ΑΤΙΤΛΟ

... σημερα : σεληνη 24 ημερων

Μπελικα Κουμπαρελη : ... < Ε Δ Ω > ...

Κ Λ Ι Κ

στην αφισσα

^

<< < ΕΔΩ > >>

...αν σας ενδιαφερει, δειτε κι 
... < Ε Δ Ω > ...

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ

Ο Ηρως Αθανασιος Διακος

του Θεοφιλου !!!

ΤΟΥ ΑΙΓΑΓΡΟΥ

" Γεια και χαρα σου Αιγαγρε ! Γιατι να σου φανταξουν τα λογια του καμπου και οι φωνες του ; Γιατι να προτιμησης του καμπου τα κατσικια ; Εχεις ο,τι χρειαζεσαι εδω και για βοσκη και για οχειες και κατι παραπανω, κατι που, μα τον Θεο, δεν ηκμασε ποτε κατω στους καμπους - εχεις εδω τη λευτερια !

Τα κρυσταλλα που μαζωχθηκαν και φτιαξαν τον ΚΡΥΣΤΑΛΛΗ, ο Διονυσιος ΣΟΛΩΜΟΣ ο Μουσηγετης, ο Ανδρεας ΚΑΛΒΟΣ, ο πρωτοκλητος και πρωτοψαλτης Καλβος, ο Περικλης ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ που ελληνικα τα ηθελε ολα κ' εκρυβε μεσα του βαθια, μια φλογερη ψυχη Σαβανοραλα, ο Αρχαγγελος ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ που επλασε το Πασχα των Ελληνων και αναστησε (Πασχα και αυτο) τον Πανα, ο εκ του Ευξεινου ποιητης ο ΒΑΡΝΑΛΗΣ ο Κωστας, αι βατοι αι φλεγομεναι, ο Νικος Εγγονοπουλος και ο Νικητας Ραντος, ο Οδυσσευς ΕΛΥΤΗΣ , που την ψυχη του βαφτισε στα ιωνικα νερα του Ελληνικου Αρχιπελαγους, ο εκ Λευκαδος ποιητης, αυγερινος και αποσπεριτης, ο Νανος Βαλαωριτης, αυτοι που πηραν τα βουνα, να μην τους φαη ο καμπος, δοξολογουν τον οιστρο σου και το πυκνο σου σπερμα, γιε του Πανος και μιας ζαρκαδας Αφροδιτης.

.......

Γεια και χαρα σου, Αιγαγρε, που δεν θα πας στους καμπους ! Γεια και χαρα σου, που πατας τα νυχτοποδαρα σου στων απορρογων κορυφων τα πιο υψηλα Ωσαννα !

Ειπα και ελαλησα, Αιγαγρε, και αμαρτιαν ουκ εχω.

ΟΙ ΜΠΕΑΤΟΙ η ΤΗΣ ΜΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΟΙ ΑΓΙΟΙ

"Ο Αζαρίας , ο Ανανίας και ο Μισαήλ , ο ΚΕΡΟΥΑΚ , ο ΓΚΙΣΝΜΠΕΡΓΚ και ο Κόρσο καθώς και προ αυτών ο μέγας πυρσός Ανδρέας Μπρετόν και η πλειάς του, και προ αυτών ακόμη ο κύκνος του Μοντεβιδέο Ισίδωρος Ducasse , ο Arthur Rimbaud , ο Raymond Roussel , ο ALFRED JARRY και ωρισμένοι άλλοι , ως ο Henry Michaux και εκτός αυτών και άλλων εθνών εκπρόσωποι και τηλαυγείς αστέρες , όπως

Ο William Blake

O Shelley

O Poe και ο Χέρμαν Μέλβιλ

Ο David Thoreau

O Henry Miller

Και εκείνος ο μέγας ποταμός όμοιος με δρυ βασιλική ψηλός Walt Whitman

Ο Έγελος

Ο ΚΙΡΚΕΓΚΑΡΝΤ

Ο Λέων Τολστόη, κόσμος και ήλιος θερμουργός, πατήρ θεών και ανθρώπων

Ο Sigmund Freud

Ο Άγγελος Σικελιανός

Ο Αρίσταρχος των ηδονών και ο Κ.Π.Καβάφης

Ο Μαρξ

Ο Λένιν

Ο ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ

Ο ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ

Ο Böhme

O ΝΙΤΣΕ

O Victor Hugo

O ΜΩΑΜΕΘ

Ο Ιησούς ΧΡΙΣΤΟΣ

Και ακόμη προ ολίγων ετών οι Essenin, Μαγιακόβσκη, Block (και θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλους) ως παίδες εν τη καμίνω – έκαστος στην ιδική του γλώσσα – έστω και αν όλοι δεν συμφωνούσαν μεταξύ των , άπαντες , εν τη ΚΑΜΙΝΩ ΕΨΑΛΛΑΝ και σήμερον ακόμη ψάλλουν, με λόγια που μεθερμηνευόμενα - όχι από τους ορθολογιστάς – το ίδιο νόημα, κατά βάθος, έχουν, απαράλλακτα όπως οι συγγενικές – τουτέστιν οι από τα ίδια καύσιμα – φωτιές, όπου και αν καίνε, την ίδια φλόγα κάνουν. Και οι παίδες εξακολουθούν την μέρα και την νύκτα, (όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, μεσ’ στις ψυχές σας σκύβοντας θα τους ακούστε) οι τίμιοι παίδες εξακολουθούν να ψάλλουν. Και ενώ οι φλόγες της πυράς, περιδινούμεναι γύρω από τα σώματά των (ω Ιωάννα ντ’ Αρκ! Ω ΑΘΑΝΑΣΗ ΔΙΑΚΟ!)... "

( αποσπασματα των δυο ποιηματων του Ανδρεα Εμπειρικου, απο την "ΟΚΤΑΝΑ" )

* * * * * * *

- Ανοιξτε τα παραθυρα, ανοιξτε τις ψυχες

φωτοστεφης ο ΚΕΡΟΥΑΚ διαβαινει, πινοντας το νεκταρ της καθημερινης ζωης παντου οπου το βρισκει

*

- Το λεγω και θα το ξαναπω πολλακις

ειναι μεγαλος ποιητης ο Κωστας ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

*

"Προσεπαθησα να εφαρμοσω εις την ζωη μου ολα οσα προσεπαθησε να κανει ο Τολστοη αρνουμενος τον πλουτον του πατρος".

*

- Ειμουν στα νειατα μου τολστο'ι'στης

ειλικρινης ρωσσομαθης απλος γεροδεμενος

Φορουσα ρουσσικα πουκαμισα και μποτες

Ωργωνα το φθινοπωρο εις το πλευρο των χωρικων

Το θερος ειμουν θεριστης...

*

"δεν παρεδεχθην καμιαν συντηρητικην στασιν και προσηλωσιν εις νεκρα στοιχεια που αλλοι νομιζουν ιδεωδη"

*

[... ] Αρχισα απο πολυ νωρις να απαρνουμαι την κοινωνικη ψευτια και αδικια και ολα αυτα τα δεινα που συσσωρευονται εν ονοματι πλαστων ιδεων, απανθρωπων.

*

"Παλαιοτερα ειχα απολυτα προσχωρησει στον μαρξισμον, ειχα βαθυτατα συγκινηθει απο την Ρωσσικη επανασταση"

(ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ)

σημ. του blogger :

- "Πολλοι 'ξεμπερδευουν' με τον Εμπειρικο, χαρακτηριζοντας τον ως 'εστετ'. Σε αλλες εποχες, με κυριαρχα τα λα'ι'κιστικα και 'αυριανιστικα' προτυπα, θα μπορουσαν να κατακεραυνωθουν οι αποψεις του ως 'ελιτιστικες και αντιδραστικες'. Σημερα, τα ευρυτερα στρωματα, ακομα και των νεων, απλως τις αγνοουν γενικως, οπως και την ποιηση εξαλλου. Το αιτημα ουσιαστικης παιδειας, το ελλειμα ευρυτερης καλλιεργειας, η απουσια ενος συλλογικου οραματος αποτελουν παθογενειες του κοινωνικοπολιτικου μας συστηματος, που ως ενα βαθμο επισημαινονταν στην τελευταια παρεμβαση του, για τις εκλογες της 17ης Νοεμβριου του 1974, οπου εκανε (σημ. νοειται ο Εμπειρικος) διαχωρισμο μεταξυ ενος τυχοδιωκτικου, δημαγωγικου, μικροαστικης εμπνευσεως ψευδοσοσιαλισμου και μιας 'μακρας επιπονου και ηρωικης πορειας προς τον πραγματικον σοσιαλισμον" (Η ΑΥΓΗ, 10.6.01).

