ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ

^

(δεντρο και ξερολιθια - 1963)

εγκαυματικη ζωγραφικη σε χαρτι

της... < Ajlan ! > ...

(διπλωματουχος της Ακαδημιας Καλων Τεχνων της Ρωμης)

... tanti baci !

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Σκληροι στοχοι ταγρυπνα ματια σου

πορτες γεματες αρνηση και δεν ανοιγουν,

σα να φορεις την παγερη δοξα μιας προτομης.

Θα σε φωναξω να παμε μαζι

να 'παγγειλω τα τελευταια ποιηματα μου

στους χωριατες της πατριδας μου,

για να μετρησω τ' αληθινο βαθος τους.

Το ξερεις...

κρατω στις τσεπες τα χειρογραφα μου

οπως οι αλλοι τα δαχτυλιδια τους

κι' αν ειναι να πεθανει κανεις,

καλλιτερα να κραταει στο στομα του

την αληθεια

σφιχτα κι' αμεταπιστα

σαν ενα κομματι ψωμι...

ΛΑ ΡΑ, ΛΑ ΡΑ, ΛΑ ΡΑ...

Χθες... ερωτευονταν με τη βοηθεια... αλχημιστικων ερωτικων ματζουνιων...

Σημερα... ερωτευονται με προστακτικες εντολες που εκπεμπονται... μεσω των ραδιοτηλεοπτικων συχνοτητων... βοηθουσης... της ειδικης υπηρεσιας της google και... της Πανσεληνου...

Αυριο... θα ερωτευονται με τη βοηθεια... χημικης καψουλας που θα πουλιεται στα φαρμακεια - κατοπιν ιατρικης συνταγης, σε τακτα χρονικα διαστηματα, οπως θα προβλεπει ο ειδικος νομος περι ερωτος - πακετο μ' ενα χαπακι... viagra, για αρσενικα και θηλυκα...

(ζωγραφικη : ajubel)

*******

adina : Ουτε που με κοιταζει !

Ποσο αλλαξε !

[... ]

nemorino : Ας χαιρεται η βαρβαρη

για λιγο ακομη με τον πονο μου.

Αυριο θα τελειωσει,

αυριο θα τελειωσει,

αυριο θα με αγαπησει.

[... ].

adina : Να σπασει θελει ο μπουμπουνας,

να πεταξει τα δεσμα του,

αλλα πιο βαρια απο πριν

στο τελος θα του φαινονται.

( πραξη πρωτη, σκηνη ογδοη, μτφ. λιμπρετου : Φωτεινη Βλαχοπουλου )

Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ...

χτιζει ανωγια και κατωγια...

Καλο βραδυ ναχετε

ΑΛΑ ΚΑΛΑ ΚΟΥΜΠΑ...

Νομιζω, ολοι θα συμφωνησουμε οτι η σημερινη Πανσεληνος, η πρωτη εαρινη του φετινου χρονου, ηταν... η ωραιοτερη ολων των εποχων.

Τα σκυλια ολη νυχτα, μεχρι και πριν λιγο το μεσημερι, δεν σταματησαν να... αλυχτουν.

Η Σεληνη ενθουσιασμενη... ελαμπε στον... καταγαλανο μεσημεριανο ουρανο.

Η ανακληση απο τα βαθη της μνημης γυναικων τε και ανδρων, περασμενων... ερωτων, που ξεκινησε ενα τετραημερο... πριν την ουρανια εμφανιση της, πληρως δικαιολογημενη.

Οι υμνοι, επι τετραημερο, προς την... Ουρανια κυριως, αλλα, και την Πανδημο Αφροδιτη, επισης.

Ελπιζοντας οτι η... ταραχη και η ερωτικη υμνολογια των ημερων αυτων θα κοπασει... τουλαχιστον μεχρι την επομενη εμφανιση της, γιατι ως γνωστον, λουλουδι δικο της ειναι ο ερωτας :

... και, καλα το pop corn...

