλών αλλαντικών

του ΣΠΥΡΟΥ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ 

το βρηκα... < Ε Δ Ω > ...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

" Λοιπον - ειπε ο Βαγγελης - η ζωη δεν ειναι απατη'

λοιπον δεν ειναι μονο ο θανατος' δωσε και παρε τη λεξη, την πραξη' ωχ

- ειπε

θα παρουμε το μερτικο μας και το δικιο μας με λογο και πραξη'

υπαρχει το υπαρχω' υπαρχει συνεχεια' ωχ'

στα φαρδια τζαμια των καταστηματων ειδα

τ' αγαλματα ολακερη στρατια, κατεβαιναν στη διαδηλωση

ειδα μαζι και τους αλλους που δεν ειταν αγαλματα

κρατουσαν μεγαλα πλακατ με συνθηματα : ψωμι, ελευθερια, ερωτας,

κρατουσαν σημαιες και μικροτερα αγαλματα' φαινοταν

καθρεφτισμενη πανω στις βιτρινες η λευκη παρελαση

και μεσα στις βιτρινες τα κοκκινα μαγιο, τα ψαροντουφεκα, οι γυαλινες

μασκες, τα γαλαζια βατραχοπεδιλα

ειταν ωραια αυτη η αντιστοιχια

ειταν ωραιο που την προσεξαμε' γεννιοταν το νερο' κυλουσε'

μεγαλωνε η ρευστοτητα' επιταχυνοταν' κι αξαφνα

η πρωτη ντουφεκια η αντιστροφη, η δευτερη, η τριτη'

δε σταθηκαν' συνεχεια, πορεια, οι νεκροι, τα παιδια, ξεχτενιστες γυναι-

κες, οι δασυτριχοι αντρες

και κατω απ' τους μεγαλους διασκελισμους της μονης σημαιας

ακουστηκε ο Κωστας φωναζοντας μεσα του

τι κοσμος θε μου, τι απεραντος ο κοσμος

κι ο ενας σηκωσε ψηλα το βιολι

κι ο δευτερος τ' αδειο κλουβι με το φλιτζανι, τις βεργες και τις του-

φες μπαμπακι

κι ο τριτος σηκωσε με τονα του χερι απ' τονα ποδι την καρεκλα

επανω στην καρεκλα ειταν ενα τεραστιο γαντι πυγμαχιας

κρατωντας τα ιδια τρια λουλουδια. Και τοτε τρεχοντας εγω φωναξα :

Γκραγκαντα

κ' οι αλλοι καταλαβαν αμεσως και φωναξαν : Γκραγκαντα

κ' οι αντιλαλοι απ' τους λοφους απεναντι καθως ανεβαιναμε φωναξαν :

Γκρα και γκα και νντα

και Γκρα και γκα και νντα

Γκραγκαντα.

Κ' ειταν αληθεια Γκραγκαντα. "

ΑΘΗΝΑ, ΣΑΜΟΣ, Ιουνιος - Αυγουστος 1972

( του ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ, " ΓΚΡΑΓΚΑΝΤΑ", το τελος απο το 5ο

και τελευταιο μερος, εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, αθηνα - Δεκ. 1973 )

1η ΜΑΗ 2011 (3)

Μην Κοιμηθεις

... < C L I C K > ...

ΜΗΝ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ

Οταν πεφτει το φεγγαρι

θρυματισμενος καθρεφτης

ο ισκιος μεγαλωνει αναμεσα μας

οι μυθοι... ψυχοραγουν.

Μην κοιμηθεις αγαπημενη'

η πληγη μας παρασημο

μια φωτια στο φεγγαρι.

Εξω απ' το παραθυρι μας

η μερα

κι ενα μπρατσο που με δεχεται'

οταν με τυλιξε και πεταξε

ηταν σα ναμουν πεταλουδα

σ' ανθο ροδιας,

και χειλη παχνης

χωρις λογια να μου μιλησαν.

Μην κοιμηθεις αγαπημενη μου

εξω απ' το παραθυρι μας

η μερα.

*************************

ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΗΝ

... το ποιημα του, διαβαζει ο ιδιος,

ο Μαχμουντ Νταργουις

... αποτιση φορου τιμης στον Γιαννη Ριτσο,

απο τον Μαχμουντ Νταργουις

... < Μαχμουντ Νταργουις > ...

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ-ΚΑΝΤΑΤΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ-ΣΑΡΚΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ-ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΕΝΟΣ ΡΑΓΙΣΜΕΝΟΥ ΕΡΩΤΑ

ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ-ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΩΝ ΔΕΚΑΤΡΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ-ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ

Ρ.Μ.ΡΙΛΚΕ-ΣΒΗΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

HEINRICH HEINE

Η Σονατα του Σεληνοφωτος

Η Ελενη

βιβλιοδεσια σε δερμα και χρυσοτυπια, της Φροσως Γανιαρη

μαρμαροκολλα απο μεταξωτο χαρτι,

σχεδιασμενη στο χερι απο τη

Φροσω Γανιαρη

λιθογραφια ενυπογραφη της Βασως Κατρακη