(του ΚΩΣΤΑ ΚΡΕΜΜΥΔΑ, ποιητη και δοκιμιογραφου, περιοδικο 'ΟΥΤΟΠΙΑ', τευχος 49, μαρτ.-απρ. 2002, αφιερωμα στον Ανδρεα Εμπειρικο)

- οι υπογραμμισεις με κεφαλaiα γραμματα ειναι του blogger

* * *

Η αναρτηση αφιερωνεται σε... "γνωστους αγνωστους" ποιητες της σημερον

καθως και σε... "γνωστους αγνωστους" διαχειριστες ποιητικων ιστολογιων...

CHARLES BAUDELAIRE

...αφιερωνεται

SPLEEN

Ειμαι σαν καποιο βασιλια σε μια σκοτεινη χωρα,

πλουσιον, αλλα χωρις ισχυ, νεον, αλλα απο τωρα

γερο, που τους παιδαγωγους φευγει, περιφρονει,

και την ανια του να διωξει ματαιοπονει

μ' οσες μπαλαντες απαγγελει ο γελωτοποιος του.

Τιποτε δε φαιδρυνει πια το μετωπο του αρρωστου,

ουτε οι κυριες ημιγυμνες, που ειν' ετοιμες να πουν,

αν το θελησει, πως πολυ-πολυ τον αγαπουν,

ουτε η αγελη των σκυλιων, οι ιερακες, το κυνηγι,

ουτε ο λαος, προστρεχοντας, η πορτα οταν ανοιγει.

Γινεται μνημα το βαρυ κρεβατι του, κι αυτος,

χωρις ενα χαμογελο, σερνεται σκελετος.

Χρυσαφι κι αν του φτιανουν οι σοφοι, δε θα μπορεσουν

το σαπισμενο του ειναι-του στοιχε'ιο ν' αφαιρεσουν,

και με τα αιματινα λουτρα, τεχνη ρωμα'ι'κη,

ιδιοτροπια των ισχυρων τοτε γεροντικη,

να δωσουνε θερμοτητα σ' αυτο το πτωμα που εχει

μονο της Ληθης το νερο στις φλεβες του και τρεχει.

μτφ. Κωστας Καρυωτακης

* * * * * * *

περι του... < ποιηματος > ...του Καρυωτακη

" Στο αγαλμα της... < Ελευθεριας > ...που φωτιζει τον Κοσμο "

απο τον... < Χριστο > ... Αλεξιου, πρωην καθηγητη της Νεοελληνικης Φιλολογιας,

του Παν/μιου Birmingham

ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ

... αφιερωνεται

Θυμουμαι πως μ' αντικρυσες...

Θυμουμαι πως μ' αντικρυσες την πρωτη

φορα ταραζοντας-μου την καρδια'

δε σου ανθουσε στην οψη η πρωτη νιοτη,

δε φανταζε η περηφανη ομορφια,

μα καποια κρυφια λαμπαζε ωραιοτη

καθρεφτισμενη σε απαλη ματια.

Ενιωσα : εμπρος μου σ' ειχε η Μοιρα στειλει

σαν ενα αργα φτασμενο θειο Απριλη !..

Και με αρπαξες' αλλα οχι οπως η μπορα

την που διψα γι' ανταρες νεα ψυχη'

με δροσισες καθως δροσα τη χωρα

η καρπερη ανοιξιατικη βροχη'

απλη και ταπεινη, μα πλουτοφορα,

σε μια ζωη ηρθες σκοτεινη, φτωχη,

την ανοιξες στον ηλιο, στη γαληνη

που σε οσους αγαπα ο θεος τα δινει !..

Και κοντα σου περασαν τοσα χρονια -

ευτυχισμενα πως να μην τα πω?

Αν ειναι η αγαπη αθολωτη κ' η ομονοια,

το βαθυ τους συ μ' εμαθες σκοπο'

αν η ζωη ειναι αστειρευτη κ' αιωνια,

τον πιο ομορφο της χαρισες καρπο !

Ω !.. μια ματια σου μονο ησυχασμενη

ποση μεσα μου ανταρα δε σωπαινει !..

Ευλογημενη ας ειναι η ωρα εμπρος μου

που σ' εβγαλε γλυκεια κ' ευγενικη'

γλυκο μυστηριο μου ανοιξες του κοσμου,

μια απολαμπιδα απο χαρα θε'ι'κη,

σπορος δικος σου ο,τι σαλευει εντος μου,

χαρα δικη σου ο,τι βλασταινει εκει !

Ω, ας σε αφησει η Μοιρα ως σ' εχει στειλει

κοντα μου παντα αμαραντον Απριλη !..

* * * * * * *

... < Κωστας > ...Χατζοπουλος !

