Δηλωνεται κατηγορηματικα οτι, ολα τα δημοσιευομενα ποιηματα, αποσπασματα ποιηματων η, και στιχοι κ.λπ. λογοτεχνικα κειμενα ειναι απο εντυπες εκδοσεις ευρισκομενες στη κατοχη του διαχειριστη αυτου του ιστολογιου. Σε οποιαδηποτε αλλη περιπτωση, γινεται link κατ' ευθειαν στα ιστολογια στα οποια βρισκονται και οχι αναδημοσιευση τους, ακομη κι αν δεν υπαρχει σχετικο απαγορευτικο σημα.

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013


...χρειάζεται ένα γλυκό νανούρισμα 
για να είναι τα όνειρα γλυκά με μιά πανσέληνο σαν την αποψινή!




Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

W. H. AUDEN (Γ. Χ. ΩΝΤΕΝ)






Στη σκιά του Βασίλη Διοσκουρίδη

A blank I loves blanky a blank you
(Auden, "One Circumlocution")



ΠΕΝΘΙΜΟ ΜΠΛΟΥΖ


Κόψτε τα τηλέφωνα, πάψτε τα ρολόγια,
Το πιάνο κλείστε, πνίξτε τύμπανα και λόγια.
Δώστε ένα κόκαλο στο σκύλο να ησυχάσει.
Ο θρήνος άρχισε, το φέρετρο ας περάσει.

Τ' αεροπλάνα από πάνω μας στενάζουν
"Πέθανε τώρα αυτός" στον ουρανό να γράψουν.
Μαβιές κορδέλες βάλτε στ' άσπρα περιστέρια,
Οι τροχονόμοι μαύρα γάντια έχουν στα χέρια.

Ανατολή και δύση μου, βορρά και νότε,
Χαρά της Κυριακής, της εβδομάδας μόχθε.
Ήσουν φωνή, τραγούδι μου, μέρα, σκοτάδι,
Πίστευα αιώνια τη δική μας την αγάπη...

Τ' αστέρια δεν τα λαχταρώ, πάρτε τα, σβήστε'
Τον ήλιο ρίξτε τον και το φεγγάρι κρύψτε.
Αδειάστε τον ωκεανό, κάψτε τα δάση,
Τίποτε πιά καλό, ποτέ, δε θα χαράξει.

[1936]


[Από : ειδική έκδοση, εκτός εμπορίου, για τη συμπλήρωση ενός έτους από τον θάνατο του Βασίλη Διοσκουρίδη (5.4.1941 - 20.12.2011) - μτφ. ΕΡΡΙΚΟΣ ΣΟΦΡΑΣ - έκδ. "Το Ροδακιό" - Δεκ. 2012 - εξώφυλλο ΧΛΟΗ ΟΜΠΟΛΕΝΣΚΙ - αντίτυπο 417/800]







Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

ROUND MIDNIGHT




Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013


Μέχρι το πρωί





Καλό βράδυ!






Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΡΟΥΝΙΑΣ



ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ


Το πλοίο της αγάπης
όλους μας είχε πάνω του
επιβάτες χωρίς αποσκευές
και μ' άγνωστο προορισμό
χαρούμενοι στην πίστη
πως ο άνεμος
είναι μαζί-μας
τα κύματα πάντοτε μπρος
ποτέ πίσω στη γη την ποτισμένη
φωνές παιδιών χαμένων

Αλλού μας περιμένουν τα πουλιά
τα χρωματιστά-τους τραγούδια
και άνθρωποι γελαστοί χρυσά σπίτια
να μας χαρίσουν

Το παντοτινό μας τράβηξε
μακριά απ' τους τόπους της φθοράς
γιατί τα αισθήματα
μένουν ύστερά-μας
κι είναι τα υλικά του καραβιού
που κι αν βουλιάξει στον ασάλευτο βυθό
εκείνο ολοένα ταξιδεύει
πράσινα φύκια άμμο πέτρες σέρνοντας

(από τη συλλογή : "ΧΝΑΡΙΑ ΛΑΦΡΙΑ", έκδ. "Το Ροδακιό" - αθήνα Ιαν. 2013 / σ. 32)




* * * * * * *





στροβιλισμοί...

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

ΤΑΣΟΣ ΖΕΡΒΟΣ ( UPDATED )



Η ΓΕΝΙΚΗ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΣ ΤΩΝ ΦΕΛΛΩΝ


Ποιός είπε πως οι φελλοί δεν ωφελούν;

Ύλη ελαστική, οσμή ουδετέρα, αδιάβροχη
σ' όλες τις καταστάσεις,
κατάλληλη για επενδύσεις, για μονώσεις
και γι' αλιεία, σε θολά - κατ' εξοχήν - νερά...

Αρέσουν σ' όσους θέλουν να πατούν σε φελλοτάπητες
ή και σ' αυτούς που θέλουν
- για τη δική τους τη βαρύτητα -
ένα μέτρο να συμφέρει...

