Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σαρανταρης γ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σαρανταρης γ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ


Lied


Έφυγες απ' την καρδιά μου
τόσο αθόρυβα !...
Είδα και δεν πρόφθασα
σαν ζήτησα την αναπνοή σου'
τίποτα δεν άφησες απο σένα,
και την ενθύμηση κουβάλησες μαζί σου
για να μην ξέρω πια να σ' αγαπώ.




Τα Λιγόζωα Όνειρα

Τα λιγόζωα όνειρα
που κλείνουν κάπου
το παραμυθένιο τους ταξίδι,
σε μιάν άχνα τα τυλίγει η λήθη
τα σκεπάζει,
μην τα μάτια τα ιδούνε
μην τα μάτια θυμηθούνε...


 (1933 )





σημ. του blogger :

Το video !.. Ειναι κλεμμενο απο ενα φιλικο blog.
Ζητω κατ΄αρχας συγνωμην για τη κλοπη κι ελπιζω
να μου δοθει συγχωρηση.

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

Δειλος τοι ανηρ φιλον αλλοτε αλλον ποιειται.

(Ησιοδος)


Ομοφροσυνη φιλιην ποιει.

(Δημοκριτος)





<<< του KARL - GEORG HIRSCH



















- * - * - * -


Ακομα δε μπορεσα να χυσω ενα δακρυ


Ακομα δε μπορεσα να χυσω ενα δακρυ
Πανω στην καταστροφη
Δεν κυτταξα ακομα καλα τους πεθαμενους
Δεν προφθασα να δω πως λειπουνε
Απο τη συντροφια μου
Πως εχασα τον αγερα που εγω αναπνεω
Και πως η μουσικη των λουλουδιων
Ο βομβος των ονοματων που εχουνε τα πραματα
Δεν ερχεται στ' αυτια τους
Ακομα δε χλιμιντρησαν τ' αλογα
Που θα με φερουν πλα'ι' τους
Να τους μιλησω
Να κλαψω μαζι τους
Κι' υστερα να τους σηκωσω ορθιους
Ολοι να σηκωθουμε σαν ενας ανθρωπος
Σαν τιποτα να μην εχει γινει
Σαν η μαχη να μην ειχε περασει πανω απο τα κεφαλια μας.

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ


ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ


Ερωτιαρικα παιγνιδια
Φιλι'α και φιλι'α
Στηθια κοριτσιων γυναικων
Κρινα και ροδα

Η μνημη μου νιωθει ενα χαδι
Λουζω τα ματια
Αφηνω τα χερια
Στο πιο καθαρο νερο.

Ανεβαινω σ' ενα γαλαζιο βουνο
(Μια θαλασσα κοιταζω
Που με προσεχει)
Φτανω στην κορυφη
Ανελπιστον ουρανο -
Και αντικρυζω τα συννεφα

Κι αναμεσα στα συννεφα τα χρονια μου
Ακεραια


ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ


Η πιο γλυκεια παρθενα
Στολιζει το δωματιο
Ευφραινει την περισυλλογη

Ας πουμε πως ειμαστε ευτυχεις

Κι' ειναι η σειρα μας
Να βρεθουμε αθανατοι
Να φιλησουμε την ομορφια
Στα χειλη
Και στο λεπτο της φορεμα.