της

... < Ερης > ...Σταυροπουλου-Αλεξιου,

καθηγητριας της Νεοελληνικης Φιλολογιας

στο Παν/μιο Αθηνων, ερευνητριας.

* * *

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ !

Ο ΑΜΑΝΕΣ ΤΗΣ ΜΗΔΕΙΑΣ

[...]

Τα λεγομενα του Αριστοτελη τα σχετικα με την τραγωδια ειναι γνωστα. Θ' αναφερω εδω τα πιο σπουδαια.

Η τραγωδια, λεει, ειναι μια "μιμησις πραξεως σπουδαιας... δια ελεου και φοβου περαινουσα την των τοιουτων παθηματων καθαρσιν ". Ηταν αρχικα

" αυτοσχεδιαστικη " και " σατυρικη ", δηλαδη, ακολαστη, και ξεπηδησε " απο των εξαρχοντων τον διθυραμβον ", επειτα αναπτυσσοταν σιγα - σιγα εως οτου " επαυσατο, επει εσχε την εαυτης φυσιν ". Δεν ειχε αρχικα παρα εναν μοναχα ηθοποιο, τον ποιητη τον ιδιο. Ο Αισχυλος εισηγαγε το δευτερο ηθοποιο, κι ο Σοφοκλης τον τριτο. Ενα χαρακτηριστικο της τραγικης πλοκης, ειναι η " αναγνωρισις ", δηλαδη, μια " εξ αγνοιας εις γνωσιν μεταβολη ", κι εν' αλλο η " περιπετεια ", δηλαδη, " η εις τουναντιον των πραττομενων μεταβολη ". [... ]

Η τραγωδια, κατα τον Αριστοτελη, ειναι μια μιμηση. Κατω απο το φως της νεωτερης ανθρωπολογιας, ειμαστε σε θεση να πουμε, πως ο πυρηνας τοσο της τραγωδιας οσο και της ποιησης, βρισκεται στο μιμητικο χορο της πρωτογονης κοινωνιας.

Τι θα πει, ομως, μιμητικος χορος? Ας παρουμε ενα παραδειγμα.

Τα κοριτσια μιας πρωτογονης φυλης, καλλιεργουνε τους αγρους. Το νεαρο σπαρτο κινδυνευει να ρημαχτει απο τους ανοιξιατικους ανεμους. Για ν' αποτρεψουν τον κινδυνο αυτο, τα κοριτσια χορευουν, μιμουμενα με τα κορμια τους την ορμη του ανεμου και το μεγαλωμα του σπαρτου, και χορευοντας τραγουδανε, παρακαλωντας το σπαρτο να κανει κ' εκεινο το ιδιο.

Αυτος ειναι ο μιμητικος χορος. Οι χορευτες πραγματοποιουν με τη φαντασια τους την εκπληρωση της θελησης τους. Πιστευουν πως με τη μιμητικη μαγεια του χορου, μπορουνε ν' αναγκασουν τη φυση να κανει οτι θελουνε. Η πιστη αυτη ειναι βεβαια λαθεμενη. Ο χορος, δεν μπορει ναχει καμμιαν αμεση επιδραση πανω στη φυση. Μπορει, ομως, να επιδρασει στα ιδια τα κοριτσια, που, εμπνευσμενα απ' το χορο, γυριζουν στη δουλεια τους με περισσοτερη εμπιστοσυνη, και ετσι με περισσοτερη ενεργεια. Κι επομενως ο χορος ασκει καποια επιδραση και στο σπαρτο. Ο χορος αλλαζει την υποκειμενικη των σταση απεναντι στο περιβαλλον τους, και ετσι αλλαζει εμμεσα και το περιβαλλον.

[... ]

( μουσικη Τακη Φαραζη )

... προτιμηστε να το δειτε στο you tube...

[... ]

Με την κατοπινη εξελιξη της πρωτογονης κοινωνιας, οι τελετες αλλαξαν το χαραχτηρα τους. Οι πιο σπουδαιες απο τις αλλαγες ητανε δυο.