(... υπηρξα κινηματογραφοφιλος)

αλλα, την... αλα καλα κουμπα... απορω,

πως διαολο τη θυμηθηκα ;..

ΒΟΚΚΑΚΙΟΣ

^
(rizzoli editore / milano 1950)

- Καμμια δεν κλαιει απαρηγορητα,

καμμια δεν ποναει σαν εμενα,

ματαια στεναζω, χαμενε μου ερωτα.

- Εκεινος που κινα τον ουρανο και τ' αστρα,

μ' εκανε για ευχαριστηση του

ωραια, θελκτικη, κομψη και ξελογιαστρα,

για να δωση στην απεικονιση του

σε καθε μεγα πνευμα κατω απ' τ' αστρα,

την ομορφια που υπαρχει στην υπαρξη του,

καθως και την ατελεια των θνητων

που δεν με καλογνωριζουν,

δεν με καλοδεχονται και με περιφρονουν.

- Παει πια εκεινος που μ' ειχε αγαπησει,

κι ολος χαρα, παιδουλα, στην αγκαλια

και στις σκεψεις του κλεισει,

και απ' τα ματια του ολος φωτια

τον καιρο που δεν ειχε κερδισει

ολον τον ξοδεψε εχοντας με αγκαλια,

κι εγω, ευγενικια, τον εκανα αξιο μου,

αλλα τωρα τον εχασα, ω συμφορα μου !

μονον εγω, αλλοι δεν τον θρηνουν.

- Ηρθε αργοτερα ενας νεος

περηφανος, αλαζονικος,

ευγενικος μαζι και γενναιος,

με κανει δικη του, κι απο λαθος αυτος

εγινε ζηλιαρης σπουδαιος'

για μενα, τη δυστυχη, τωρα ειναι χαμος

ξεροντας την αληθεια, πως ηρθα

για χαρα των πολλων, εγινα μονο δικη του,

κι οι πολλοι με ποθουν.

- Καταραμενη μοιρα, μακρια μου να ησουν,

οταν, για ν' αλλαξω τη φορεσια,

ειπα το ναι' ομορφη στα μαυρα ημουν

κι ευτυχισμενη, ενω ποτε πια

σαν πρωτα δεν θα με τιμησουν

και τωρα κανω ζωη κακια.

Ω, θλιβερη γαμηλια τελετη,

καλλιο να 'χα πεθανει

πριν στα δεσμα σου με δουν !

- Ω, λατρευτε μου εραστη, πρωτη αγαπη,

που μ' εκανες την πιο ευτυχσμενη νεα,

και τωρα βρισκεσαι στου ουρανου τα πλατη

μπροστα στο Δημιουργο μοιραια,

ω ! λυπησου με, δεν γινεται, αγαπη,

γι' αλλον να σε ξεχασω, βια'ια.

Κανε να νιωσω πως η φωτια

που σε πυρωνε για με καιει παντα,

κανε στον ουρανο οι ψυχες μας να ενωθουν.

Εδω τελειωσε η Λωρετα το τραγουδι της, που ολοι με προσοχη το παρακολουθησαν, αλλα διαφορετικα μερικοι το καταλαβαν. Αλλοι το επαιρναν "α λα μιλανεζε", απο πρακτικη αποψη, και ελεγαν πως ηταν προτιμοτερο ενα παχυ γουρουνι μπροστα σε καποιον παρα μια ομορφη κοπελα μακρια του, αλλοι προβαλαν ανωτερες, καλυτερες και πιο αληθινες αποψεις, αλλα

δεν μας πεφτει λογος μ' αυτες ν' ασχοληθουμε εδω. [... ].