Ναι, τους αρέσουν... Γιατί έτσι που επιπλέουν στη σειρά,
όλοι φελλοί σε κάθε μέγεθος,
γαλήνη τους γεμίζουν κι ησυχία,
γιατί με λίγη πίεση,
είναι άριστοι οι φελλοί στη μόνωση
από θερμότητα, υγρασία, ήχους και αλήθεια,
γιατί ποτέ-τους δεν θ' αφήσουν να φανούν 
των κρατικών δεξαμενών οι πάτοι...

Έτσι εν τέλει οι φελλοί ωφελούν.

Παίρνουν κι αυτοί, στον τόπο αυτό,
βαρύτητα. Και μάλιστα φροντίζουν να τονίζουν
ότι κατάγονται απ' τη δρυ...

Γι' αυτό όση τρικυμία κι αν σηκωθεί
στον τόπο αυτό
δεν θα ξεράσει τους φελλούς στις άκρες...

Γιατί με τόσες θάλασσες,
τόσες ακτές από αιώνες εθισμένες
να εξοστρακίζουν τα πιό καλά μας κύματα
υπόγεια ρεύματα κι ασήμαντοι θα υποκλέπτουνε τη νίκη
και τους φελλούς θα σώζουν πάλι μεσοπέλαγα...


(από τη συλλογή  : "ΕΦΟΔΟΣ" (1956 - 1980) - "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ", έκδ. "Το Ροδακιό", αθήνα Φεβρ. 2004 / σ. 156-157)








Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

ΝΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ


Ανάμεσα στον πόθο και τον σπασμό

Τ. Σ. Έλιοτ "Οι κούφιοι άνθρωποι"



ΟΙ ΦΟΙΝΙΚΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ


Ο ομιλητής έλεγε για τη Septuaginta
και για την έννοια του "καθαρού λόγου"
στο παλιό συνοδικό της αρχιεπισκοπής.
Το πρόσωπό του ήταν στη σκιά
καθώς το μαλακό φως του φθινοπώρου
άναβε τους φοίνικες στο παράθυρο.
Σκεφτόμουν πως και οι δυό ακροβατούμε
ανάμεσα στον πόθο και τον σπασμό,
βουτηγμένοι στις χωριστές ζωές μας
και στην κοινή αναιμική ισχνή μας σχέση
μέσα απ' τα καλώδια,
που ξαφνικά ανάβει και φωτίζεται
όπως οι φοίνικες στο παράθυρο,
αφήνοντας όλα τ' άλλα στο σκοτάδι.


(από τη συλλογή : "ΠΡΟΣ ΑΜΥΔΡΑΝ ΙΔΕΑΝ", έκδ. "Το Ροδακιό" - αθήνα Απρίλιος 2013 / σ. 187)

σημ. του blogger : κλικ >>> Septuaginta





Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2013

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013




ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ


Η ΑΛΗΘΕΙΑ


Η αλήθεια. Τη σπατάλεψα του λατρεμού την πλάνη,
ξόανα, ριγμένα από ψηλά, μου θόλωναν τα φρένα,
φως λαγαρό του διάβα-σου το φως κ' εμένα κάνει,
τώρα ήρθ' η ώρα, δε γνωρίζω παρά μόνο Εσένα.

Στα χλωμιασμένα τ' άνθια εσύ το αχλώμιαστο βοτάνι,
μαινάδα ήταν η σκέψη μου, τη στύλωσες παρθένα
στη βραδιανή μου προσευχή με αυγερινό στεφάνι.
Τώρα ήρθ' η ώρα, δε γνωρίζω παρά μόνο Εσένα.

Μεσ' στης καρδιάς τα πιό βαθιά που ο λόγος δεν τα φτάνει,
καημός ασώματου παλμού γιά κάποια ωραία γέννα
που θα στήση αγνάντια μου το σώμα σου έχει υφάνει.
Τώρα ήρθ' η ώρα' δε γνωρίζω παρά μόνο Εσένα.


(Από τη συλλογή "Περάσματα και Χαιρετισμοί", αθήνα - 1931)


Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

HEINRICH HEINE





17

Τα δάκρυά-μου γεννούν λουλούδια
Με μιάν ολόγλυκη ευωδιά
Και γίνονται αηδονιών τραγούδια
Οι στεναγμοί μου απ' την καρδιά.

Κι αν μ' αγαπάς, όλα δικά σου
Τα λούλουδα! και στο μπαλκόνι
Και δίπλα στα παράθυρά σου
Θα γλυκοκελαϊδή τ' αηδόνι.


(Από : "ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ" του Heinrich Heine, μτφ. Νικόλαος Γεννηματάς, έκδ. "ΤΟ ΡΟΔΑΚΙΟ" - Νοέμβριος 1997)


Σάββατο, 1 Ιουνίου 2013

NATALIE MERCHANT


Καλημέρα, καλό μήνα!