Πρωτα χωριστηκαν τα δυο φυλα. Η ενηλικωση του καθε φυλου εγινε μια μυστικη τελετη, οπου απαγορευονταν αυστηρα η συμμετοχη του αλλου, με αποτελεσμα να διαφοροποιηθουν οι δυο τελετες. Η ενηλικιωση των κοριτσιων διατηρησε τη σχεση της με την καλλιεργεια της γης, που παρεμενε ακομα καθηκον των γυναικων. Απο τετοιες τελετες εξελιχτηκε στην προ'ι'στορικη Ελλαδα, το πανηγυρι που μας ειναι γνωστο με το ονομα Θεσμοφοριαζουσες, μια μυστικη γιορτη των γυναικων' και φαινεται πως απο μια τοπικη γιορτη των Θεσμοφοριων αναπτυχθηκε στην ιστορικη εποχη, η πιο γνωστη απ' ολες τις αρχαιες γιορτες, τα Ελευσινια Μυστηρια. Η ενηλικιωση των αγοριων προσαρμοστηκε στις αναγκες του πολεμου, και ετσι εγινε μια δικιμασια στρατιωτικης και αθλητικης υπομονης, ιδιαιτερα στη Σπαρτη και στην Κρητη. Απο τετοιες τελετες εξελιχτηκαν τα Ολυμπια και τ' αλλα αθλητικα πανηγυρια. [... ]

Η δευτερη αλλαγη, ηταν η εξελιξη της μυητικης εταιριας, που βρισκεται σε πολλα μερη της Εγγυς Ανατολης, συνδεμενη με την ιερατικη βασιλεια. Η μυητικη εταιρια, ο Διονυσιακος θιασος της αρχαιας Ελλαδας, ειναι μια ομαδα απο αντρες η γυναικες, που συναντιουνται κρυφα εξω απο την πολη, και τελουν εκει μυστικες τελετες, που κατεβαινουν απο τις τελετες της πρωτογονης ενηλικιωσης. Επικεφαλης τους ειναι ενας ιερεας, που ενσαρκωνει το θεο. Κατα τη διαρκεια των τελετων οι θιασωτες γινονται ενθεοι, δηλαδη εκστατικοι. Προξενουνε την εκσταση με τεχνητα μεσα, λογου χαρη, τρωγουν τα φυλλα του κισσου η της δαφνης. Ειναι γεγονος, πως τα φυτα αυτα ειναι τοξικα, και οποιος τα τρωγει, υποκειται σε ψευδαισθησεις. Στην κατασταση αυτη παρακρουονται οι θιασωτες, και ενας τους σκοτωνεται απο τους αλλους. Ο θανατος του σημαινει, πως ο θεος που τον κατεχει πεθαινει και ξαναγεννιεται.

[... ]

( αποσπασματα απο: " Διαλεξεις για τον Αρχαιο Ελληνικο Πολιτισμο - η γενεση της τραγωδιας ", του GEORGE THOMSON - ελληνιστη καθηγητη στο Παν/μιο του Μπιρμιγχαμ, εκδ. " Εκδοτικον Ινστιτουτον Αθηνων ", αθηνα 1961-62 )

σημ. του blogger : οι διαλεξεις αυτες δοθηκαν στο θεατρο " Κοτοπουλη - Rex ", σε απταιστη νεοελληνικη γλωσσα - της οποιας ο καθηγητης ηταν αριστος γνωστης - στο καταμεστο θεατρο!..

Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ, ΤΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ... Ω! ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ( ΙΙ )

... μικρο δειγμα κουλτουριαρικου κειμενου,

επιλογη Περικλη Σφυριδη

" Ο ( ποιητης ταδε ) ενδιαφερεται για την ιχνηλατηση του 'στοιχειου' εκεινου, που κατα τροπο σταθερο, σε ολες τις εποχες της ιστοριας του ανθρωπου κυοφορειται παραμενοντας διαρκως 'ανεκφραστο', εντελει συνεχως διαφευγον, 'ελαχιστον με φωνες ολου'. 'Της απεραντοσυνης ομως το α-υλον ειναι το μονο βλεμμα το εκπληκτο παντα'. Η συλληψη αυτη, του 'α-υλου νευματος της απεραντοσυνης' κυοφορειται απο την εκαστοτε αναγωγη των ιδιωτικων βιωματων του ποιητη και του αποκρυσταλλωματος των εμπειριων του ανθρωπου, θεωρουμενου στην ολοτητα του, σε μια (ευρυτατη) συμπαντικη ρο'ι'κοτητα "

περ. " Το Τραμ ", αρ. 2, 1987, σελ.58

* *

Σφυριδης : Ντινο, πριν προχωρησουμε στη συζητηση μας για τη γλωσσα των σημερινων κουλτουριαηδων, θα ηθελα να μου πεις ποιους θεωρεις κουλτουριαρηδες.

