ιστοριες παραλληλες...
... παντου τα ιδια!
το πρώτο διαδικτυακό δώρο που πήρα (άνοιξη 2011)
Κυριακή 28 Φεβρουαρίου 2010
Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010
" Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ...
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΧΩΡΑΣ ΦΤΩΧΗΣ. ΕΙΝΑΙ, ΠΡΩΤΑ ΑΠ' ΟΛΑ, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΧΩΡΑΣ ΛΕΗΛΑΤΗΜΕΝΗΣ. "
... απ' τον περιφερειακο καπιταλισμο!
... που, ομως, συνεχιζει να τραγουδα, να χορευει και,
να μαχεται!
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010
Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010
Τρίτη 16 Φεβρουαρίου 2010
... στο περιβολι !
... Θυμαμαι!
... Ενα χειμωνιατικο βραδυ του 1973,
μια παρεα βρισκομαστε, τακτικοι θαμωνες αλλωστε, στο περιβολι τ' Ουρανου, στην Πλακα. Ηταν 2.30 η ωρα, περιπου, το πρωι! Οι... ξενυχτηδες και οι ξενυχτισσες που ειχαμε μεινει μεχρι εκεινη την ωρα ειμαστε ελαχιστοι! Στο παλκο ανεβαινει ο ιδιοκτητης του μαγαζιου και κανει γνωστο οτι: "κοντα μας, με τη παρεα του, βρισκεται αποψε ο Αντωνης Καλογιαννης!"
Ηταν λιγο μετα που του επετρεψε το, τοτε, στρατιωτικο καθεστως την επιστροφη του στην Ελλαδα.
Χειροκροτηματα... !!!
Το "παιδι" απ' τη Καισαριανη ευχαριστει κι "αναγκαζεται" ν' ανεβει στο παλκο!
Και αρχιζει το τραγουδι του!
Χαμος... !!!
Ο μαγαζατορας ερχεται κοντα μας και, μας ψιθυριζει: " παιδια αποψε θα μεινετε μεχρι να... ξημερωσει! Μολις φυγουν μερικοι πελατες ακομη, ο Αντωνης θα τραγουδησει σολο, χωρις μικροφωνο, χωρις ορχηστρα, μονο με τη κιθαρα του, Θεοδωρακη!"
Ετσι κι εγινε!
... ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ!!!
"... τα γιασεμια, θυμαμαι, στολιζαν τα μπαλκονια! "
... και τ' αγιοκληματα, θυμαμαι, στολιζαν τη μεσοτοιχια!
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010
ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ!
...επειδη ο κινηματογραφος δεν ειναι ενα απλο και μονον βιομηχανικο προιον ευρειας καταναλωσεως αναλωσιμο. Ειναι και Τεχνη!
... που μπορει να φτασει στα ορια της Ποιησης!
αφιερωνεται στην ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΚΟΡΘΙΟΥ-ΑΝΔΡΟΥ, τους εμπνευστες και ιδρυτες της!
Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010
γεναριατικο σαββατοβραδο... με πανσεληνο!
Επειδη...
Επι αιωνας τωρα
Γνωριζομεν και Ποιησιν.
Ολη η Ευρωπαικη Λογοτεχνια πηγαζει απο εναν πολεμο... !
Μ' αυτα τα λογια ξεκινα το πρωτο μαθημα ο καθηγητης ενος Αμερικανικου Πανεπιστημιου ονοματι "ΑΘΗΝΑ" προς τους φοιτητες του, στο μυθιστορημα " το ανθρωπινο στιγμα " του Φιλιπ Ροθ!
Ας... ξεκινησουμε λοιπον!
" Τραγουδα το θυμο, θεα, του γονου του Πηλεα,
τον ερημοκαταρατο, που μπηκε τ' Αχιλλεα,
που μυρια τσ' Αχαιους κακα τους φορτωσεν ομαδι
και που 'πεψε πολλες ψυχες λεβεντικες στον Αδη
ηρωων, και παραδωκεν αυτους στους σκυλους λεια
κι ολων των ορνιων, κι η βουλη τελεστηκε του Δια
ως τ' ορισεν, απ' την αρχη που μπηκε ο γιος τ' Ατρεα
σ' εχθρητα με τον ξακουστο, τον θειον Αχιλλεα.
Και σ' εριδα ποιος των θεων τσ' εριξε τουτους ταχα;
Του Δια και Λητως ο γιος, κι η γι αφορμη μοναχα
που με το ρηγα εχολιασε' λοιμο κακο σκορπιζει
μες στο στρατο, και τους λαους θανατικο θεριζει,
γιατι του καταφρονεψε τον ιερεα Χρυση
Ατρειδης, που 'ρθεν εις αυτον την κορη του ν' αφησει
... "
( ΟΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ- Ραψωδια Α, μτφ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΨΥΧΟΥΝΤΑΚΗ, προλογος ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
ΑΛΕΞΙΟΥ, εκδ. Πανεπιστιμιακες Εκδοσεις Κρητης, Ηρακλειο 2003 )
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)