( ετσι τελειωνει η τριτη* μερα του Δεκαημερου. απο : "ΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ" του ΒΟΚΚΑΚΙΟΥ, τομ. 2ος, 3η μερα, κεφ. 10, μτφ. ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΛΗΣ, εκδ. "ΠΑΠΥΡΟΣ" - τα κλασσικα, αθηνα, σελ. 63-64 )

* περιληψη της, 3ης μερας - κεφ. 10 :

" Η ΠΑΙΔΟΥΛΑ ΑΛΙΜΠΕΧ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΡΗΜΙΤΙΣΣΑ, ΚΑΙ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΡΟΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΠΩΣ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ. ΕΠΕΙΤΑ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΑΝΤΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟΝ ΝΕΕΡΜΠΑΛ."

...αφιερωνεται σ' ολες τις παντρεμενες με ζηλοτυπο αντρα,

λογω της πρωτης, εαρινης Πανσεληνου

κατα τη νυχτα που μας ερχεται (8 / 3 / '12) .

ΝΤΗΜΟΠΡΑΤΗΡΙΟ ΤΟ ΚΑΡΝΤΙΑ ΣΟΥ...

Κατα τη διαρκεια των γυμνασιακων μου χρονων, παμπολλα σαββατο- κυριακα που ειχα πολλες ωρες ελευθερες, τα περναγα στα καμαρινια, στις προβες και στις παραστασεις του Θεατρου Ακροπολ (σημερα, Θεατρο Μπουρνελη), αναμεσα στους καλυτερους, εκεινη την εποχη, ηθοποιους, τραγουδιστες, μπαλεττα και χορευτικα ζευγαρια, σκηνοθετες, σκηνογραφους, μαεστρους και μουσικους, παρακολουθωντας τους με το δεος ενος νεου που ζητουσε να γνωρισει...

Την εποχη εκεινη η ελληνικη επιθεωρηση ανθουσε, και στο θεατρο αυτο εμφανιζονταν τα καλλιτερα θεατρικα, επιθεωρησιακα σχηματα σε παραστασεις αψογα οργανωμενες, κειμενα γραμμενα απο τους καλλιτερους θεατρικους συγγραφεις του ειδους και μουσικη απο κορυφαιους μουσικους.

Απο τοτε, λοιπον, απεκτησα μια παραξενη σχεση και οικειοτητα με το καλως εννοουμενο, δεικτικο, σατυρικο χιουμορ το οποιο, λογω και του χαρακτηρα μου, με συνοδευσε παντα στη ζωη μου, οταν οι περιστασεις το απαιτουσαν.

Χθες βραδυ και σημερα το πρωι, εκανα ενα μικρο γυρο σε γνωστα μου κι αγνωστα ιστολογια.

Ειδα γραμμενα πραγματα απιθανα, περι παντος επιστητου.

Ειδα π.χ. να απαξιωνεται ολη η ελληνικη μυθιστορια και οι συγγραφεις της, απροσωπα και γενικα. Να απαξιωνεται ο ενας, εκ των δυο, νομπελιστας ποιητης μας. Σε παρομοιους γυρους μου, προηγουμενες φορες, ειδα να λοιδωρουνται αλλοι ποιητες ελληνες/ιδες, γνωστοι συγγραφεις ελληνες και ξενοι, ηθοποιοι, καλλιτεχνες.

Ειδα ακομη, να χρησιμοποιειται στη ποιηση, η τεχνικη της αυτοματης γραφης, τεχνικη του σουρεαλισμου, που ουσιαστικα ειναι νεκρη απο τη 10ετια του '50. Να διαβαζεις ποιηση και να μη καταλαβαινεις τιποτα... τα αλαμπουρνεζικα κατα Ντινο Χριστιανοπουλο.

Ειδα, ερωτικες αυτοψυχαναλυσεις, ερωτικα ψευτοκλαψουρισματα, ποιητικες και λογοτεχνικες αγωνιες εδραζομενες σε μεταφυσικες θεωριες της Ανατολης, προσωπικες, αποκαλυπτικες διαδρομες για την επιτευξη μιας υποτιθεμενης - κατα τους συγγραφεις τους - ψυχικης τελειωσης, χημικες... περι ερωτος, αγαπης και σχεσεων αναλυσεις αναμεσα σε συνταγες μαγειρικης μετα... μουσικης υποκρουσης !..