Χρισιανοπουλος : Κουλτουριαρηδες ειναι οι διανοουμενοι που δινουν μεγαλυτερη σημασια στη γνωση και την πληροφορηση και λιγοτερη στο αισθημα και το βιωμα. Ο,τι εμαθαν η δεν εμαθαν εχει γι' αυτους μεγαλυτερη αξια απο τη σκεψη. [... ]. Σε τελικη αναλυση κουλτουριαρηδες ειναι οι ψευτομορφωμενοι. [... ].

( του Ντινου Χριστιανοπουλου απο " Τα αλαμπουρνεζικα η, η γλωσσα των σημερινων κουλτουριαρηδων " )

----------

Γιωργος Χρονας : ... υπηρξαν πολλοι ερωτες στη ζωη σας που τους θυμαστε τωρα? ...

Χριστιανοπουλος : ... Δηλαδη πιο πολυ ερωτευομουν κρυφα καποιους ανθρωπους, αυτοι δεν το επαιρναν ποτε χαμπαρι, αυτο εμενα με τσακισε, με τυραννησε και παρηλθε. [... ]. Γιατι ειναι πιο ευκολο το βαλε και το βγαλε. Το πιο δυσκολο ειναι να μην το βαζεις και να μην στο βαζουν ποτε. Εκει σε θελω.

απο συνεντευξη του Ντινου Χριστιανοπουλου

στον Γιωργο Χρονα που δημοσιευτηκε στην εβδομαδιαια

εκδοση του περιοδικου LiFO, αθηνα 27/9 - 3/10/2007

Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ, ΤΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ... Ω! ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

Σφυριδης :Και η γλωσσα των κουλτουριαρηδων?

Χριστιανοπουλος : Αυτο που σημερα λεμε γλωσσα των κουλτουριαρηδων ειναι ενα κουρκουτι απο νεοκοπες λεξεις, απο ξενες αμεταφραστες λεξεις και απο λεξεις παρμενες απο τις διαφορες επιστημες, λ.χ. η μεταστοιχειωση της ντεμι νομενκλατουρας. Μ' ενα τετοιο κουρκουτι, στο τελος δε βγαζουν νοημα ουτε αυτοι ουτε φυσικα κι εμεις. [... ].

Σφυριδης : Θα ηθελα να σου θεσω ενα ερωτημα. Οπως αποδεχομαστε την ερμητικη γραφη ορισμενων ποιητων, γιατι να μην αποδεχτουμε και το δυσνοητο τροπο γραφης των κουλτουριαρηδων?

Χριστιανοπουλος : Απο μια αποψη, κι ο ποιητης θα επρεπε, οποιαδηποτε τεχνοτροπια κι αν ακολουθει, να γραφει κατα τροπο κατανοητο, για να μπορει ο αναγνωστης να τον καταλαβαινει. Γιατι, τι να την κανω την οποιαδηποτε ποιηση, οταν εχει κοπει η γεφυρα της επικοινωνιας? Τι να τα κανω τα ερμητικα ποιηματα, οταν δεν τα καταλαβαινει κανεις? Κι αφου δε μου λενε τιποτε, πως ειναι δυνατον να με συγκινησουν? Βεβαια ο ποιητης εχει τη δικαιολογια οτι γραφει για να εκφρασει τον εαυτο του, αν και παλι θα ελεγα οτι ενας ποιητης που εκφραζεται ερημην του αναγνωστη, τι σο'ι' ποιητης ειναι? [... ].

Σφυριδης: Ποιες θεωρεις ως αιτιες του φαινομενου αυτου, εκτος απο την ημιμαθεια, που ηδη ανεφερες?

Χριστιανοπουλος : Νομιζω πως το κακο αυτο, που ολο και φουντωνει, οφειλεται οχι μονο στην ημιμαθεια των περισσοτερων κουλτουριαρηδων αλλα και στον εγωισμο τους. Δε θα μπορεσουν ποτε οι ανθρωποι αυτοι να ακουνε περισσοτερο απ' οσο μιλουνε, να σκεφτονται περισσοτερο απ' οσο γραφουν, και να περνουν καθε πληροφορια απο το κοσκινο της κρισης. Για να συμβει αυτο πρεπει κανεις να ειναι ταπεινος, να μη νομιζει πως αυτος τα ξερει ολα και κανεις αλλος. [... ].

( 3 αποσπασματα απο, " ΤΑ ΑΛΑΜΠΟΥΡΝΕΖΙΚΑ Η, Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗΔΩΝ " του Ντινου Χριστιανοπουλου )

αφιερωνεται... ξερουν αυτοι...