ΜΑΧΜΟΥΝΤ ΝΤΑΡΟΥ'ΙΣ

Μια ομορφη γυναικα στα Σοδομα

Ο θανατος πανω στο σωμα σου

ειναι μορφη συγχωρεσης.

Θαθελα να πεθανω

μεσα στην ηδονη μηλο μου,

γυναικα μου θλιμμενη.

Θαθελα να πεθανω

εξω απο τον κοσμο, σε θυελλα που σβηνει...

- Αυτη, που ειμαι ερωτευμενος, εχει δυ'ο προσωπα

το ενα εξω απο το συμπαν

το αλλο μεσα στα αρχαια Σοδομα

κι εγω αναμεσα τους

ψαχνω τ' αληθινο. -

Η σιωπη στα ματια σου με προσκαλει

στο μαχαιρι της μεθης

κι εγω στην αρχη της ζωης

ειδα τη σιωπη

ειδα το θανατο να πινει τον καφε του

και την αρρωστια γνωρισα μαζι και το λιμανι

και ομως... εισαι ομορφη.

Και τωρα εγω, απλωνομαι πανω στο σωμα σου

σαν το σιταρι

και σαν τους λογους του φευγιου και της παραμονης μου'

και ξερω πως η γη ειναι η μανα μου

και οτι σε λιγο πανω στο σωμα σου

ο ποθος μου θα σβησει

και ξερω πως αλλο ειναι η αγαπη

και αλλο εκεινο που μας σμιγει αποψε.

(απο : "Παλαιστινιακη ποιηση", εκδ. Γενικη Ενωση Παλαιστινιων Φοιτητων

Ελλαδας, αθηνα - 1987, μεταφραση απο το αραβικο πρωτοτυπο )

Μετενσαρκωση

Μετενσαρκωση

Στην Ελλαδα γεννηθηκα μα,

κατ' απο τον κατατρεγμο

εφυγε νυχτα η φαμιλια μου για την Ινδια

εμεινε δυο χρονια στο Σουδαν

και στο Ιραν την εφερε η πεινα.

Οταν μεγαλωσα με παντρεψε ο πατερας μου

με βοσκοπουλα απο το Λιβανο ξανθια

στην Κινα την απατησα, την πουλησα

για λιγα χρηματα στον Υπατο Αρμοστη

τον της Α.Μ. Αιγυπτου - Σομαλιας.

Πολεμησα και στα Βαλκανια.

Σκοτωθηκα στην Κουβα.

Σκοτωθηκα στο Μεξικο

Μ' εξορισαν με συνοδεια στο Νεπαλ

στο δρομο ηπια απ' τις πηγες του Κουρδισταν.

Οταν ξαναγεννηθηκα

στα μεταλλεια εσκαψα των Ουραλιων. Τωρα

τους αποικιοκρατες πολεμω

και τους κατακτητες

στις θαλασσες και στις βουνοκορφες

μες σε λαγκαδια και σε ζουγκλες.

Γι' αυτο

φτυνοντας προς τα πανω η προς τα κατω

ξερω πως τελικα φτυνω τα γενια μου.

( του Παλαιστιιου ποιητη Σαμιχ Κασεμ )

Ο σταυρωμενος

Με λουλουδια και με γλυκα

και μ' ολη την αγαπη μας προσμενουμε

εγω, η γη, το φεγγαρι,

η πηγη, η ελια, τ' αγριολουλουδα,

τα διψασμενα περιβολια και τ' αμπελια

και χιλια πρασινα τραγουδια

που κανουνε τις πετρες και φυλλοφορουν.

Με λουλουδια και με γλυκα

και μ' ολη την αγαπη μου προσμενω

και καρτερω του αγερα την πνοη που ερχεται

απ' την ανατολη

μηπως και στα φτερα του φερει μηνυμα

μηπως και καποια μερα ο ποταμος φωναξει:

Σταυρωμενε, ανασανε

οι δικοι σου αποντες διαβηκαν.

( του Παλαιστινιου ποιητη Ταουφικ Ζαγιαντ )

Μην Κοιμηθεις

... < C L I C K > ...

ΜΗΝ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ

Οταν πεφτει το φεγγαρι

θρυματισμενος καθρεφτης

ο ισκιος μεγαλωνει αναμεσα μας

οι μυθοι... ψυχοραγουν.

Μην κοιμηθεις αγαπημενη'

η πληγη μας παρασημο

μια φωτια στο φεγγαρι.

Εξω απ' το παραθυρι μας

η μερα

κι ενα μπρατσο που με δεχεται'

οταν με τυλιξε και πεταξε

ηταν σα ναμουν πεταλουδα

σ' ανθο ροδιας,

και χειλη παχνης

χωρις λογια να μου μιλησαν.

Μην κοιμηθεις αγαπημενη μου

εξω απ' το παραθυρι μας

η μερα.

*************************

ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΗΝ

... το ποιημα του, διαβαζει ο ιδιος,

ο Μαχμουντ Νταργουις

... αποτιση φορου τιμης στον Γιαννη Ριτσο,

απο τον Μαχμουντ Νταργουις

... < Μαχμουντ Νταργουις > ...