Και αλλα πολλα ειδα...

Ολα αυτα με εκαναν να σκεφτω, πως ζω σε μια απεραντη... επιθεωρησιακη χωρα... οπου ολα συνυπαρχουν... τουρλου τουρλου...

(ισως ο πιο καταλληλος χαρακτηρισμος θα ηταν... χωρα κωλοχανειο).

Κι επειδη, οπως θα καταλαβατε, απο το εισαγωγικο, βιογραφικο μαλλον, κειμενο της αναρτησης αυτης, η θεατρικη επιθεωρηση ειναι απο τα θεατρικα ειδη που πολυ μου αρεσουν, διαλεξα για σας, ωστε να περασετε ενα ευχαριστο και χαμογελαστο βραδυ... και με την ευχη/προτροπη...

να ερωτευεστε...

το μουσικο βιντεο που ακολουθει. Απολαυστε το :

υγ. τους στιχους του πολυ παλιου, επιθεωρησιακου, αυτου τραγουδιου, μπορειτε να τους διαβασετε, αν θελετε, μπαινοντας στο youtube.

...σε μια κρητικια, ζωγραφο, σκηνογραφο, διπλωματουχο της Ακαδημιας Καλων Τεχνων της Ρωμης και, πρωην Πρεσβειρα της Unesco !

ΝΑΝΑ ΗΣΑ'Ι'Α

Ποτε ;

Η σκηνη διαδραματιστηκε οπως στον Πυργο της Σουηδιας.

Με πολλες κινησεις κενες... Με πολλες εικονες αδειες...

Με το νυχτικο της εβγαινε τη νυχτα...

Στον κινηματογρ'αφο ηταν αγνωστος ο εραστης της...

Ηταν ενας παραλογος αντρας στο μεταμεσονυκτιο.

Ολα κρατουν ακομα την ασυναρτησια τους...

Αντανακλασεις σκοτεινου αντρα ησουνα στην νυχτερινη

επισκεψη σου. Στο κολλιε μου ειδες εναν κακο αντιπαλο.

Στον κλιπ του σκαλωσες το δαχτυλο σου.

( Γιατι ; σου ειπα... Θα κοπη το φιλμ, αν με πνιξης... )

Εχω μια διψα για τη ζωη και μια στεγνη γλωσσα

τη μερα κρυμμενη στα νευρα μου και στο μυαλο μου

τη νυχτα... Και το ποιημα θα ειναι ασυναρτητο

σαν τη συναντηση μας...

Αυτη που εγινε δεν ηταν αρκετη. Ηταν μονο στον υπνο.

Σημερα-αυριο θα μ' επισκεφτης παλι, μ' ενα αλλο κολλιε,

με τα μαλλια σου χρυσα... ( Τα δικα μου μαλλια θα ειναι

κομμενα λευκα στις ακρες της φωτογραφιας... )

... Οπως στον Πυργο της Σουηδιας θα ερθης. Οπως ειναι και τωρα μεσανυχτα

και στον τρισδιαστατο διαδρομο βγαινουν

τα φασματα μας.

Ειναι μονοδιαστατα νυφικα.

Ειναι γυμνα.. - ποτε θα ερθης ;..

ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ...

εν απορια ευρισκομενου,

και φαντασι'ωση... νεου επιδοξου μνηστηρα...

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ

φαινεται οτι, η Ανοιξη βαρεθηκε τους... τοσους πολλους υμνους...

και η μεθαυριανη πανσεληνος, συμφωνα με τις προβλεψεις, για τους ιδιους λογους

... θα κρυφτει κι αυτη... απο τη πολλη ντροπη της...

γι' αυτο :

...κι επειδη θα ηταν... αδικια ισως και σεξισμος ,

η ιδια παρακληση να μην ακουστει κι απο καποια γυναικεια χειλη :