Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

ΠΟΝΤΙΚΑΣ ΜΑΡΙΟΣ





Αναφώνησε δε ο Θεός απαυδισμένος: "Ρε, δεν πάτε όλοι σας να συνευρεθείτε (αλλιώς το είπε) μ' έχετε πρήξει πια". Και φωνή τραχειά, εξίσου απαυδισμένη, απάντησε στα ίσα: "Να πας εσύ να συνευρεθείς" (άλλο ρήμα ακούστηκε). Και αφού το σκέφτηκε ο Θεός, πήγε. Για μέρες δεν μπορούσε να καθίσει μεγαλοπρεπώς στο θρόνο του. Είχε δε ένα χαμόγελο, μα τι χαμόγελο. Απερίγραπτο και ανεικονικό. Θα δούμε τώρα.



Οι αστυνομικοί των Ειδικών Δυνάμεων στέκονταν απέναντί μας αρματωμένοι και ακίνητοι, σαν πύργοι σιδερόφρακτοι, φυτεμένοι στην άσφαλτο. Εμείς φωνάζαμε "μπάτσοι - γουρούνια - δολοφόνοι" φωνάζαμε και "προδότες - πολιτικοί - θα μπείτε - φυλακή" φωνάζαμε "ουουουου", ώσπου εμφανίστηκαν οι πρώτοι πολιτικοί, περιστοιχισμένοι από τους μπράβους τους. Ανάμεσά τους αναγνωρίσαμε κάποιους δημοσιογράφους. Ξεσπάσαμε. Ο,τι χυδαιότερο σκεφτόταν κάποιος το φώναζε, "γαμήσου στον έναν, κωλόγρια στην άλλη, πού τα βρήκες μωρή κότα τα χρυσαφικά" - τέτοια πράγματα. Και ξαφνικά, οι άντρες των Ειδικών Δυνάμεων άρχισαν να μας πετούν ντομάτες. Οπισθοχωρήσαμε βλαστημώντας. Κάποιοι αγρίεψαν και απαιτούσαν ρίψη δακρυγόνων, τι μας περάσατε ρε μαλάκες, πλατς - πλαφ, βροχή οι ντομάτες στα μούτρα, στα ρούχα μας, όλα βάφτηκαν κόκκινα. Πού τις είχαν κρύψει τόσες ντομάτες; Διαλυθήκαμε, ο αιφνιδιασμός ήταν τέλειος. Αυτό. "Και θ' αγωνιστούμε για να μην επαναληφθεί", είπε αποχωρώντας η κυρία Κωνσταντίνα Κανδαύλη-Παπαπέτρου, της οποίας η πρώτη εκ μητρός εξαδέλφη, η Αύρα, συζούσε με τη φίλη της Αλεξάνδρα, εξαιρετική πιανίστρια, είχαν δε και οι δυό αδυναμία στις καρδερίνες και στα καναρίνια, το σπίτι τους ήταν γεμάτο κλουβιά και, όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, άνοιξαν τις πορτούλες των κλουβιών και τα παράθυρα του σπιτιού, και πέταξαν τα πουλιά ελεύθερα, στον κατεχόμενο πλέον αέρα.



Οι υποθέσεις είναι πολλές, θα εξετασθεί όμως μια: έστω ότι πωλούνται οι χώρες, δηλαδή μια χώρα ή ένας κροίσος αγοράζει μια άλλη χώρα. Στα συμβόλαια αγοραπωλησίας θα περιληφθούν και οι τιμητικές φρουρές; Θα πωληθούν οι φρουροί στην Κόκκινη Πλατεία της Μόσχας;  Θα πωληθούν οι φρουροί της Βασίλισσας της Αγγλίας στο Μπάκιγχαμ, οι footguards και οι horseguards; Θα πωληθούν οι Σκωτσέζοι φρουροί με τα κιλτ; Ή θα πωληθούν οι Ελβετοί Φρουροί του Βατικανού; Η Βασιλική φρουρά της Ισπανίας, της Δανίας; Και βέβαια οι Εύζωνοι - θα πωληθούν κι αυτοί μαζί με τη χώρα;



(από : "ΚΟΥΤΑΜΑΡΕΣ (ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΞΥΠΝΑΔΑ) - Στη Βίκυ πάλι; Στη Βίκυ / τόμος α', εκδ. ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, αθήνα - 2012, σελίδες 11, 23 και 43)


Κι... > Ε Δ Ω < ... 



Δεν υπάρχουν σχόλια: